Home / POINT OF U (page 132)

POINT OF U

Το δικό σου στίγμα

Παρακαλώ ένα βασιλόπουλο – Ειρήνη Νίκαρη

Ναι, θα ήθελα ένα βασιλόπουλο, έναν πρίγκιπα, ένα βάτραχο στην τελική που ακόμα και να μη μου γίνει πρίγκιπας, θα μου τρώει τα κουνούπια. Κάτι είναι και αυτό. Περιμένοντας τον πρίγκιπα κάποιοι λένε πως χάνουμε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή ...

Read More »

Το μπαρόκ αξέσορι, που λέγεται TV – Τάλι

Καθώς η χώρα ετοιμάζεται σύσσωμη να γιορτάσει την επέτειο του ΌΧΙ , οι Έλληνες που πεινούν, στενάζουν, στερούνται τα στοιχειώδη και επιστρέφουν στα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα (βλ. οικογενειακό Κυριακάτικο τραπέζι) όχι από μια αναίτια έκλαμψη ή κάποια γριφώδη συλλογιστική ...

Read More »

Δημιουργική Γραφή: πως να μη στ’ Αρπάξουν Δημιουργικά – Μαρινα Δημητρέλλη

Είσαι ψωνισμένος με το γράψιμο; Σε έχει φάει η βαρεμάρα και σκέφτεσαι να ανοίξεις ένα μπλογκ; Θες να κάνεις τον έξυπνο στους φίλους σου; Ονειρεύεσαι να γίνεις φίρμα στα σόσιαλ μύδια; Ή μήπως η φαντασία σου η πλανεύτρα πετάει τόσο ...

Read More »

Η μέση μου, μαμά – Εύη Κουζούμη

Ξεκίνησα τη ζωή μου γνωρίζοντας ότι έχω να διανύσω μια διαδρομή περίπου ογδόντα χρόνων.  Μου φαίνονταν τόσα πολλά. Στο μυαλό μου ήταν χωρισμένα σε δεκαετίες. Στην αρχή της διαδρομής έτρεχα για να φτάσω την επόμενη δεκαετία από αυτή που ήμουν. ...

Read More »

Έξαρση αλαζονείας ή ανοησίας; – Άρια Σωκράτους

Τα άδεια ασκιά ο αέρας φουσκώνει, τους ανόητους ανθρώπους όμως μόνο η έπαρση. Τάδε έφη Σωκράτης. Ένας άνθρωπος με κρίση αλαζονείας και έξαρση μεγαλείου δεν έχει την ίδια αξία με ένα άδειο ασκί αλλά πολύ λιγότερη. Σχεδόν μηδαμινή. Το ασκί ...

Read More »

Λύκου Παρέμβαση – Ένας συνταγματολόγος δε φέρνει την Άνοιξη

Αμάν πια βρε προβατάκια, πάνω που πάω να ξαναβάλω την προβιά, τσακ, σκάει ένα ακόμα τραγέλαφο και αρχίζουν πάλι να ξυπνάνε μέσα μου τα κυνηγετικά ένστικτα! Αιτία αυτή τη φορά ο “Κατά της βίας από που κι αν προέρχεται” δημοσιοκόρακας Pretender *(από όνομα ...

Read More »

Λεκτική (Επικοινωνιακή) Βία και πώς την αναγνωρίζουμε – Plato’s Closet

Μια κοινωνία είναι υγιής στο μέτρο που τα μέλη της γνωρίζουν να επικοινωνούν μεταξύ τους με σεβασμό, ακόμα -και ιδιαίτερα- όταν διαφωνούν. Ο διάλογος προϋποθέτει αποδοχή του δικαιώματος της αντίθετης πλευράς να ακουστεί. Στον Βολταίρο αποδίδεται μια παράφραση αυτής  της ...

Read More »

Όλα Εδώ Πληρώνονται (;) – Αντιγόνη Αποστολοπούλου

«Ο καθένας τελικά παίρνει αυτό που του αξίζει», λέμε συχνά, θεωρώντας πως σε αυτόν τον κόσμο ο κακός θα τιμωρηθεί και ο καλός θα ανταμειφθεί για τις πράξεις ή τη συμπεριφορά του. Είναι πράγματι δίκαιος ο κόσμος στον οποίο ζούμε; Σαφώς ...

Read More »

Περνάω μαμά – Νατάσσα Μανίτσα

Ξυπνάς μια μέρα και τα χρόνια έχουν περάσει. Βιολογικά μόνο, γιατί εσωτερικά αισθάνεσαι κορίτσι. Σου φαίνεται σαν χθες, που έπαιζες μήλα στην πυλωτή της πολυκατοικίας. Που σε πίεζε η μαμά να διαβάζεις πυρετωδώς, ενώ έξω έπαιζαν και φώναζαν όλα τα παιδιά ...

Read More »

Γλυκιά μου γιαγιά… – Athena Nelly

Φόραγε σκουρόχρωμο μαντήλι στο γλυκό της κεφάλι και ζούσε σε ένα χωριό, σε ένα σπίτι με λίγες ανέσεις αλλά πολλές ζεστές γωνιές. Σε κάθε τραπεζάκι και ραφάκι του κουκλόσπιτου, κρέμονταν ένα ολόλευκο φωτεινό, πεντακάθαρο και με λεπτομέρεια φτιαγμένο, διακοσμητικό τραπεζομαντηλάκι ...

Read More »