Home / MAKE ME FEEL / Τοξότης με Ωροσκόπο ταύρο και αλλεργία στη συνήθεια… – Αγγελική – Λυριάννα Χατζηρήγα

Τοξότης με Ωροσκόπο ταύρο και αλλεργία στη συνήθεια… – Αγγελική – Λυριάννα Χατζηρήγα

tumblr_lx6rzxYUWF1qcs5ouo1_500

Μη, μη μη! Μη Διανοηθείς να με ρωτήσεις τι μου φταίει και σήμερα…

Κοιτάζω με απάθεια τον καθρέπτη μπρος μου. Οι αλλαγές που φιλοξενώ κατά καιρούς,  τόσο εντός, όσο και εκτός μου, αν ο Φρόυντ μπορούσε να το λάβει ως μέρος ψυχανάλυσης χαρακτήρα, θα τρόμαζε ακόμη και ο ίδιος! Το πρόβλημα ξεκινάει με μικρά τσιμπιματάκια, σαν εκείνα που αντιλαμβάνεσαι ύστερα από μία μεγάλη μέρα και αρχίζουν σιγά- σιγά και σταδιακά να σου μουδιάζουν όλα τα άκρα; Κάπως έτσι, μόνο που στη δική μου περίπτωση το μούδιασμα ξεκινάει, αυτόματα σχεδόν με το που ανοίξω τα μάτια.

Με θείο αστρολόγο και γιαγιά που πιστεύει στο κάρμα και μετεμψυχώσεις άλλης ζωής, οι τρόποι να αποδώσουν την κατάσταση μου θα ξεκινούσαν από την έκλειψη ηλίου που πραγματοποιείται στον ταύρο και με επηρεάζει άμεσα, καθώς έχω ωροσκόπο εκεί και Αφροδίτη! Αμ, δεν είναι έτσι! Βλέπεις, το μόνο κοινό που έχω εγώ με τον ταύρο είναι ότι αρέσει και στους δύο μας το έδαφος της Ισπανίας. Για εκείνον λόγω ρίζας και για εμένα… Η Ισπανία φαντάζει η ιδανική έξοδος διαφυγής.

Πάσχω, από μία σοβαρή, επιφανειακή και συνήθη  πάθηση… Εκείνη της αλλεργίας, (πραγματικής όμως αλλεργίας) στη συνήθεια! Δηλαδή…

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα αναζητήσεις στο γνώριμο στέκι βράδια παρασκευής με ξημερώματα Σαββάτου. Και αυτό γιατί, δεν έχω γνώριμα στέκια! Αν με βγάλεις για ποτό, μη διανοηθείς να παραγγείλεις για λογαριασμό μου, γιατί η διάθεση μου για κάτι καινούργιο στην επιλογή είναι μόνιμη. Δεν είμαι χορτοφάγος, αλλά μου αρέσει η σόγια περισσότερο από τον κιμά. Δεν έχω αγαπημένα χρώματα να στέκουν στη ντουλάπα μπρος μου, αγαπώ σχεδόν κάθε τραγούδι που θα παίξει στο ραδιόφωνο και θα μου θυμίσει ευτυχισμένες μέρες που σπατάλησα στον χρόνο αλήτη, κάπου, με κάποιον, κάποτε… Και φυσικά, δεν μπορώ να νιώσω στιγμή στάσιμη σε μέρος και κατάσταση για όποιο χρονικό διάστημα!

Τοξότης με ωροσκόπο ταύρο βλέπεις. Ή όπως αρέσει στη μαμά μου να λέει: «Τα μυαλά στα κάγκελα και το αλεξίπτωτο στην πλάτη».

Τα πρωινά ξυπνάω τοξότης, τα βράδια κοιμάμαι ταύρος… Καμιά φορά και το αντίθετο! Φυσικά άτομα σαν και εμένα δεν είναι εύκολα στη ζήση, οι εναλλαγές της διάθεσης σε συνδυασμό  με την πληθώρα σκέψεων που δεχόμαστε, σε καθημερινή βάση ανά δευτερόλεπτο φτάνει και μόνο να οδηγήσει κάποιον στο δρόμο… για Δρομοκαΐτειο!

Ενθουσιαζόμαστε εύκολα, ερωτευόμαστε δύσκολα… Πατάτε έδαφος, αιωρούμαστε σε συννεφάκι! Δε λέμε σ’αγαπώ από συνήθεια και κάνουμε έρωτα μόνο από ανάγκη! Δεν ταιριάζουμε με άτομα που διαθέτουν εκείνο το αποπνικτικό άρωμα: συνήθειας, συμβιβασμού και μιζέριας. Η αισιοδοξία μας γίνεται πολλές φορές εκνευριστική το παραδέχομαι… Τη βροχή τη βρίσκουμε ρομαντική και το σκοτάδι μαγεία! Τόπος γέννησης μας, νομίζω, αν όχι στα σίγουρα, είναι η θάλασσα, είτε την αντικρίζουμε σε απόσταση ύψους μα και βάθους! Εκεί να με αναζητείς σαν με έχεις ανάγκη…

Ίσως καταβάθος να σε έχω και εγώ, μα μην περιμένεις εύκολες επιβεβαιώσεις από εμένα. Μου αρέσουν τα γραπτά μηνύματα, αλλά ακόμη περισσότερο οι πρωινές εκπλήξεις έξω από την πόρτα μου αγκαλιά με ένα κυπελάκι αχνιστό καφέ! (Ναι τον καφέ τον πίνω χειμώνα καλοκαίρι ζεματιστό, υπάρχει κανένα πρόβλημα;) Να με εκπλήσσεις θέλω και όχι να με εγκλωβίζεις σε μια καθημερινότητα που δε τη χωρώ και δε με χωρά. Δε θέλω να γνωρίσω τη μαμά σου, ούτε να πηγαίνουμε κάθε δεύτερο Σάββατο εκεί για φαγητό με το επικριτικό της ύφος να μετρά κάθε μικρή γουλιά κρασιού που τολμώ να πίνω, σε συνδυασμό με το σφίξιμο του σταυρού στη χούφτα της. Σταυρό εκείνη, σημάδια σου εγώ… φυλακτό να σε έχω πάνω μου πολύτιμο. Να έχεις τη ικανότητα με σκέψεις να με ταξιδεύεις μα και να σε ταξιδεύω αντίστοιχα σε μέρη που θέλω να μοιραστώ εκάστοτε μαζί σου… Έτσι να τον βλέπεις τον έρωτα μαζί μου, μικρή εξερεύνηση στο άγνωστο εκείνο μονοπάτι των μυαλών μας!

Οι τελείες σε μία πρόταση δεν μου ταιριάζουν γραμματικά μα και ουσιαστικά μωρό μου… Για εμένα όλα είναι αποσιωπητικά, που φανερώνουν τις πιο εχέμυθες επιθυμίες!

Μη με ρωτάς λοιπόν τι έχω… πάρε με αγκαλιά και νανούρισε με στο πλευρό σου με κάποιο θαλασσινό σκοπό… Μη λογαριάζεις μαζί μου χρόνους και τόπους αόριστους και γενικούς. Το τώρα που χωρά τις ανάσες μας να αντιπροσωπεύεις, φιλιά ατέλειωτα να μου χαρίζεις σε κάθε καινούργια άφιξη σου και να είσαι πάντα ειλικρινής για κάθε σκέψη Αντίου που μπορεί άλλοτε να ετοιμάσεις…

Μίλησε μου για τα όνειρα σου και άφησε με να κατευνάσω τους δαίμονες σου τρυφερά, αγκαλιά το βράδυ στο πλευρό σου! Δεν θεωρώ τύχη το να ξορκίσουμε τους δαίμονες μας, εγώ μωρό μου στο ξημέρωμα, μα να τους βρούμε όλους αγκαλιά το πρωί, να μας λένε καλημέρα!

Comments

comments

About Αγγελική - Λυριάννα Χατζηρήγα

Με βάφτισαν Αγγελική-Ελευθερία όσοι όμως πραγματικά με γνωρίζουν ξέρουν πως γεννήθηκα Λυριάννα! Μεγάλωσα με γαλλικά, μπαλέτο, πιάνο μα κρυφά μέσα μου ζει πάντα εκείνη η μικρή ροκού με τις μωβ ανταύγειες και το μαύρο μολύβι κάτω από τα μάτια! Με κέρδισε η δημοσιογραφία μα… Γράφω για να ερωτευθώ και ερωτεύομαι για να γράφω. Αφήνω συνήθως την τρεμάμενη πένα μου να με οδηγεί όπου εκείνη επιθυμεί… Γιατί όποιος δε φοβάται να «τσαλακωθεί» μέσα από το χαρτί, γνωρίζει τι πραγματικά, αιωνιότητα σημαίνει!