Home / POINT OF U / Αποχαιρετώντας έναν ακόμα «βράχο» της ζωής μου – Χρήστος Δασκαλάκης

Αποχαιρετώντας έναν ακόμα «βράχο» της ζωής μου – Χρήστος Δασκαλάκης

IMG_2211

Είχα επισκεφτεί αυτήν τη φυσική «καμάρα» τρεις φορές στη ζωή μου. Η τελευταία, ήταν μόλις πέντε μήνες πριν. 

Αγέρωχη, περήφανη, μοναδική, ένα μικρό αρχιτεκτονικό θαύμα της φύσης, βρίσκεται στο πανέμορφο νησάκι Gozo, το γειτονικό αδελφάκι της Μάλτας

Αν και σε μη κατοικημένη περιοχή, κάτοικοι και επισκέπτες, παίρνουν το λεωφορείο, το αυτοκίνητο ή το μηχανάκι και αφήνονται στην περίεργη γοητεία του, στη μαγεία της φύσης που κατάφερε να δημιουργήσει κάτι τόσο επιβλητικό. Το Azure Window, όπως ονομάζεται, έχει βρεθεί, μεταξύ άλλων, στη λίστα με τα υποψήφια  μνημεία της UNESCO, έχει υπάρξει φόντο για μερικές από τις πιο επιτυχημένες σειρές και ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου, έχει φιγουράρει στις κορυφαίες θέσεις  με τα περισσότερο φωτογραφημένα σημεία αυτού του πλανήτη, και κυρίως, έχει αποτελέσει ένα δικό μου ξεχωριστό σημείο αξέχαστων στιγμών και νεανικών αναμνήσεων.

IMG_2080

Την προηγούμενη εβδομάδα όμως, μέσα στη δίνη μιας σφοδρής κακοκαιρίας, το επιβλητικό Azure Window, αυτός ο τεράστιος όγκος στα αριστερά της φωτογραφίας και μαζί αυτή η φυσική «γέφυρα», εξαφανίστηκαν για πάντα.

Βούλιαξε μέσα στην άγρια θάλασσα, σβήστηκε από τον χάρτη, διαγράφτηκε  μέσα σε δευτερόλεπτα, τη στιγμή που χρειάστηκε τόσα χρόνια για να δημιουργηθεί.

Μέσα σε μία στιγμή, αυτός ο τεράστιος όγκος στην άκρη, αυτή η πανέμορφη φυσική καμάρα, αυτό το μοναδικό μνημείο ομορφιάς, βυθίστηκε ολοκληρωτικά σε μια θάλασσα αγριεμένη, σε έναν όγκο κύματος που αποδείχτηκε πιο δυνατός και από την πέτρα.

IMG_2186

Για κάποιο λόγο στεναχωρήθηκα. Και στεναχωρήθηκα πολύ. Ένιωσα ότι εξαφανίστηκε ένα κομμάτι από την ξεγνοιασιά μου, από τις ανέμελες στιγμές με αγαπημένους φίλους εκεί, από τη δύναμη της αδρεναλίνης  τη στιγμή που αποφασίζαμε αν θα τη διασχίσουμε ή όχι. Πόσες φωτογραφίες δεν είχαμε τραβήξει εκεί, πόσους τολμηρούς δεν είχαμε δει να σκαρφαλώνουν στην πλάτης της, πόσα γέλια και χαρά δεν είχαμε μοιραστεί στη σκιά της, πόσα δειλινά δεν είχαμε απολαύσει υπό το βλέμμα της…

Στη πραγματικότητα όμως, νιώθω ότι λυπήθηκα επειδή, κάτι τόσο φαινομενικά στέρεο και δυνατό, εξαφανίστηκε και αυτό σε μια στιγμή, θύμα του θυμού της  φύσης που συνεχώς αγνοούμε και που ποτέ δεν παίρνουμε στα σοβαρά.

Λυπήθηκα, γιατί μερικά πράγματα στη ζωή μας τα έχουμε σαν αφετηρία, σαν «βράχο», σαν σημεία επιστροφής και επανεκκίνησης. Μερικά πράγματα δεν θέλουμε να αλλάξουν ποτέ, δεν θέλουμε να φθαρούν, δεν θέλουμε να πεθάνουν.

Το Azure window, εξαφανίστηκε τελικά και αυτό, έσβησε όπως κάθε τι όμορφο πέρασε από τη ζωή μας ενώ θα θέλαμε να έμενε εκεί για πάντα. Εξαφανίστηκε υπενθυμίζοντας μου τη δύναμη του χρόνου, της φθοράς, του απρόβλεπτου, του μη δεδομένου. Εξαφανίστηκε έτσι όπως εξαφανίστηκαν και όλα όσα δεν φανταζόμασταν ότι θα έφευγαν ποτέ.

Άνθρωποι, μνήμες, βράχοι ασήκωτοι…

IMG_2299

Κοιτάζω τις φωτογραφίες και πονάω. Όχι επειδή βούλιαξε ένας βράχος. Μα για την υπενθύμιση της απώλειας, του φόβου, της εποχής που αλλάζει ραγδαία, των «πραγμάτων» που χάνονται και δεν επιστρέφουν. Είτε είναι φτιαγμένα από σάρκα, είτε είναι φτιαγμένα από πέτρα…

Και τώρα, έμειναν μόνο μερικές φωτογραφίες. Μόνο που δεν θα είναι πια οι ίδιες. Γιατί τώρα το φόντο δεν υπάρχει πια. Και, πιστέψτε με, πονάει το ίδιο όσο η έλλειψη των ανθρώπων που υπάρχουν στις φωτογραφίες μας, μα δεν υπάρχουν πλέον στη ζωή μας…

Comments

comments

About Χρήστος Δασκαλάκης

Ο Χρήστος Δασκαλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977 και μεγάλωσε στο νησί της Ύδρας μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Σπούδασε Συμβουλευτική και Ψυχολογία στο Mediterranean College, Δημιουργική Γραφή στο Open College Of the Arts, Θεωρία της Μουσικής και Ορθοφωνία στο Ελληνικό Ωδείο και ολοκλήρωσε τον κύκλο σπουδών του με μαθήματα στην Υποκριτική και Σκηνοθεσία στο Θέατρο Των Αλλαγών. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Ο ελεύθερος χρόνος του είναι γεμάτος από ταξίδια, σελίδες με μικρές ιστορίες, παραμύθια και στίχους. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, χωρίς να ξεχνά τη μεγάλη του αγάπη, την Ύδρα. Για περισσότερες πληροφορίες και επικοινωνία, επισκεφτείτε την προσωπική του ιστοσελίδα www.christosdaskalakis.com