Home / Tag Archives: Eleni Q

Tag Archives: Eleni Q

Το χέρι μου μέσα στο δικό σου – Eleni Q

Το μητρικό γάλα: η πρώτη παρηγοριά που είχαμε ποτέ. Ήταν αυτό που σταματούσε το βρεφικό μας κλάμα, αυτό που μας νανούριζε να κοιμηθούμε γλυκά, το αντίδοτο στους πόνους μας, στα πρώτα προβλήματα της επίγειας ζωής μας. Από τότε υποσυνείδητα γνωρίζαμε ...

Read More »

Ο βράχος και το κύμα! – Eleni Q

ι Έλεγα πως είμαι πια μεγάλη. Πως τώρα πλέον έμαθα, πως δεν πληγώνομαι, είμαι αλώβητη. Πως τόσα πέρασα, τι είναι άλλο ένα, ένα ίσον κανένα. Την καρδιά δεν την ρωτάς γιατί δεν θα σου απαντήσει, την καρδιά δεν την ορίζεις, ...

Read More »

Ζωή ποδήλατο – Eleni Q

Συχνά αναπολώ τα παιδικά μας καλοκαίρια. Παιχνίδι, ξεγνοιασιά και ατέλειωτες βόλτες με τα ποδήλατα. Στην αρχή προσπαθούσαμε να μάθουμε να τα οδηγούμε. Τα πρώτα μας ποδηλατάκια ήταν κοριτσίστικα ροζ με καλαθάκι μπροστά, κουδουνάκι ντριν – ντριν και απαραίτητα βοηθητικές ρόδες. ...

Read More »

Που πάνε τα φιλιά όταν χωρίζουν οι ψυχές; – Eleni Q

Φεύγουν στον αέρα χάνονται, πέφτουν  στη γη αλλού να φυτρώσουν; Nα βρουν άλλες αγκαλιές να ξαναγεννηθούν μέσα τους;  Μήπως ξεχνιούνται σαν παλιά αγαπημένα παραμύθια που τα θυμόμαστε σπάνια λίγο πριν κοιμηθούμε;  Σβήνουν σαν τη φλόγα του κεριού που ξαφνικά κάποιος ...

Read More »

Μπλε γραμμή – Eleni Q

Όλη σου η ζωή μια αναμονή για το τι θα ακολουθήσει. Σαν κάποιος να έπαιζε μαζί σου ένα μόνιμο κυνηγητό. Όλη σου η ζωή γεμάτη στερεότυπα, πότε θα κάνεις σχέση, πότε θα παντρευτείς, να κάνεις παιδιά πριν τα σαράντα, μην ...

Read More »

Πες μου τι ντύθηκες να σου πω ποιος είσαι – Eleni Q

Απόκριες: μια διασκεδαστική περίοδος που κατά τη γνώμη μου υποδηλώνει πολλά για την προσωπικότητα και το υποσυνείδητό μας. Ας πούμε πως σ’ έχουν καλέσει σε μασκέ πάρτι και τελευταία στιγμή ψάχνεις να βρεις τι θα ντυθείς. Η απόφασή σου αυτή, ...

Read More »

Το παλτό – Eleni Q

Αν έπρεπε να τον περιγράψω με λίγες λέξεις ίσως θα έλεγα: αλλόκοτος, σκοτεινός, αναπάντεχος. Το μόνο σίγουρο; Tα έδρανα όταν αγόρευε ήταν πάντα γεμάτα. Ίσως γιατί τα λόγια του απείχαν πολύ απ’ αυτά που υπαγόρευαν τα βιβλία. Είχε έναν μοναδικό ...

Read More »

Το μαχαίρι – Eleni Q

Και φτάνει εκείνη η στιγμή που το μαχαίρι στομώνει, δεν κόβει άλλο απλά χαϊδεύει. Κουράζεται να κόβει, χάνει την αιχμηρή του όψη και ιδιότητα και παραμένει ένα απλό μεταλλικό αντικείμενο χωμένο σε ένα σκιερό συρτάρι κάτω από σπάτουλες, σουρωτήρια, ανταλλάσσοντας ...

Read More »

Γίνε ο ήρωάς σου – Eleni Q

Και ξεκινώ λέγοντας πως «δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που δεν αναίρεσε τους προσωπικούς του κανόνες γι αυτόν που αγάπησε». Μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ πως επειδή αγαπάμε θα πρέπει να αναθεωρήσουμε όλη μας την κοσμοθεωρία. Εννοώ όμως, και πολύ μάλιστα, ...

Read More »

Μιας και είμαι εγώ παιδί… – Eleni Q

Οδηγούσα τις προάλλες κάπου στο κέντρο εγκλωβισμένη στη Χριστουγεννιάτικη κίνηση. Φωτάκια, κορναρίσματα, γκόμενες με εκατό σακούλες, το κινητό ανά χείρας και κόκκινα κραγιόν. Μέσα μου έκανα φρενήρεις προσθαφαιρέσεις. Μάλλον σκέτες αφαιρέσεις. Παίρνουμε το δώρο των Χριστουγέννων και αφαιρούμε ΔΕΗ, ΕΝΦΥΑ, ...

Read More »