Home / Tag Archives: Δημήτρης Τσολάκης

Tag Archives: Δημήτρης Τσολάκης

Και δεν θα μου λείπεις… – Δημήτρης Τσολάκης

Eίσαι ένα σπασμένο ποίημα. Διαβάζεσαι μόνο όταν βρέχει. Λες και οι σταγόνες ενώνουν τα κομμάτια σου, να διαβάσει κάποιος ότι προλάβει και μετά διαλύεσαι πάλι. Σκορπίζεσαι. Είπαν πως σε είδαν να ταξιδεύεις νύχτα. Να μετράς τις κολόνες φωτός τα ξημερώματα. ...

Read More »

Πέφτουν αστέρια – Δημήτρης Τσολάκης

Από τις εκδόσεις Απόπειρα κυκλοφορεί το βιβλίο του Δημήτρη Τσολάκη, Πέφτουν αστέρια. Tο σκόπιμο αίμα. Στο πιάτο, σε δείπνο οικογενειακό. Μαύρο τραπεζομάντιλο. Τα χρυσόψαρα είναι εδώ, στη γυάλα. Άρωμα από χαλασμένο τυρί, πλαστικά άνθη. Με βελόνες. Μια αποκεφαλισμένη κούκλα που ...

Read More »

Οι απόντες των Χριστουγέννων – Δημήτρης Τσολάκης

Ναρκωμένες νιφάδες κατέβαιναν από τον ουρανό, γίνονταν συννυφάδες και άγγιζαν απαλά τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, τούτη τη νύχτα. Τις έβλεπε και γελούσε. Πέντε βλαμμένες καρδερίνες ξεχάστηκαν από το απογευματινό τους παιχνίδι στα δέντρα και τώρα, που πήρε να σκοτεινιάζει, ...

Read More »

Συνταγές λύπης – Δημήτρης Τσολάκης

Θα χρειαστώ: -Μια κατσαρόλα μεγάλη σαν τον κόσμο -Δύο ή τρεις αναμνήσεις που σημαίνουν κάτι για εμένα -Τρία κόκκινα φύλλα από Αλεξανδρινό -Λίγη χρυσόσκονη από τα περσινά Χριστούγεννα -Δύο σημερινά αστέρια -Το βιβλίο της Μάρως με τίτλο «Οι παλιές αγάπες ...

Read More »

Νυσταγμένα τριαντάφυλλα – Ανύστακτοι άγγελοι – Δημήτρης Τσολάκης

Μπαράκι σχετικά μεγάλο. Μεσάνυχτα. Κούκλες, ελπιδοφόρες παρθενοπιπίτσες και πουτάνες με την ελπίδα σιγουριά, αλήτες που την είδαν μάγκες, μάγκες που την είδαν αλήτες, άχρωμες, άνοστοι, όλοι. Χοροί και φλερτ. Εμείς, παρέα μεγάλη. Τζιν-τόνικ ένα, τζιν-τόνικ δύο, τζιν-τόνικ τρία και λίκνισμα. ...

Read More »

“Οξεία Κορτίτιδα” – Δημήτρης Τσολάκης

{Οξεία Κορτίτιδα: Σπάνιο είδος εθισμού, που οφείλεται στην άπλετη λατρεία μας για τον τρισμέγιστο δημιουργό Κορτώ και τα λαμπρά επιτεύγματα του. Δεν επιφέρει βλάβες στον οργανισμό και δεν δημιουργεί δυσάρεστες παραισθήσεις}. Αύγουστος Κορτώ: Όνομα ακριβό, που παραπέμπει σε έναν εξίσου ...

Read More »

Με πλαστικά φτερά, Βαγγέλη – Δημήτρης Τσολάκης

Δεν συνηθίζω να γράφω για επίκαιρα θέματα. Αφήνω άλλους να το κάνουν, εξάλλου το κάνουν πάντα καλύτερα απ’ ότι θα μπορούσα να το είχα κάνει εγώ. Σήμερα μόνο να… Είδα τη γη να μαραίνεται και την άνοιξη να σκύβει το ...

Read More »

‘Ερανος Μελαγχολίας – Δημήτρης Τσολάκης

Όταν μιλάνε για Χριστούγεννα, τρομάζω. Οι καμπάνες χτυπούν, κάνω το σταυρό μου και τρέχω να κρυφτώ μες στην ντουλάπα. Όταν βλέπω έλατα και άλλα κωνοφόρα στολισμένα το βάζω στα πόδια και όταν ακούω πολύχρωμα φωτάκια ν’αναβοσβήνουν νεκρικά, κάτι παθαίνουν οι ...

Read More »

Ο τελευταίος να σβήσει τον ήλιο – Δημήτρης Τσολάκης

Γράφει ο Κούντερα στο καινούριο του βιβλίο ΄΄η γιορτή της ασημαντότητας΄΄ πως ο άνθρωπος είναι μοναξιά, μια μοναξιά περιτριγυρισμένη από μοναξιές. Αυτό το απόσπασμα ήρθε στο μυαλό σου τώρα, σαν έκλαμψη. Τώρα που είσαι μόνος σου. Εκεί, στη μέση του ...

Read More »

Μην κλαις άλλο, είμαι αδιάβροχος – Δημήτρης Τσολάκης

Μεσάνυχτα ξανά. Η κραυγή μιας γυναίκας σκίζει τον αέρα. Μόλις την ειδοποίησαν από το τηλέφωνο ότι ο γιος της τράκαρε και σκοτώθηκε. Μια χοντρή κουκουβάγια πέφτει νεκρή στα σκαλοπάτια ενός νεόκτιστου κτιρίου. Ένας μπαμπάς ξενυχτάει αγκαλιά με το μωρό του ...

Read More »