Home / POINT OF U / Editors' view / Απλά άστο να συμβεί! – Άννα Μουσογιάννη

Απλά άστο να συμβεί! – Άννα Μουσογιάννη

Μουδιασμένη στο κενό. Στο μεταίχμιο. Στο πουθενά και παντού. Ένιωθε την υγρασία να μπαίνει από τους πόρους της. Ανατριχίλα. Και από εκεί να απλώνεται στο αίμα της. Παγωνιά. Δεν αντέχεται το παγωμένο αίμα στις φλέβες. Πονάει τόσο που κόβει την ανάσα.

Σκοτάδι παντού. Στο ποτέ και το πάντα.

Αδύναμη να περπατήσει. Να φύγει. Να τρέξει. Να πλησιάσει. Να αντιδράσει. Στο όλα και το τίποτα.

Το μόνο που ακουγόταν ήταν η ανάσα της. Ακόμα και οι σκέψεις είχαν οπισθοχωρήσει. Ησυχία ή κενό;

Άρχισε να λυγίζει. Τα πόδια της έτρεμαν. Οι αμφιβολίες κοφτερά μαχαίρια στο κορμί της. Το λάθος και το σωστό!

Οι Ερινύες είχαν ήδη κυριεύσει το μυαλό της. Το συναίσθημα και η λογική.

Ποιός μπορεί να ξέρει καλύτερα από εμάς άραγε; Κανείς! Μόνο μέσα στην ησυχία μπορούμε να ακούσουμε τον εαυτό μας. Οι ανάγκες μας συνηθίζουν να ψιθυρίζουν. Πρέπει να σιωπήσουμε για να ακούσουμε! Αντέχουμε;

Κρύωνε πολύ, ενώ τα κουνούπια πλήθαιναν όσο προχωρούσε η ώρα. Δεν έκανε καμία κίνηση, όσο και αν ήθελε να απλώσει το χέρι της να τα σκοτώσει ή  έστω να τα διώξει Και τότε σκέφτηκε ότι πάντα προσπαθούσε να διώξει ή να αποφύγει ό,τι την ενοχλεί. Και στην προσπάθεια της, νευρίαζε. Έχανε πολύτιμη ενέργεια ξοδεύοντας την άσκοπα. Έμεινε ακίνητη και ένιωθε κάθε κουνούπι μέσα στο κρύο να της ρουφάει το αίμα…

Και τότε εκεί στην αδράνεια του τίποτα άκουσε τον άνεμο να της ψιθυρίζει:

 

Και όταν ο κόσμος γυρίζει και εσύ ζαλίζεσαι, αφέσου…

Και όταν θυμώνεις, άσε το θυμό να σε κυριεύσει…

Και όταν στενοχωριέσαι, επέτρεψε στη θλίψη να σε καταβάλλει…

Και όταν νιώθεις τα πόδια σου καρφωμένα στο κενό, στάσου εκεί  μέχρι να νιώσεις δύναμη…

Και αν δεν ξέρεις ποια απόφαση πρέπει να πάρεις, άσε εκείνη να σε βρει…

Αφέσου στη ροή των πραγμάτων και δείξε εμπιστοσύνη…

 

Αυτός που μάχεται τα κύματα θα χάσει δυνάμεις. Στη στεριά καταλήγουν. Χρειάζεται όμως επίγνωση. Από το αφήνομαι στο παραιτούμαι μια λάθος σκέψη δρόμο

Θέλει υπομονή και επιμονή να περάσεις τις συμπληγάδες της ζωής σου! Αλώβητος δε βγαίνεις, αλλά δυναμώνεις! Ένα πόλεμος κερδίζεται με ήττες και νίκες μαζί. Με πολλές μάχες. Αλλιώς δεν έχει αξία.

Κατακτάς ό,τι πολιορκήσεις. Ποτέ όμως δεν το αποκτάς…

Αυτός που είναι έτοιμος να κολυμπήσει σε πολλές θάλασσες επιβιώνει. Χαμαιλέοντας της ζωής.

Εκείνος που δε φοβάται να βουτήξει ανακαλύπτει τη μαγεία του βυθού. Η επιφάνεια είναι για τους δειλούς. Εκείνο όμως που δεν είναι εμφανές στη μάζα είναι για δυνατούς λύτεςς.

Εξάλλου ό,τι έχει αξία δεν είναι για όλους και ό,τι είναι για όλους δεν έχει αξία…

Και εκείνη ακριβώς τη στιγμή που σταμάτησε να αντιστέκεται δεν ένιωθε πλέον το κρύο. Τα κουνούπια δεν την ενοχλούσαν. Δεν ένιωθε τίποτα άλλο πέρα από τον ίδιο της τον εαυτό!

 

Οι απαντήσεις έρχονται όταν σταματήσουν οι ερωτήσεις!

Ο ψίθυρος ακούγεται πιο καθαρά στη σιωπή!

Εμπιστεύσου τη ροή των πραγμάτων και άστο λοιπόν να συμβεί, το τραγουδάνε και τα σκαθάρια, αμέ 😉

Music plz

When I find myself in times of trouble
Mother Mary comes to me
Speaking words of wisdom
Let it be

And in my hour of darkness
She is standing right in front of me
Speaking words of wisdom
Let it be

Let it be, let it be, let it be, let it be
Whisper words of wisdom
Let it be

And when the broken-hearted people
Living in the world agree
There will be an answer
Let it be

For though they may be parted there is
Still a chance that they will see
There will be an answer
Let it be

And when the night is cloudy
There is still a light that shines on me
Shine until tomorrow
Let it be

I wake up to the sound of music
Mother Mary comes to me
Speaking words of wisdom
Let it be

Let it be, let it be, let it be, yeah, let it be
Whisper words of wisdom
Let it be

Comments

comments

About Άννα Μουσογιάννη

Μότο μου: Αμαρτία είναι να μην ονειρεύεσαι, να μην ερωτεύεσαι, να μην γελάς, να μην κάνεις τρέλες…να μην είσαι ο εαυτός σου!! Λατρεύω το διάβασμα, τη μουσική, τη γυμναστική, τις προκλήσεις και τους ανθρώπους που με κάνουν να χαμογελώ! Μου αρέσει να μαθαίνω, να ανακαλύπτω και να εξελίσσομαι. Γι αυτό οι σπουδές και τα σεμινάρια για μένα δεν τελειώνουν ποτέ. So, I keep walking! Πώς θα με χαρακτήριζα; Συναισθηματική ρεαλίστρια! Όταν αυτά τα δύο μαλώνουν –κάτι που συμβαίνει συχνά- εγώ γράφω!