Home / POINT OF U / Editors' view / Love is blindness… – Άννα Μουσογιάννη

Love is blindness… – Άννα Μουσογιάννη

blind_by_reejka

Love is blindness
I don’t want to see
Won’t you wrap the night
Around me?
Oh my love
Blindness

Έρως ανίκατε μάχαν… με αυτό ξεκινάει το γ’ χωρίο της Αντιγόνης στο Σοφοκλή. Έρωτα ανίκητε στη μάχη, κανείς δεν μπορεί να τα βάλει μαζί σου, όταν απροκάλυπτα προκαλέσεις τον άλλο σε μάχη άνιση. Αδυσώπητα γδέρνεις το μυαλό και την ψυχή των θυμάτων σου σε ένα ανελέητο πάθος.

Όχι δεν είναι αυτός ο μικρός στρουμπουλός ξανθούλης με φτερά και κόκκινα μαγουλάκια. Είναι σκοτεινός. Τα χρώματα του είναι το κόκκινο και μαύρο. Μάχη μεταξύ των χρωμάτων ποιό θα επικρατίσει. Μάυρο το χρώμα του χάους. Κόκκινο το χρώμα του πάθους.

Χάος και πάθος περιπλέκονται σε έναν ατέρμονο αισθησιακό χορό. Παίζουν με τις αισθήσεις τους. Προκαλούν οι παραισθήσεις. Το χάος ρουφάει το πάθος. Χάνεται μέσα σε κάθε κύτταρο του δέρματος προκαλώντας πολλαπλές ανατριχίλες. Χάος και πάθος γίνονται ένα στο σκοτάδι.

Γιατί ο έρωτας είναι τυφλός.

Έρως ανίκατε μάχαν… όπως το απόδειξε περίτρανα η Αναγέννηση δια μέσου της Αρετούσας και του Ερωτόκριτου δια στόματος Βιτσέντζου Κορνάρου.

Ο Μάρκος και η Μαρία γνωρίστηκαν ένα βράδυ χωρίς φεγγάρι αδιευκρίνιστης ημερομηνίας. Εκείνη φορούσε ένα φόρεμα κόκκινο. Πάθος. Αναδείκνυε υπέροχα τις καμπύλες της.

Εκείνος φορούσε ένα μαύρο T-Shirt και παντελόνι.

Ήταν η νύχτα που το μαύρο και το κόκκινο ενώθηκαν. Πρωταγωνιστές σε ένα film noir με θεατές τις παρ-αισθήσεις!

– Με θέλεις; ψιθύρισε στο αυτί της…

…εν μέσω πολλαπλών ανατριχίλων απάντησε…

– Πολύ…

– Θέλω να αφεθείς… κλείσε τα μάτια και απλά άσε με να σε οδηγήσω...

– Κι αν πέσω…;

– Σε κρατάω γερά…

Ασκήσεις εμπιστοσύνης. Κλείνω τα μάτια και αφήνομαι σε σένα. Ξέρω, δε θα με αφήσεις να πέσω.

Αν όμως;

-Θα πέσουμε μαζί τότε κάτω μωρό μου… εγώ κι εσύ στο πάτωμα, αγκαλιά…

– Γιατί ο έρωτας είναι σκοτάδι. Θα κυλιόμαστε αγκαλιά χωρίς να μας νοιάζει τίποτα. Θα βλέπει ο ένας τον άλλο με τα μάτια της ψυχής και της επιθυμίας.

Θα παίξουμε έπειτα το παιχνίδι των αισθήσεων.

Πρώτο βήμα να σου δέσω τα μάτια. Να μη βλέπεις. Να αισθάνεσαι μόνο.

Όταν χάνεις μια εκ των αισθήσεων σου οι υπόλοιπες αντιδρούν σε κάθε άγγιγμα πιο έντονα. Σου δένω τα μάτια. Δε βλέπεις. Μόνο αισθάνεσαι. Το άγγιγμα. Την αναπνοή  μου στο δέρμα σου.

Ο έρωτας, λοιπόν, είναι τυφλός και ανίκητος… υποκύπτεις απλά…

– Μέσα στο σκοτάδι γυρεύω τα χέρια σου… να με αγκαλιάσουν. Δε θέλω να σε κοιτώ. Θέλω να σε νιώθω. Να μυρίζω το άρωμα σου. Να αισθάνομαι τα χέρια σου γύρω από τη μέση μου να με κρατάνε σφιχτά.

– Σε ερωτεύομαι…

– Μέσα στο σκοτάδι…

Εκεί που οι αισθήσεις με τις παραισθήσεις γίνονται ένα…

 

Έρωτα, ανίκητε σε κάθε μάχη,
συ που κυριαρχείς όπου κι αν πατήσεις,
συ που ξενυχτάς τα κορίτσια
με τα τρυφερά μάγουλα,
που δρασκελάς πάν’ από θάλασσες
και τρυπώνεις στους κήπους,
κανείς δε γλυτώνει από ‘σε,
μήτε Θεός μήτε θνητός.
Όποιον αγγίξεις, τονε παλαβώνεις.

και είσαι τυφλός…

Comments

comments

About Άννα Μουσογιάννη

Μότο μου: Αμαρτία είναι να μην ονειρεύεσαι, να μην ερωτεύεσαι, να μην γελάς, να μην κάνεις τρέλες…να μην είσαι ο εαυτός σου!! Λατρεύω το διάβασμα, τη μουσική, τη γυμναστική, τις προκλήσεις και τους ανθρώπους που με κάνουν να χαμογελώ! Μου αρέσει να μαθαίνω, να ανακαλύπτω και να εξελίσσομαι. Γι αυτό οι σπουδές και τα σεμινάρια για μένα δεν τελειώνουν ποτέ. So, I keep walking! Πώς θα με χαρακτήριζα; Συναισθηματική ρεαλίστρια! Όταν αυτά τα δύο μαλώνουν –κάτι που συμβαίνει συχνά- εγώ γράφω!