Home / MAKE ME FEEL (page 20)

MAKE ME FEEL

Λογοτεχνία, Fiction

Ένα παιδί κοιτάει τα αστέρια – George A. Pappas

Χριστέ μου είμαι κομμάτια – κάθε κομμάτι του κορμιού μου πονάει, κάθε τμήμα πάλλεται και δονείται και χρειάζομαι απεγνωσμένα να ξεκουραστώ. Μα εγώ είμαι ακόμη εδώ. Και κάθομαι μόνος στο σκοτάδι και κοιτάζω τα αστέρια. Πέφτουν απόψε οι Περσείδες και ...

Read More »

Θέλω να μη θέλω – Evi Snowflake

Κάθισε στο παράθυρο και κοίταζε το απέραντο γαλάζιο. Μέχρι όπου έφτανε το μάτι, έβλεπε θάλασσα. Αυτό το μπλε που όταν το κοιτάζεις, φωτίζεται η καρδιά σου και νιώθεις γεμάτος. Απέραντη η θάλασσα, απέραντο το σύμπαν κι αυτή μια μικρή κουκίδα, ...

Read More »

Αύγουστος … – Νάσια Στεφανάκη

Δευτέρα, 1η Αυγούστου σήμερα. Πρωί πρωί και με την τσίμπλα στο μάτι ανοίγω τις ειδήσεις στο τηλέφωνο και αμέσως μετά τσεκάρω Facebook. Φουλ από τα αναμενόμενα ευχητήρια ποσταρίσματα για ‘Καλό Μήνα’ και ‘Καλές Διακοπές’, με προκάτ φωτογραφίες κίτρινων υπερφυσικών ήλιων ...

Read More »

Φυγάς… – Άννα Μουσογιάννη

    Ό,τι ονειρεύτηκα τόσα και τόσα βράδια, Ό,τι πεθύμησα με τόση αλλοφροσύνη, ό,τι σχεδίασα με τόσο πυρετό, μόλις σε δω, γλυκιά μου εξουθένωση, στα μάτια και τα χείλη το αναστέλλω, για μια στιγμή πιο απελπισμένη το αναβάλλω, γιατί μονάχα ...

Read More »

In a nutshell – Ρένα Τριανταφύλλου

/… κάνε το καλοκαίρι μας να αξίζει και εγώ σου υπόσχομαι φυγές…/ (Ρ.Τ)   “Και αφού μπόρεσες να μου το πεις και τότε,  δε θα διστάσεις να μου το πεις και τώρα- τώρα που η δυστυχία υπήρξε η πιο αποδοτική ...

Read More »

Ένα κράνος γεμάτο μαργαρίτες – George A. Pappas

Δεν μπορώ να ξεχάσω την πρώτη φορά που την είδα. Είχε σηκώσει μια μεγάλη, μαύρη, δερμάτινη καρέκλα πάνω απ’ το κεφάλι της και την πέταξε με λύσσα στο κεφάλι του αφεντικού μας. Τον έβριζε και φώναζε: — Ποια τολμάς να ...

Read More »

«Καλοκαιρινή φιέστα» – Αθηνά Απότση

Έφτασε η ώρα. Αυτή η μαγική ώρα που δεν θα κρατήσει για πάρα πολύ. Ένα παραμύθιασμα θα ναι, αλλά δεν σε νοιάζει και πολύ φιλαράκι μου. Φτάνει που θα το ζήσεις και φέτος. Έτσι δεν είναι και με όλα τα ...

Read More »

Δεύτερη ζωή δεν έχει… – Eleni Q

Ξάπλωσες στο σιδερένιο κρεβάτι πλάι στο μισάνοιχτο ξύλινο παράθυρο. Η πλαστική δαντελένια κουρτίνα ανέμιζε και πίσω απ’ το λευκό πέπλο της δέντρα, λουλούδια, ένα πέτρινο σπίτι και κακαρίσματα από κότες. Άνοιξες το βιβλίο σου λαίμαργα να δεις τι σου επιφύλασσαν ...

Read More »

Μαζί σου θ’ανατέλλω αρκεί να ξέρεις να πετάς…– Χαρά Μαρκατζίνου

Έχω μια ευαίσθητη καρδιά,  που ερωτεύεται με πάθος κι αν στο επιτρέψω μάλλον θα την πληγώσεις… Έχω ένα χαμόγελο που βγαίνει από μέσα μου κι είναι δύσκολο να το σβήσεις… Έχω τεράστια υπομονή, μην αποφασίσεις να την δοκιμάσεις γιατί μάλλον ...

Read More »