Home / POINT OF U / Editors' view / Ο Άι Βασίλης κι ένα κόκκινο ποδήλατο – Αναστασία Κορινθίου

Ο Άι Βασίλης κι ένα κόκκινο ποδήλατο – Αναστασία Κορινθίου

b2b57c67b2314e00cf7c8ba4edd2a70c

Άγιε μου Βασίλη… με θυμάσαι;

Nαι, ναι, εγώ είμαι… το κοριτσάκι που σου άφηνε πάντα δίπλα στο τζάκι, εκτός από βασιλόπιτα και γάλα και λίγο κονιάκ και ένα καρότο για τον τάρανδο με την κόκκινη φωτεινή μύτη!

Εγώ καλέ που έκλαψα τόσο πολύ στα 8 μου, που δεν μου έφερες εκείνο το κόκκινο ποδήλατο…

Ποδήλατο δεν έμαθα ποτέ… να πιστεύω σε σένα όμως έμαθα… και στα θαύματα και στα ξωτικά και στις νεράιδες!

 Σε όλα όσα συνθέτουν ένα παραμύθι…

Αααχ Άγιε Βασίλη μου, παραμυθού έγινα, δεν μεγάλωσα πολύ… καθόλου σχεδόν, μα… οι άλλοι επιμένουν πως είναι ντροπή να σου γράφω, μαμά πράγμα, γράμμα.

 Ποιος τους ακούει;

Εγώ πάντως όχι.

Τι θέλω;

Χμμ  ζόρικη ερώτηση αυτή  την συννεφιασμένη μέρα του δίσεκτου 2016 που αναμετριόμαστε με τα μεγάλα θέλω και  τα μικρά πρέπει μας…

 Τι θέλω… Τι πρέπει….

Πρέπει να θέλω;

Ή θέλω να πρέπει;

 Χωρά το πρέπει στο θέλω και μήπως τα θέλω μας είναι πολύ μεγάλα για να υπακούν στα  όποια πρέπει;

 Λοιπόν Άγιέ μου, ΑΚΟΥ ΤΙ ΘΕΛΩ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!

 Βγάλε τα πρέπει να τελειώνουμε και να μην ζαλιζόμαστε  άλλο εμείς οι θνητοί Θεοί του γήινου έρωτα…

Δώσε ζωή στα θέλω μας.

Όποια θέλω και αν είναι αυτά.

 Κάνε τους μεγάλους να μικρύνουν για να ακούσουν τα παιδιά.

Κανε τους μικρούς να μεγαλώσουν, χωρίς να λησμονήσουν να ακούν την φωνή μέσα τους, που ζητά να βάλουν χέρι στο βάζο με το γλυκό!

Κάνε τον άστεγο να βρει κρεβάτι.

Κανε τον πεινασμένο να βρει ψωμί.

Κανε τον χορτάτο να θυμάται τον πεινασμένο και να του δίνει παντεσπάνι, όχι ψίχουλα! (τα ψίχουλα μόνο για τα περιστέρια στο Σύνταγμα, ακούς;)

Κανε οι μόνες εκρήξεις που θα ακούγονται την νέα χρόνια να είναι από πυροτεχνήματα γιορτής και όχι από φανατισμένους τρομοκράτες.

Κάνε οι μαθητές στην Ελλάδα μου να πεινούν μόνο για γνώση, όχι για φαγητό.

Κανε οι γονείς να μπορούν να γίνονται… Αη Βασίληδες με τα όλα τους και όχι μίζεροι… αδύνατοι σικέ ΑγιοΒασίληδες του μνημονίου με τον φόβο της στέρησης στο βλέμμα.

Κάνε οι έρωτες να τραγουδούν και όχι να γίνονται ζεϊμπεκιά του χωρισμού και του πόνου…

Κάνε η αγάπη να είναι αληθινή και όχι του συμφέροντος…

Κάνε να γεννιέται ελπίδα και όχι φονικό από έναν νέο Ηρώδη που σκοτώνει τα… νιάτα.

Κάνε οι κουμπαράδες να γεμίζουν και να μην τους αδειάζουν μάνες με τύψεις, για να πάρουν… γάλα με δηλητήριο!

Κάνε οι γειτονιές να γεμίζουν γέλια…

Κάνε τα δάση να μην καίγονται και ερωτευμένοι να γράφουν απλά στα δέντρα τα αρχικά τους…

Κάνε οι θάλασσες να είναι ταξίδι μας και όχι ξενιτιά…

Κάνε οι ουρανοί μας να είναι για να πετούν χαρταετοί και όχι ψυχές από αυτόχειρες…

Κανε οι γιαγιάδες να λένε παραμύθια και όχι μοιρολόγια για χαμένες συντάξεις και όνειρα…

Κάνε οι παππούδες να μετρούν ρυτίδες σοφίας και όχι πόσα… χάπια γενοσημα απέμειναν…

Κάνε οι πολιτικοί μας να είναι άνθρωποι, ‘Ελληνες, πατριώτες, να δίνουν και όχι να παίρνουν ζωές, ελπίδες, συνειδήσεις… Κάνε η μουσική να είναι ποίηση και όχι κλαρινοτσιφτετέλια του πανηγυριού…

Κάνε η ποίηση να είναι μουσική και χορός με κορμιά που ταιριάζουν στα… αταίριαστα βήματα!

Κάνε η βροχή να είναι ευλογία και όχι πλημμύρα…

Κανε το δάκρυ να είναι χαράς και όχι λύπης….

Κάνε να λέμε “αγάπη μου” σαν προσευχή και όχι σαν βουβή στέρηση μιας ΚΡΑΥΓΗΣ, μιας… ΜΙΚΡΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ! Κανε… κάνε… θαύματα…

Κάνε μας να πιστέψουμε ξανά σε σένα για να πιστέψουμε ξανά και σε εμάς.

Comments

comments

About Αναστασία Κορινθίου

Γεννήθηκα στην Αθήνα όπου επέστρεψα πάλι μετά από 26 θαλασσινά χρόνια στην Ρόδο της καρδιάς μου! Βλέπεις στον… τόπο του εγκλήματος δεν επιστρέφουν μόνο οι δολοφόνοι αλλά και οι... ποιητές για να καταγράψουν ερωτικά εγκλήματα στα οποία όλοι είμαστε συνεργοί! Με λένε νεράιδα, εγώ νιώθω χαμίνι! Αγαπώ να… αγαπώ και ιδιαίτερα αυτούς που δεν ξέρουν πώς να αγαπιούνται! Αδύνατο σημείο μου που με κάνει δυνατή τα τρία υπέροχα παιδιά μου! Με βρίσκετε στα πιο ασυμβίβαστα στέκια, σε συννεφάκια από «πειραγμένο υλικό» και φυσικά στα βιβλία μου!