Home / POINT OF U / Editors' view / “Αλλάζω!” Υπογράφοντας το συμβόλαιο της αλλαγής μας! -Χαρά Μαρκατζίνου

“Αλλάζω!” Υπογράφοντας το συμβόλαιο της αλλαγής μας! -Χαρά Μαρκατζίνου

relax_by_lucifersdream-d52tg7o

“Μα πώς έγινες έτσι;”
“Αλλαξες! Σχεδόν δε σε αναγνωρίζω.”
“Εγώ θέλω πίσω τον άνθρωπο που ήξερα, κι όχι αυτό που βλέπω τώρα μπροστά μου…”
“Κοιτάξου στον καθρέφτη και κοίτα πώς έγινες…”

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε ακούσει αυτά τα λόγια να προφέρονται από ‘σημαντικούς’ για εμάς ανθρώπους όταν άρχισαν να παρατηρούν πως αλλάζουμε και αντέδρασαν σε αυτή την αλλαγή μας επειδή δεν τους βόλευε…

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε εισπράξει απόρριψη ή κατάκριση επειδή αποφασίσαμε να αλλάξουμε, επειδή επιλέξαμε να αφήσουμε μια κατάσταση που μας πλήγωνε, να τη θεραπεύσουμε και να εφαρμόσουμε μια υγιή συμπεριφορά;

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε μπει στον πειρασμό έστω και στιγμιαία να αναρωτηθούμε αν διαλέξαμε το σωστό απορρίπτοντας μία προβληματική συμπεριφορά με τίμημα την ‘αγάπη με όρους’ κάποιων ανθρώπων που θεωρούμε δικούς μας;

Ας πάρουμε, όμως τα πράγματα από την αρχή. Η απόφαση να αλλάξουμε, να γιατρευτούμε από την αρρώστεια της υποχώρησης, της αναβλητικότητας, από τον πονοκέφαλο της παθητικότητας, από τον πονόλαιμο που προκαλεί ο θυμός και η σιωπή είναι ίσως το πιο σημαντικό και αποφασιστικό βήμα στη διαδικασία της αλλαγής μας, στην πορεία προς την προσωπική μας απελευθέρωση. Πολλές φορές είχαμε βρεθεί σε καταστάσεις υποχώρησης, συναισθηματικού εκβιασμού, υποτιθέμενης ευτυχίας που μόνο το κενό που νιώθαμε μέσα μας το έκανε μεγαλύτερο, σε σχέσεις υποκρισίας, σε καταστάσεις που μας έδιναν πολύ λιγότερα από όσα μας άξιζαν, σε σχέσεις που μας υπονόμευαν και μας καθήλωναν στη γη, κόβοντάς μας τα φτερά της δημιουργίας.

Όταν, λοιπόν, ο καθένας μας, αργότερα ή νωρίτερα, πήρε την απόφαση να βγει από αυτό το συναισθηματικό βάλτο, υπέγραψε το συμβόλαιο της αλλαγής.

Ένα συμβόλαιο με δύσκολους όρους, με πόνο, προσωπική εσωτερική αναζήτηση, που για να φτάσει στην απόλυτη πραγματοποίησή του, χρειάζεται προσπάθεια, υπομονή και επιμονή, αλήθεια και αγάπη για τον εαυτό μας. Ένα ταξίδι που ο προορισμός του είναι η προσωπική μας ευτυχία.

Στο ταξίδι αυτό, πέρα από τις ατομικές δυσκολίες που θα συναντήσουμε, την πάλη απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό, αν η απόφαση που πήραμε είναι η σωστή, αν μπορούμε να καταφέρουμε να φτάσουμε στην εκπλήρωση, στο στόχο, θα συναντήσουμε κι άλλα εμπόδια, το μεγαλύτερο των οποίων η αντίδραση κάποιων, ‘σημαντικών άλλων’, γονιών, καλών φίλων, συντρόφων, εκείνων των ανθρώπων που έχουν συνηθίσει την ‘αγάπη’ τους ή την αποδοχή τους να την δίνουν με όρους, να την μοιράζουν με την προϋπόθεση ότι τους κάνεις τα χατίρια, ότι τους ικανοποιείς τον εγωισμό και τις ανασφάλειές τους, ότι συντηρείς τον εγωισμό τους και εκπληρώνεις όλες τους τις επιθυμίες, εις βάρος πάντα των δικών σου επιθυμιών. Αυτές τις σειρήνες μην τις αφήσεις να σε παρασύρουν. Μην τις αφήσεις να διασκεδάσουν έστω και τους παραμικρούς φόβους που μπορεί να έχεις, τις ελάχιστες ή τις περισσότερες αμφιβολίες. Μη σε παρασύρει το τραγούδι τους σε ένα παρελθόν που σκοπό έχει να σε τραβήξει στο βάλτο της απραξίας και του συναισθηματικού εγκλωβισμού.

Μην τις φοβηθείς αυτές τις σειρήνες, μην τις αναθεματίσεις. Άφησέ τες απλά να τραγουδάνε το μίζερο τραγούδι τους, και περπάτα με το κεφάλι ψηλά, συνεχίζοντας το ταξίδι σου προς τον προορισμό της ευτυχίας. Σκέψου πως οι άνθρωποι αυτοί σου κάνουν ένα μοναδικό δώρο. Σου επιβεβαιώνουν, χωρίς να το ξέρουν, πως είσαι στο σωστό δρόμο, πως θα φτάσεις σύντομα στον προορισμό σου. Σου παρέχουν μια άτυπη επιβράβευση ότι η προσπάθειά σου να γίνεις δυνατός, να μην είσαι πια έρμαιο των επιλογών άλλων, έχει στεφθεί με επιτυχία.

Οι άνθρωποι αυτοί που έμαθαν να ελέγχουν για να δίνουν, που έμαθαν να δίνουν με το σταγονόμετρο όταν και όποτε τους βόλευε, είναι κατά βάθος δυστυχισμένοι κι αυτή τους τη δυστυχία προσπαθούν να την μεταδώσουν και σε σένα, γιατί έτσι θα σε κρατούν υποχείριό τους, έτσι θα εξασφαλίσουν τη συνθήκη που κάνει εκείνους να νιώθετε ασφαλείς. Μην θυμώσεις με αυτή τους την αδιαλλαξία, με αυτή τους την εμμονή στη μιζέρια και τη δυστυχία, με τον εγωισμό τους. Για εκείνους ακόμα δεν ήρθε η ώρα της αλλαγής – μπορεί και να μην έρθει ποτέ…- η δική σου ώρα, όμως, αυτή της αλλαγής είναι εδώ. Ζήσε την, απόλαυσέ την. Κοίταξε το πρόσωπό σου στον καθρέφτη. Θαύμασε το φως που φωτίζει τα μάτια σου, απόλαυσε την καθαρότητα στο βλέμμα και το χαμόγελο σου και προχώρα μπροστά.

Αλλάζεις κι αυτή είναι η πιο υπέροχη μελωδία που βουίζει στ’ αυτιά σου!

Αλλάζεις κι αυτή είναι η αλήθεια σου!

Αλλάζεις κι αυτό είναι εκπληκτικό!

πηγή: therapywave.eu/articles


 

Comments

comments

About Kiss My GRass