Home / Author Archives: Δημήτρης Τσολάκης

Author Archives: Δημήτρης Τσολάκης

Γεννήθηκα στην Έδεσσα αρχές του 95. Εργάζομαι από τριών χρονων. Δυσκολο επάγγελμα να είσαι βιβλιοφάγος. Διαβάζεις τα βιβλία ίσια και τον κόσμο ανάποδα, προσπαθώντας μάταια όλη σου τη ζωή να τον φέρεις τούμπα. Προσωρινά σπουδάζω ιστορία στα Ιωάννινα και γράφω μανιωδώς. Eπιβιώνω πίνοντας και ξεχνώντας.

Αν ένα σούρουπο της άνοιξης, μια κοκκινοσκουφίτσα… – Δημήτρης Τσολάκης

6143782_orig

Αγαπητέ λύκε, Χθες ήταν Κυριακή και μου έλλειπες πιο πολύ από κάθε φορά. Πάνε χρόνια που σε περιμένω, μεγαλώνω και γερνάω. Ο κόσμος είναι ένα βινύλιο, σ’ ένα ξεχασμένο πικάπ, που χάνει ολοένα και περισσότερες στροφές. Αδυνατώ να βγάλω άκρη. ...

Read More »

Οι απόντες των Χριστουγέννων – Δημήτρης Τσολάκης

katerina-gogou-1456568406

Ναρκωμένες νιφάδες κατέβαιναν από τον ουρανό, γίνονταν συννυφάδες και άγγιζαν απαλά τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, τούτη τη νύχτα. Τις έβλεπε και γελούσε. Πέντε βλαμμένες καρδερίνες ξεχάστηκαν από το απογευματινό τους παιχνίδι στα δέντρα και τώρα, που πήρε να σκοτεινιάζει, ...

Read More »

Συνταγές λύπης – Δημήτρης Τσολάκης

15207983_343089592715059_799413069_n

Θα χρειαστώ: -Μια κατσαρόλα μεγάλη σαν τον κόσμο -Δύο ή τρεις αναμνήσεις που σημαίνουν κάτι για εμένα -Τρία κόκκινα φύλλα από Αλεξανδρινό -Λίγη χρυσόσκονη από τα περσινά Χριστούγεννα -Δύο σημερινά αστέρια -Το βιβλίο της Μάρως με τίτλο «Οι παλιές αγάπες ...

Read More »

Και δεν θα μου λείπεις… – Δημήτρης Τσολάκης

tumblr_m28h3p6uyA1r1nv1go1_500

Eίσαι ένα σπασμένο ποίημα. Διαβάζεσαι μόνο όταν βρέχει. Λες και οι σταγόνες ενώνουν τα κομμάτια σου, να διαβάσει κάποιος ότι προλάβει και μετά διαλύεσαι πάλι. Σκορπίζεσαι. Είπαν πως σε είδαν να ταξιδεύεις νύχτα. Να μετράς τις κολόνες φωτός τα ξημερώματα. ...

Read More »

Νυσταγμένα τριαντάφυλλα – Ανύστακτοι άγγελοι – Δημήτρης Τσολάκης

12319284_151448538545833_414123809_n

Μπαράκι σχετικά μεγάλο. Μεσάνυχτα. Κούκλες, ελπιδοφόρες παρθενοπιπίτσες και πουτάνες με την ελπίδα σιγουριά, αλήτες που την είδαν μάγκες, μάγκες που την είδαν αλήτες, άχρωμες, άνοστοι, όλοι. Χοροί και φλερτ. Εμείς, παρέα μεγάλη. Τζιν-τόνικ ένα, τζιν-τόνικ δύο, τζιν-τόνικ τρία και λίκνισμα. ...

Read More »

“Οξεία Κορτίτιδα” – Δημήτρης Τσολάκης

1394923_745804378778915_929271438_n

{Οξεία Κορτίτιδα: Σπάνιο είδος εθισμού, που οφείλεται στην άπλετη λατρεία μας για τον τρισμέγιστο δημιουργό Κορτώ και τα λαμπρά επιτεύγματα του. Δεν επιφέρει βλάβες στον οργανισμό και δεν δημιουργεί δυσάρεστες παραισθήσεις}. Αύγουστος Κορτώ: Όνομα ακριβό, που παραπέμπει σε έναν εξίσου ...

Read More »

Με πλαστικά φτερά, Βαγγέλη – Δημήτρης Τσολάκης

tumblr_lwhb21t1NB1qltfr9o1_500

Δεν συνηθίζω να γράφω για επίκαιρα θέματα. Αφήνω άλλους να το κάνουν, εξάλλου το κάνουν πάντα καλύτερα απ’ ότι θα μπορούσα να το είχα κάνει εγώ. Σήμερα μόνο να… Είδα τη γη να μαραίνεται και την άνοιξη να σκύβει το ...

Read More »

‘Ερανος Μελαγχολίας – Δημήτρης Τσολάκης

961369_1013610815331602_1830827039_n

Όταν μιλάνε για Χριστούγεννα, τρομάζω. Οι καμπάνες χτυπούν, κάνω το σταυρό μου και τρέχω να κρυφτώ μες στην ντουλάπα. Όταν βλέπω έλατα και άλλα κωνοφόρα στολισμένα το βάζω στα πόδια και όταν ακούω πολύχρωμα φωτάκια ν’αναβοσβήνουν νεκρικά, κάτι παθαίνουν οι ...

Read More »

Ο τελευταίος να σβήσει τον ήλιο – Δημήτρης Τσολάκης

tumblr_m50h8dXu561rxamjbo1_1280

Γράφει ο Κούντερα στο καινούριο του βιβλίο ΄΄η γιορτή της ασημαντότητας΄΄ πως ο άνθρωπος είναι μοναξιά, μια μοναξιά περιτριγυρισμένη από μοναξιές. Αυτό το απόσπασμα ήρθε στο μυαλό σου τώρα, σαν έκλαμψη. Τώρα που είσαι μόνος σου. Εκεί, στη μέση του ...

Read More »

Μην κλαις άλλο, είμαι αδιάβροχος – Δημήτρης Τσολάκης

10544925_918169361542415_1858615761_n

Μεσάνυχτα ξανά. Η κραυγή μιας γυναίκας σκίζει τον αέρα. Μόλις την ειδοποίησαν από το τηλέφωνο ότι ο γιος της τράκαρε και σκοτώθηκε. Μια χοντρή κουκουβάγια πέφτει νεκρή στα σκαλοπάτια ενός νεόκτιστου κτιρίου. Ένας μπαμπάς ξενυχτάει αγκαλιά με το μωρό του ...

Read More »