Home / Tag Archives: Χαρά Μαρκατζίνου

Tag Archives: Χαρά Μαρκατζίνου

Είναι δυνατόν να σε θέλησα ποτέ λιγότερο…; -Χαρά Μαρκατζίνου

Νόμιζες πως η ξαφνική σιωπή μου σήμαινε αποδοχή; Φαντάστηκες πως το πήρα απόφαση πια να στριμωχτώ στο λίγο, σ’αυτό που περισσεύει; Νόμιζες πως συμβιβάστηκα; Αλήθεια θα ήταν πολύ βολικό…πολύ εξυπηρετικό…για ποιον άραγε; Μπορείς να υποτάξεις την καρδιά σε ένα συμβιβασμό; ...

Read More »

Το σ’αγαπώ μου… -Χαρά Μαρκατζίνου

Φύλαξα το πιο αληθινό ‘σ’αγαπώ’ μου στο χάδι μου. Όταν σε αγγίζω, κάθε φορά που σε μυρίζω, όταν μπλέκω τα δάχτυλά μου στα μαλλιά σου, σου ψιθυρίζω ‘σ’αγαπώ’   Φύλαξα το πιο παιχνιδιάρικό μου ‘σ’αγαπώ’ όταν συναντάω το βλέμμα σου. ...

Read More »

Εαυτέ μου, είμαστε ένα…-Χαρά Μαρκατζίνου

Εαυτέ μου που τόσο σε πλήγωσα, εαυτέ μου που σε κομμάτιασα στο βωμό μιας προσδοκίας… που σε έβαζα πάντα δεύτερο, για να κάνω τους άλλους χαρούμενους… ήρθε η ώρα να σου ζητήσω συγγνώμη: Συγγνώμη γιατί δε σου έδειξα την εμπιστοσύνη ...

Read More »

Προσδοκία – Χαρά Μαρκατζίνου

Για μια αναθεματισμένη προσδοκία… Να πεθαίνεις, να ματαιώνεσαι κάθε φορά, κι εκείνη να καίει ακόμα μέσα σου… Μια αρρώστεια που σε τρώει σαν σαράκι. Προσδοκία… σε πετάει στα σύννεφα κόβωντάς σου την ανάσα για να σε προσγειώσει στην απόρριψη, την ...

Read More »

Ξέρεις γιατί φεύγω; – Χαρά Μαρκατζίνου

Ξέρεις γιατί φεύγω; Για όλες εκείνες τις στιγμές που κούρνιασα στην αγκαλιά σου κι ένιωσα να ξαναγεννιέμαι, μα την αμέσως επόμενη στιγμή ήμουν μία ξένη. Ξέρεις γιατί φεύγω; Για εκείνα τα βράδια που ξεροστάλιαζα πάνω από το κινητό περιμένοντας ένα ...

Read More »

Βγάλτε τα παιδιά από τη γυάλα – Χαρά Μαρκατζίνου

‘Άλλος παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ το Γιάννη…’ έλεγαν στο χωριό της μαμάς μου. Κι είχαν δίκιο οι άνθρωποι! Θα μου πεις τώρα τι σχέση έχει αυτή η λαική ρήση με το θέμα μας; Έχει και παραέχει. Ναι, ναι! ...

Read More »

Υπάρχουν άνθρωποι… – Χαρά Μαρκατζίνου

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κλειστεί στον εαυτό τους. Άνθρωποι που έχουν στερήσει τον εαυτό τους από τη ζεστασιά της αγάπης, από το φως της αλήθειας… Ζουν δίπλα μας, ανάμεσά μας… Άνθρωποι που δυσκολεύονται να αρθρώσουν το ‘σ’αγαπώ’, όχι γιατί δεν ...

Read More »

Πες μου μια καλημέρα. – Χαρά Μαρκατζίνου

Και ναι ξημερώνει ο Θεούλης την ημέρα, άλλοτε ηλιόλουστη και ζεστή, άλλοτε μουντή και βροχερή, όπως κι αν ξημερώσει, όμως, για να την κάνεις καλύτερη, την θέλη την καλημέρα της. Καλημέρα στο παιδί σου καθώς το ξυπνάς φιλώντας το στο ...

Read More »

Μια βόλτα στη θάλασσα… – Χαρά Μαρκατζίνου

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ, με κρατούσες στην αγκαλιά σου με με χάιδευες ενώ οι ανάσες μας ήταν ακόμα βαριές από το πάθος που είχαμε μοιραστεί λίγα λεπτά πριν. Η μυρωδιά σου σκέπαζε σαν απαλό πέπλο το κορμί μου κι η καρδιά ...

Read More »

Ο θυμός μου κι εγώ… – Χαρά Μαρκατζίνου

Μέσα μου έχω ένα … Θα μ’οδηγήσει σε γκρεμό… Εγώ κι ο θυμός μου. Ο θυμός μου κι εγώ. Στο ίδιο ταξίδι συνεπιβάτες, για πολύ καιρό. Ένιωσα πως μου έκλεβε στιγμές, πως διάλεγε τη θέση στο παράθυρο για να βλέπει ...

Read More »