Home / MAKE ME FEEL (page 10)

MAKE ME FEEL

Λογοτεχνία, Fiction

In a nutshell (Εβδομαδιαία στήλη της Ρένας Τριανταφύλλου)

         /…Όλα όσα αρνηθήκαμε…              αυτό είναι το πεπρωμένο μας…/                       (“Το ρόλο μας τον διαλέξαμε οι ίδιοι εμείς –      ...

Read More »

Αγάπη σαν ένα πιάτο ταλιατέλες με κιμά – Νατάσσα Μανίτσα

Γύρισα στο σπίτι και έβαλα κιμά να ξεπαγώσει. Έφτιαξα τσάι ζεστό να καλμάρει τον ταλαιπωρημένο από κρυολόγημα λαιμό μου και τακτοποίησα τα ψώνια του σουπερ μάρκετ. Άνοιξα υπολογιστή και είπα να γράψω. Για τον κιμά. Και τις ταλιατέλες, που μου ...

Read More »

Η ευτυχία είναι αυτό (που περιμένουμε να ‘ρθει) – Evi Snowflake

Ένα χιλιοστό είναι στην πραγματικότητα η απόσταση που πρέπει να διανύσεις για να βουτήξεις στο κενό του απέραντου αγνώστου που βρίσκεται η ευτυχία. Ένα ανεπαίσθητο κλικ του μυαλού είναι η θέση σου από την ευτυχία. Τόσο κοντά… κι εσύ περιπλανιόσουν ...

Read More »

Πες μου μια καλημέρα. – Χαρά Μαρκατζίνου

Και ναι ξημερώνει ο Θεούλης την ημέρα, άλλοτε ηλιόλουστη και ζεστή, άλλοτε μουντή και βροχερή, όπως κι αν ξημερώσει, όμως, για να την κάνεις καλύτερη, την θέλη την καλημέρα της. Καλημέρα στο παιδί σου καθώς το ξυπνάς φιλώντας το στο ...

Read More »

Tα τσιμεντένια κολωνάκια της μοναξιάς. – Μαρίνα Δημητρέλη

Κάθε μέρα ακολουθώ το ίδιο τελετουργικό: ξυπνάω, χαμογελάω στο σκύλο μου, πλένομαι, ντύνομαι, βάζω την κρέμα για τα μάτια, την ημέρας, την αντηλιακή, σκέφτομαι αν πράγματι μου είναι απαραίτητες τόσες κρέμες, προσπερνάω τη σκέψη, προσθέτω και το μέικ απ, ξυπνάω ...

Read More »

Το καλοκαίρι μέσα μου (Το καλοκαίρι θα ‘ρθει) – George A. Pappas

Ξεκλείδωσα απόψε το συρτάρι μου και έβγαλα από μέσα το κουτί με το καλοκαίρι μας. Το άνοιξα σιγά-σιγά και το δωμάτιο, το σπίτι, η πόλη ολόκληρη άρχισε να μυρίζει – να μυρίζει αυτή την αλμύρα που τινάζεται όταν το καράβι ...

Read More »

Σαν αγάπησες πραγματικά γυναίκα… – Αγγελική – Λυριάννα Χατζηρήγα

Σε αναζητώ πάλι στα γνώριμα κοσμικά μπαράκια που συχνάζεις τελευταία. Στενό πουκάμισο, ραμμένο στα μέτρα της υποτακτικής ζωής που σου επέβαλαν και δέχθηκες, συνοδευόμενο από το μόνιμο χαμόγελο, προσποιητής ειδυλλιακής ευτυχίας και την ισορρόπηση των πιο εχέμυθων σκέψεων, παρέα με ...

Read More »

Μία που… ερωτεύτηκε – Άρτεμις

Η απόσταση σε κάνει να είσαι επιφυλακτικός λένε κάποιοι. Μπούρδες λέω εγώ. Και ποια είμαι εγώ που το λέω; Μια μωρέ, που όταν πιάσει το ξεβράκωτο φτερωτό κωλοπαίδι, θα του χώσει την φαρέτρα με τα βέλη στον υπέροχο ροζμπονμπον κώλο ...

Read More »

Till eternity passes away! -Έλλη Καραμπίνη

Κάθε μέρα είναι ξεχωριστή για εκείνη,είναι όμορφη μόνο γιατί είναι εκείνος εκεί. Κι αν δεν είναι εκεί ακριβώς,δεν έχει σημασία… Φτάνει που υπάρχει. Κάπου… Το αισθάνεται. Γι αυτό συνεχίζει. Και μπορεί… Όλα τα μπορεί. Υπάρχουν και οι δυο μαζί εκεί. ...

Read More »

Τα ρέστα μου… σε μια παρτίδα που δεν παίχτηκε ποτέ! – Παρασκευή Χατζή

Πόσα συναισθήματα χωράει μέσα της μια σιωπή; Εσύ δεν θα το μάθεις ποτέ. Δεν θα μάθεις ποτέ πόσα μπορούν να κρυφτούν πίσω από ένα βλέμμα όλο μυστήριο, ένα βλέμμα καρφωτό. Θέλει τόσα πολλά να σου πει κι εσύ του λεηλατείς ...

Read More »