Home / Tag Archives: σιωπή

Tag Archives: σιωπή

Βρέχει. Και; Τι κι αν βραχώ; – Χαρά Μαρκατζίνου

Βγήκα να περπατήσω στη βροχή χωρίς ομπρέλα… Δε μου άρεσε ποτέ να κρατώ ομπρέλα! Τι κι αν βραχώ; Στο νερό της θα ξαναγεννηθώ… Έτσι ανέμελα τη σκέφτομαι τη βροχή και δεν προφυλάσσομαι ποτέ από αυτήν… Ελεύθερα χορεύω στο ρυθμό της, ...

Read More »

Αν δεν έχεις να πεις κάτι καλό… σώπα καλύτερα!

Μη γεμίζεις το στόμα σου με λέξεις χωρίς να ξέρεις το γιατί τους. Μη δαπανάς δευτερόλεπτο για να θίξεις, να προσβάλλεις, να εξυψωθείς εσύ. Να είσαι περήφανος, αυστηρός και δίκαιος στις κουβέντες σου. Να είσαι καλός ομιλητής, μα ακόμα καλύτερος ...

Read More »

Είναι δυνατόν να σε θέλησα ποτέ λιγότερο…; -Χαρά Μαρκατζίνου

Νόμιζες πως η ξαφνική σιωπή μου σήμαινε αποδοχή; Φαντάστηκες πως το πήρα απόφαση πια να στριμωχτώ στο λίγο, σ’αυτό που περισσεύει; Νόμιζες πως συμβιβάστηκα; Αλήθεια θα ήταν πολύ βολικό…πολύ εξυπηρετικό…για ποιον άραγε; Μπορείς να υποτάξεις την καρδιά σε ένα συμβιβασμό; ...

Read More »

Υπάρχουν άνθρωποι… – Χαρά Μαρκατζίνου

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κλειστεί στον εαυτό τους. Άνθρωποι που έχουν στερήσει τον εαυτό τους από τη ζεστασιά της αγάπης, από το φως της αλήθειας… Ζουν δίπλα μας, ανάμεσά μας… Άνθρωποι που δυσκολεύονται να αρθρώσουν το ‘σ’αγαπώ’, όχι γιατί δεν ...

Read More »

Τα ρέστα μου… σε μια παρτίδα που δεν παίχτηκε ποτέ! – Παρασκευή Χατζή

Πόσα συναισθήματα χωράει μέσα της μια σιωπή; Εσύ δεν θα το μάθεις ποτέ. Δεν θα μάθεις ποτέ πόσα μπορούν να κρυφτούν πίσω από ένα βλέμμα όλο μυστήριο, ένα βλέμμα καρφωτό. Θέλει τόσα πολλά να σου πει κι εσύ του λεηλατείς ...

Read More »

Μια αθόρυβη έξοδος – Απόστολος Καζάκος

Έφυγες ξαφνικά. Δεν συναντηθήκαμε ποτέ, έστω τυχαία, είχαμε ανταλλάξει μερικές τυπικές κουβέντες, λόγια απλά. Πόσο σιωπηλά έζησες αυτό το προσωπικό, το τελευταίο σου δράμα μέσα στο θόρυβο εκατομμυρίων λέξεων, την πλημμύρα των εικόνων. Λίγες δεκάδες μέρες έφτασαν, δεν ζήτησες την ...

Read More »

Έχετε γειά γειτόνισσες κι εγώ ψ@λαρμενίζω – Απόστολος Καζάκος

Μακάρι να ήταν η πρώτη φορά. Μένουμε δήθεν κατάπληκτοι με την αγριότητα που κρύβει μέσα του ο καθένας μας, ξανά και ξανά. Τώρα είναι η είδηση με τον γείτονα που ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου το κουτάβι, το πήρε λέει για “να ...

Read More »

Όσα ήμουν, όσα δεν είμαι πια – Απόστολος Καζάκος

Όχι, το τελευταίο τηλεφώνημα δεν ήταν απαραίτητο, ήταν μια άνευρη έκπληξη, μια παραφωνία στη διακεκομμένη σιωπή της εθιμοτυπικής επικοινωνίας μας. Ο διάλογος ίδιος και απαράλλακτος κάθε φορά με τις αναμενόμενες ερωτήσεις, τις τυποποιημένες απαντήσεις, με το άγχος να φτάσουμε στο ...

Read More »

Με λένε Χαρά! – Χαρά Μαρκατζίνου

Με λένε Χαρά Και γελάω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Με λένε Χαρά Και τολμάω να κλαίω όταν η ψυχή το έχει ανάγκη. Δε μου χαρίστηκε τίποτα εύκολα μα είμαι ευγνώνμων γι’αυτό. Δεν χάθηκα μέσα σε ροζ συννεφάκια ...

Read More »

Μαγικές εικόνες μοναξιάς

Ενα φωτογραφικό ημερολόγιο των τελευταίων οκτώ ετών με τίτλο “Ανακάλυψα τη σιωπή” Οταν είμαι μόνος μπορεί να φοβάμαι να ζήσω στο μέλλον μια μοναχική ζωή, ή μπορεί να ανακαλύψω αλήθειες για τον εαυτό μου που μπορεί να είναι τρομακτικές ή ...

Read More »