Home / POINT OF U / Editors' view / Το ευτύχημα να έχεις πληθωρισμό λόγω χρέους – Mitsos Τσιforex

Το ευτύχημα να έχεις πληθωρισμό λόγω χρέους – Mitsos Τσιforex

 

Καλά που υπάρχει και ο πληθωρισμός και μπορούμε να καθόμαστε αναπαυτικά στον καναπέ μας, βλέποντας τηλεόραση. Μεγάλο ευτύχημα!
Ξέρεις τι σου ξημερώνει αύριο και μπορείς να κάνεις κι εσύ τα σχέδια σου, διότι άνθρωπος είσαι και η ζωή είναι ωραία, άσχετα αν τη ζεις απ’ τον καναπέ και βλέποντάς την απ’ το παράθυρο ή χαζεύοντας τους απέναντι, γιατί και το μάτι καλό είναι. Και για να στο κάνω κέρματα τι θέλω να πω, έλα να κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο, όχι πολύ μακρυά. 5 με 10 αιώνες πίσω είναι καλά να το αφήσω. Μεσαιωνική Ευρώπη και τότε.
Μέρες διαφορετικές όπου η ζωή δεν ήταν ένας καναπές αλλά ένα χωράφι (άτιμη Εύα, λύσσαξες να φας το μήλο) κάποιου δούκα ιππότη βασιλιά και εσύ ιδιοκτησία του. Δυσκολεύει το ταξίδι μας αλλά σφίξου λίγο. Και σκάλιζες και φρόντιζες τα χωράφια και όλες οι μέρες ίδιες, ώσπου ερχόταν μια μέρα το αφεντικό και σου ανακοίνωνε ότι τα λεφτά σώθηκαν (όχι για σένα μην κάνεις όνειρα) και έλα αύριο με σπαθί να πάμε σε άλλες χώρες, σε άλλες πολιτείες, να βρούμε αυτούς που τα έχουν. Τώρα αν τύγχανε και ψυχανεμιζόσουν ότι πας για μακαρίτης και από τη στιγμή που δεν είχες να χάσεις και τίποτα, δεν είχες και λόγο να πας, καλύτερα να μην το έλεγες. Μάλλον γινόσουν μακαρίτης προκαταβολικά πιστεύω, όποτε σπαθί και εμπρός μαρς για τα ιδανικά και το δίκαιο του αγώνα… τότε (του εργάτη σήμερα – δεν έχει σημασία, το αποτέλεσμα μετράει, να σαι στην πρώτη γραμμή). Και για να γίνει ο ένας πολλοί, έμπαινε στη μηχανή και το παπαδαριό, που έβλεπε ότι χωρίς μεταλίκια στην τσέπη τη μέσα, την διπλοραμμένη, την κρυφή, την διπλά από την μπάκα τη μεγάλη, την υπαρκτή (να ‘ναι καλά ο λαός) λάδι δεν έβγαινε ψιλό, ούτε για το λάδι στα καντήλια… πόσο δε για την πόρτα του παραδείσου. Είναι και βαριά η άτιμη και δεν ανοίγει συχνά και πιάνει μάκα και σκουριά… Αυτή και αν θέλει λάδωμα… ‘Αρα θέλουμε χριστιανούς… Έτσι γραφόταν η Ιστορία κι έτσι θα γράφεται, γιατί όσο δεν έχεις χρήμα, χρυσό και πλούτο, έχεις πλούσια Ιστορία. Νομίζω; Και εξακολουθώ να νομίζω.
Στην πρώτη γραμμή λοιπόν οι χωραφάδες και δείξτε μας ποιοι τα έχουν να τους τα πάρουμε, γιατί άλλο να τα έχουν οι ξένοι που ως ξένοι θα ‘ναι και χαζοί και δεν ξέρουν να τα χρησιμοποιούν και άλλο εμείς, που όσο να πεις ξερουμε και τι να τα κάνουμε, αλλά μας έριξε έναν παραπίσω ο άδικος τούτος ο ντουνιάς και ώρα να τον φέρουμε στα ίσα να νετάρουμε.
Τραβιόντουσαν το λοιπόν σαν τα συντεγκλέρια, όχι τίποτα άλλο δηλαδής, για να έχουν δουλειά και οι Ιστορικοί. Όταν λέμε ότι ο πόλεμος φέρνει ανάπτυξη, το εννοούμε (η Αμερική βγήκε απ’ τη μεγάλη ύφεση, λόγω του πρώτου παγκόσμιου πολέμου, να ‘ναι καλά αυτοί που χάθηκαν – θέλει θυσίες η ανάπτυξη, στο 1.2% είχε φτάσει η ανεργία απ το 28%).
Ταξίδι τέλος. Γυρνάμε στο σήμερα γιατί θα κάψω και το φαγητό. Τη σήμερον λοιπόν δεν χρειαζόμαστε πολέμους. Γι’ αυτό υπάρχουν οι Κεντρικές Τράπεζες. Πόσα μας λείπουν; Τόσα. Πατάνε το κουμπί και να τα τα δις φρέσκα και ζεστά.
Γι αυτό σου λέω, ωραίο πράγμα ο πληθωρισμός και το χρέος. Λες δεν έχω, λέει ο άλλος γράψε ένα χρέος στον μίστερ Κράτος και βάλτε μια τζίφρα εδώ και θα έχουν φτάσει στη χώρα σας πριν από εσάς και ευχαριστούμε και να μας ξανάρθετε να ‘χουμε και μεις δουλειά. Λίγος σεβασμός λοιπόν, όχι στην Ιστορία αλλά στους τραπεζίτες, και τώρα ησυχία γιατί τέλειωσαν τα μπάνια και τα μπανιστήρια και δεν πέφτουμε και σε χειμερία νάρκη, πανάθεμα μας. Αλλά ευτυχώς έχουμε ζωή για τηλεόραση και ξεκινάνε και τα live show με τα μαχαιρώματα τα κρυφά και φανερά (που εννοείται καμιά σχέση δεν έχουν με τον αγγελικό κόσμο στον οποίο ζούμε).
Τι τα ήθελα αυτά τα μπρος πίσω στην Ιστορία. Μου ‘λειψες καναπέ μου και ζωή μου!

Comments

comments

About Kiss My GRass