Home / Author Archives: Χαρά Μαρκατζίνου (page 10)

Author Archives: Χαρά Μαρκατζίνου

Αστερόσκονη και χαμόγελο, αγάπη και φως, όνειρα και ταξίδια. Με λένε Χαρά κι αυτό τα λέει όλα...Πασπαλίζω απλόχερα χαμόγελα και χαρίζω αγκαλιές. Ερωτεύομαι με πάθος χωρίς να είναι λάθος...Η αλήθεια μου είναι η δύναμή μου κι αν κοιτάξεις στα μάτια μου θα δεις αυτό που νιώθω. Η αγάπη είναι η κινητήριος δύναμη για μένα και η συγγνώμη είναι λύτρωση. Λύτρωση όμως είναι και το γράψιμο, που υπήρξε πάντα διέξοδος και τρόπος έκφρασης στη ζωή μου. Γράφω και ταξιδεύω, ζωγραφίζω κι ονειρεύομαι...

Ζωή που δε μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη… – Χαρά Μαρκατζίνου

Ήταν ένα καλοκαιρινό βράδυ, ζεστό και υγρό σαν τα  προηγούμενα. Ίσως και να’ταν λίγο δυσκολότερο από αυτά που προηγήθηκαν. Ίσως και να’ρχόταν η λύτρωση που τόσο επιθυμούσε. Ποιος ξέρει; Το λιγοστό αεράκι μετά βίας σάλευε την κουρτίνα στην ανοιχτή μπαλκονόπορτα ...

Read More »

Πείτε όχι στη σωματική τιμωρία των παιδιών

Το παιδί σας είναι ιδιαίτερα ζωηρό και αρκετά συχνά σας βγάζει εκτός εαυτού με αποτέλεσμα πολλές φορές να το χτυπάτε. Η αλήθεια είναι ότι μετανιώνετε μόλις το βλέπετε να κλαίει ωστόσο εκείνο δε βάζει μυαλό και μετά από πέντε λεπτά ...

Read More »

Συνέντευξη με το ζωγράφο Βαγγέλη Παππά: Η τέχνη είναι μια αλήθεια που σαν μαγική σταγόνα, διαλύει το σκοτάδι του ψεύδους μέσα στο οποίο ζούμε

Συνέντευξη στη Χαρά Μαρκατζίνου Είχα την τύχη και την ευτυχία πριν από δύο χρόνια περίπου να αρχίσω μαθήματα ζωγραφικής σε ένα όμορφο εργαστήρι με δάσκαλο, το ζωγράφο Βαγγέλη Παππά.  Ο Βαγγέλης, για όσους τον γνωρίζουν, είναι ένας μοναδικός άνθρωπος με πηγαίο ...

Read More »

Όταν ο Άγγελος γνώρισε την Αγάπη… – Χαρά Μαρκατζίνου

Ποτέ δεν τα είχα καλά με το χρόνο… γιατί να άλλαζε αυτό τώρα; Θαρρείς πως αυτή τη φορά με ό,τι θα συνέβαινε είχε έρθει να μου δώσει ένα μάθημα ζωής…  Ο Σεπτέμβρης είχε μπει για τα καλά, και μετά το ολιγοήμερο ...

Read More »

Κάνοντας βουτιά στη ζωή… – Χαρά Μαρκατζίνου

Δε θυμάμαι πώς έφτασα ως εδώ στην άκρη του λόφου… ούτε το κατάλαβα. Μα να, είμαι τώρα εδώ και χρειάζεται να πάρω μια απόφαση. Θα προχωρήσω μπροστά ή θα κιοτέψω, θα γυρίσω πίσω; Έφτασα στην άκρη του λόφου και κοίταξα ...

Read More »

Τα μάτια του πίσω από τη μάσκα – Χαρά Μαρκατζίνου

Σάββατο βράδυ, αυτό της τελευταίας αποκριάς κι εγώ δεν έχω όρεξη για τίποτα. Παρόλα αυτά βρέθηκα σ’ ένα πάρτυ στα Βόρεια Προάστεια με την κολλητή μου τη Μαρίνα, που δεν έχανε ευκαιρία να πηγαίνει σε τέτοια event… ‘Αγάπη μου, ευκαρία ...

Read More »

Το δώρο της συγχώρεσης – Χαρά Μαρκατζίνου

Ήταν ένα βροχερό κυριακάτικο πρωινό του Γενάρη. Όλα έμοιαζαν ίδια, με εκείνη την κανονικότητα που με έπνιγε. Η μάνα απασχολημένη με τις δουλειές του σπιτιού – έτσι είχε αποφασίσει να διαχειρίζεται την κατάσταση… αν όλα ήταν στην εντέλεια εξωτερικά ίσως ...

Read More »

Όχι άλλες φωνές στα παιδιά – Χαρά Μαρκατζίνου

‘Ωχ, άρχισε πάλι να μου φωνάζει… μα δεν καταλαβαίνει ότι με τις φωνές τρομάζω; Πόσο δύσκολο του είναι να καταλάβει πως οι φωνές με πληγώνουν; Με κάνουν να νιώθω αδύναμη, ασήμαντη. Δεν αισθάνομαι ασφαλής. Όταν μου φωνάζει ‘μπλοκάρω’, δεν ξέρω τι να ...

Read More »

Ο φύλακας άγγελός μου – Χαρά Μαρκατζίνου

 Τον τελευταίο καιρό περνάω δύσκολα, θες γιατί είναι θέμα προσωπικών επιλογών, θες γιατί φταίνε οι συγκυρίες ή γιατί το σύμπαν κατά βάθος λειτουργεί υπέρ μου, ενώ φαινομενικά μου αντιτίθεται ή για πολλοστή φορά η λιγοστή μου πια υπομονή δοκιμάζεται… Κοιμάμαι ...

Read More »

Ο δρόμος που δεν διάλεξα – Χαρά Μαρκατζίνου

Πριν από αρκετά χρόνια, όταν ήμουν στην τάξη του Proficiency, μαθήτρια λυκείου ακόμα, έτυχε να διαβάσω ένα ποίημα του Robert Frost με τίτλο “The road not taken”. Ένα ποίημα που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, ιδιαίτερα εν μέσω όλων των εφηβικών ανησυχιών μου με είχαν ...

Read More »