Home / Tag Archives: μοναξιά

Tag Archives: μοναξιά

Δεν θέλω άλλο να αντέχω – Αναστασία Κορινθίου

«Ελα τώρα… αντέχεις εσύ, δεν σε φοβάμαι». Το είχα ακούσει μέχρι τώρα πολλές φορές αλλά από τα χείλη σου δεν το άντεξα, δεν το ήθελα… δεν με ήθελα άλλο να αντέχω – ούτε καν και σένα -. Που είναι γραμμένο ...

Read More »

Το μαχαίρι – Eleni Q

Και φτάνει εκείνη η στιγμή που το μαχαίρι στομώνει, δεν κόβει άλλο απλά χαϊδεύει. Κουράζεται να κόβει, χάνει την αιχμηρή του όψη και ιδιότητα και παραμένει ένα απλό μεταλλικό αντικείμενο χωμένο σε ένα σκιερό συρτάρι κάτω από σπάτουλες, σουρωτήρια, ανταλλάσσοντας ...

Read More »

Xmas…loading… Μην γκρινιάζεις – Χαρά Μαρκατζίνου

Τα Χριστούγεννα είναι εκείνη η γιορτή του χρόνου που φέρνει το πιο χαρμόσυνο μήνυμα, αυτό της αγάπης, της νέας αρχής, της αναγέννησης αφού σηματοδοτεί τη γέννηση του Θεανθρώπου. Είναι μία γιορτή χαράς και προσφοράς, είναι μία γιορτή γεμάτη φως και ...

Read More »

Σπίτι μου δεν είναι πια ό,τι μου ανήκει!

…αλλά ό,τι νιώθω πως θέλω να μοιράζομαι. γράφει η Ελένη Ξένου Η ΣΤΕΓΗ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ ΘΟΡΥΒΟΥΣ. Λες και κάποιος περπατάει πάνω στα κεραμίδια. «Νυφίτσες θα ‘ναι» λέει ο κολλητός. «Σιγά μην είναι νυφίτσες» του απαντώ, τίποτα δεν είναι, έτσι είναι ...

Read More »

Χρώμα είναι κι ο ήχος – Κωνσταντίνα Σούλτη

Περπατώ παρέα με τις σκέψεις μου στο γνωστό γκρίζο πεζοδρόμιο που με οδηγεί στην δουλειά. Το ζεστό καλοκαιρινό αεράκι φυσάει στο πρόσωπο μου και δημιουργεί γλυκούς κι ενοχλητικούς ταυτόχρονα ψίθυρους. Τα αυτοκίνητα δίπλα τρέχουν μανιωδώς μες στα στενάκια, αφήνοντας πίσω ...

Read More »

Υπάρχουν άνθρωποι… – Χαρά Μαρκατζίνου

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κλειστεί στον εαυτό τους. Άνθρωποι που έχουν στερήσει τον εαυτό τους από τη ζεστασιά της αγάπης, από το φως της αλήθειας… Ζουν δίπλα μας, ανάμεσά μας… Άνθρωποι που δυσκολεύονται να αρθρώσουν το ‘σ’αγαπώ’, όχι γιατί δεν ...

Read More »

Tα τσιμεντένια κολωνάκια της μοναξιάς. – Μαρίνα Δημητρέλη

Κάθε μέρα ακολουθώ το ίδιο τελετουργικό: ξυπνάω, χαμογελάω στο σκύλο μου, πλένομαι, ντύνομαι, βάζω την κρέμα για τα μάτια, την ημέρας, την αντηλιακή, σκέφτομαι αν πράγματι μου είναι απαραίτητες τόσες κρέμες, προσπερνάω τη σκέψη, προσθέτω και το μέικ απ, ξυπνάω ...

Read More »

Σαν αγάπησες πραγματικά γυναίκα… – Αγγελική – Λυριάννα Χατζηρήγα

Σε αναζητώ πάλι στα γνώριμα κοσμικά μπαράκια που συχνάζεις τελευταία. Στενό πουκάμισο, ραμμένο στα μέτρα της υποτακτικής ζωής που σου επέβαλαν και δέχθηκες, συνοδευόμενο από το μόνιμο χαμόγελο, προσποιητής ειδυλλιακής ευτυχίας και την ισορρόπηση των πιο εχέμυθων σκέψεων, παρέα με ...

Read More »

Ναρκισσισμός: Όταν το φαίνεσθαι είναι σημαντικότερο του είναι

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Νάρκισσος ήταν ένας νεαρός, γιος της νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισού, ο οποίος ήταν τόσο όμορφος ώστε όλες οι νύμφες τον ήθελαν για σύντροφό τους. Ο ίδιος όμως ήταν τόσο υπερόπτης που τις ...

Read More »

Να’ναι σα να μπήκε η Άνοιξη… – Νατάσσα Μανίτσα

Tελευταία φλερτάρω με την ιδέα να γίνω παντελώς αντικοινωνική, εικονικά. Το ποστάρισμα στο facebook να κόψει φόρα, ο τοίχος μου να παίρνει αντικαταθλιπτικά από τη μοναξιά και ο υπολογιστής μου πρωτοβουλίες, γράφοντας μόνος του μηνύματα ανυπόφορης εγκατάλειψης και πληγωμένου έρωτα. ...

Read More »