Home / Tag Archives: μοναξιά

Tag Archives: μοναξιά

Χρώμα είναι κι ο ήχος – Κωνσταντίνα Σούλτη

Περπατώ παρέα με τις σκέψεις μου στο γνωστό γκρίζο πεζοδρόμιο που με οδηγεί στην δουλειά. Το ζεστό καλοκαιρινό αεράκι φυσάει στο πρόσωπο μου και δημιουργεί γλυκούς κι ενοχλητικούς ταυτόχρονα ψίθυρους. Τα αυτοκίνητα δίπλα τρέχουν μανιωδώς μες στα στενάκια, αφήνοντας πίσω ...

Read More »

Υπάρχουν άνθρωποι… – Χαρά Μαρκατζίνου

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κλειστεί στον εαυτό τους. Άνθρωποι που έχουν στερήσει τον εαυτό τους από τη ζεστασιά της αγάπης, από το φως της αλήθειας… Ζουν δίπλα μας, ανάμεσά μας… Άνθρωποι που δυσκολεύονται να αρθρώσουν το ‘σ’αγαπώ’, όχι γιατί δεν ...

Read More »

Tα τσιμεντένια κολωνάκια της μοναξιάς. – Μαρίνα Δημητρέλη

Κάθε μέρα ακολουθώ το ίδιο τελετουργικό: ξυπνάω, χαμογελάω στο σκύλο μου, πλένομαι, ντύνομαι, βάζω την κρέμα για τα μάτια, την ημέρας, την αντηλιακή, σκέφτομαι αν πράγματι μου είναι απαραίτητες τόσες κρέμες, προσπερνάω τη σκέψη, προσθέτω και το μέικ απ, ξυπνάω ...

Read More »

Σαν αγάπησες πραγματικά γυναίκα… – Αγγελική – Λυριάννα Χατζηρήγα

Σε αναζητώ πάλι στα γνώριμα κοσμικά μπαράκια που συχνάζεις τελευταία. Στενό πουκάμισο, ραμμένο στα μέτρα της υποτακτικής ζωής που σου επέβαλαν και δέχθηκες, συνοδευόμενο από το μόνιμο χαμόγελο, προσποιητής ειδυλλιακής ευτυχίας και την ισορρόπηση των πιο εχέμυθων σκέψεων, παρέα με ...

Read More »

Ναρκισσισμός: Όταν το φαίνεσθαι είναι σημαντικότερο του είναι

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Νάρκισσος ήταν ένας νεαρός, γιος της νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισού, ο οποίος ήταν τόσο όμορφος ώστε όλες οι νύμφες τον ήθελαν για σύντροφό τους. Ο ίδιος όμως ήταν τόσο υπερόπτης που τις ...

Read More »

Να’ναι σα να μπήκε η Άνοιξη… – Νατάσσα Μανίτσα

Tελευταία φλερτάρω με την ιδέα να γίνω παντελώς αντικοινωνική, εικονικά. Το ποστάρισμα στο facebook να κόψει φόρα, ο τοίχος μου να παίρνει αντικαταθλιπτικά από τη μοναξιά και ο υπολογιστής μου πρωτοβουλίες, γράφοντας μόνος του μηνύματα ανυπόφορης εγκατάλειψης και πληγωμένου έρωτα. ...

Read More »

Τις νύχτες η πόλη στενεύει, κυρίως εκεί… κοντά στην καρδιά – Αναστασία Κορινθίου

“Ήταν από αυτά τα βράδια που νομίζεις ότι η πόλη δεν ανασαίνει, που είσαι σίγουρη ότι οι τέσσερις τοίχοι γύρω σου κινούνται και συμπιέζουν ό,τι βρίσκεται μέσα στο δωμάτιο. Το ταβάνι έχει χάσει την… πολυλογία του και το κινητό σου ...

Read More »

Το μαχαίρι – Eleni Q

Και φτάνει εκείνη η στιγμή που το μαχαίρι στομώνει, δεν κόβει άλλο απλά χαϊδεύει. Κουράζεται να κόβει, χάνει την αιχμηρή του όψη και ιδιότητα και παραμένει ένα απλό μεταλλικό αντικείμενο χωμένο σε ένα σκιερό συρτάρι κάτω από σπάτουλες, σουρωτήρια, ανταλλάσσοντας ...

Read More »

Οι απόντες των Χριστουγέννων – Δημήτρης Τσολάκης

Ναρκωμένες νιφάδες κατέβαιναν από τον ουρανό, γίνονταν συννυφάδες και άγγιζαν απαλά τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, τούτη τη νύχτα. Τις έβλεπε και γελούσε. Πέντε βλαμμένες καρδερίνες ξεχάστηκαν από το απογευματινό τους παιχνίδι στα δέντρα και τώρα, που πήρε να σκοτεινιάζει, ...

Read More »

Το βίντεο της ημέρας: Ώρα να γυρίσεις πίσω στο σπίτι…

Μια διαφήμιση μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ στη Γερμανία πραγματεύεται τη μοναξιά των ηλικιωμένων ανθρώπων που έχουν περισσότερο ανάγκη τη συντροφιά και τη φροντίδα των παιδιών και συγγενών τους, ειδικά τις ημέρες των Χριστουγέννων… Στο βίντεο με τίτλο “Time to Come ...

Read More »