Home / POINT OF U / Guest Stars' view / ‘Τίποτα δεν με σταματά’ – Αναστάσης Μαρασλής

‘Τίποτα δεν με σταματά’ – Αναστάσης Μαρασλής

‘Τίποτα δεν με σταματά’

Citius, Altius, Fortius.

μτφρ: πιο γρήγορα, πιο δυνατά, πιο ψηλά

Πιερ Ντε Κουμπερντεν

water-lilies-1919-2

Water Lilies, Claude Monet

Το γνωστό μότο των Ολυμπιακών αγώνων άφησε εποχή και αποτελεί χαρακτηριστικό τρόπο σκέψης των αθλητών του κλασικού αθλητισμού. Φαντάζεσαι να συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς αγώνες αθλητές που τις σκέψεις τους διέτρεχαν ιδέες και θεωρήσεις αποτυχίας; 

Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι άνθρωποι στον σημαντικότερο αγώνα της ζωής διακατέχονται διαρκώς από πεσιμιστικές σκέψεις και σκοτεινές ιδέες. Ο φόβος έχει φωλιάσει μόνιμα στο μυαλό τους και σαν δηλητήριο μολύνει ολόκληρο το σώμα τους, την συμπεριφορά τους και τις σχέσεις τους με τους άλλους.

Τα ατυχήματα, οι αρρώστιες, οι κακοτυχίες δεν είναι τίποτα άλλο από αντανακλάσεις των αυτοματοποιημένων και υποσυνείδητων σκέψεων-θεωρήσεων που κουβαλάνε κάποιοι άνθρωποι επί δεκαετίες στα κύτταρα τους.

Κάθε φορά που κάποιος επιτρέπει σε ένα φόβο ή μια αρνητική σκέψη να εγκατασταθεί στο μυαλό του είναι σαν να ανοίγει το κουτί της Πανδώρας. Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι άνθρωποι συναντούν διαρκώς εμπόδια στην ζωή τους, είναι κακότυχοι και μίζεροι. Αν μπορούσαμε να μπούμε στις σκέψεις τους ή να ακούσουμε τις ιστορίες που λένε στον εαυτό τους μέσα στο κεφάλι τους θα τρομάζαμε ή θα πέφταμε σε κατάθλιψη.

Φαντάσου έναν άνθρωπο που διακατέχεται από αρνητικές σκέψεις: δεν εμπιστεύεται, δεν είναι ανοιχτός στην επικοινωνία (πολλοί δείχνουν ανοιχτοί αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού τους άλλα λένε), έχει την τάση να ψάχνει τι λείπει ή τι λάθος υπάρχει, γκρινιάζει, παραπονιέται. Λοιπόν; τι αποτελέσματα θα έχει στη ζωή του;

Δεν αρνούμαι πως πάντα θα υπάρχουν εμπόδια, άλλωστε θα ήταν πολύ βαρετή η ζωή μας χωρίς εμπόδια και δυσκολίες. Κάθε παιχνίδι έχει εμπόδια, παίκτες και κάποιο βραβείο. Έτσι γίνεται και πιο ενδιαφέρον. Το μεγαλύτερο παιχνίδι από όλα, όπως θα συμφωνήσετε, είναι η ίδια η ζωή. Το πώς παίζει το μεγάλο αυτό παιχνίδι κάθε ένας από εμάς είναι απλώς θέμα επιλογής και συναισθηματικής νοημοσύνης. Άλλος είναι επιθετικός παίκτης, άλλος αμυντικός, άλλος πότε το ένα και πότε το άλλο, υπάρχουν κάποιοι που είναι μόνο θεατές που χωρίς να κάνουν τίποτε κρίνουν αυστηρά εκείνους που παίζουν. Συνήθως όλα ή όλοι τους φταίνε. Ανάλογα με το τι θέση παίρνει κάθε άνθρωπος στο παιχνίδι της ζωής με τις γενετήσιες ή επίκτητες δεξιότητες του φέρνει και τα ανάλογα αποτελέσματα. Όμως η μεγαλύτερη δεξιότητα είναι ο έλεγχος και διαχείριση των σκέψεών του. Οι σκέψεις γενούν συμπεριφορές, οι συμπεριφορές γίνονται συνήθειες και οι συνήθειες φέρνουν τα αποτελέσματα.

Μαζεύοντας σωρευτικά, σκουπίδια στο μυαλό μας – αρνητικές σκέψεις-θεωρήσεις – μολύνουμε και καταστρέφουμε οι ίδιοι την ζωή μας και το περιβάλλον μας. Η προσοχή μας κολλάει στα πράγματα που δεν πήγαν καλά, στις δυσκολίες ή στα εμπόδια που μας σταμάτησαν και σιγά σιγά σταματάμε να παίζουμε, να τολμάμε και αποτραβιόμαστε. Έτσι γινόμαστε αυτά τα πράγματα, τα εμπόδια, οι δυσκολίες. Λίγο λίγο συνηθίζουμε σε αυτόν τον τρόπο σκέψης, να εστιάζουμε την προσοχή μας στα εμπόδια, στις ατυχίες και έλκουμε τους ανθρώπους που επιβεβαιώνουν τις σκέψεις μας αφού αυτούς βλέπουμε παντού (εκεί που εστιάζεσαι αυτό μεγεθύνεται).

Διαθέτοντας την εμπειρία του κλασικού αθλητισμού από τα πρώτα μαθητικά και εφηβικά μου χρόνια συνειδητοποίησα την σημασία της πεποίθησης ‘τίποτα δεν με σταματά’. Διαστρέμματα και θλάσεις δεν με σταματούσαν. Τίποτα και κανένα εμπόδιο. Το αγώνισμά μου ήταν ο δρόμος 110 μέτρων με εμπόδια! Που έμαθα να εστιάζομαι ;  Που αλλού; Στο τέρμα, στο νήμα, κοιτάζοντας μακριά και όχι τα εμπόδια. Την ίδια αρχή διδάσκω στα παιδιά μου και στους αναγνώστες μου σήμερα.

Η σκέψη μας δεν έχει όρια. Είναι εύπλαστη σαν ζυμάρι στα χέρια ενός ζαχαροπλάστη. Με την σκέψη σαν ένα εργαλείο, ή σαν βασικό υλικό μπορούμε να δημιουργήσουμε μια γλυκιά ζωή, γεμάτη από γλυκούς γεμάτους αγάπη και κατανόηση ανθρώπους. Να μάθουμε να παίρνουμε την γλύκα της ζωής ακόμα και μέσα από τις αντιξοότητες κρύβεται κάποιο δώρο, κάποιο γλυκό μήνυμα. Που και που θα παρουσιάζεται και κάποιο σκουπιδάκι (στην αρχή συχνότερα), το καθήκον μας είναι να το αφαιρούμε και να συνεχίζουμε ακάθεκτοι στο έργο μας. Αν θέλουμε να φτιάχνουμε γλυκά, μελομακάρονα, κουραμπιέδες και άλλα σαν καλοί ζαχαροπλάστες ιδιαίτερα τώρα τα Χριστούγεννα ας ξεκινήσουμε τώρα και ας δεσμευτούμε σε αυτή την γλυκιά σκέψη της γλυκιάς ζωής. Το μυαλό μας είναι ο φούρνος και τα υλικά μας οι σκέψεις μας.

Ο Καζαντζάκης είχε πει Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα. Εσένα τι σε σταματά;

Comments

comments

About Αναστάσης Α. Μαρασλής

Ο Αναστάσης Α. Μαρασλής είναι συγγραφέας και επιχειρηματίας ναυτιλιακών και ασφαλιστικών υπηρεσιών, με πολλές διακρίσεις και αναφορές του ονόματός του στις ημερήσιες ναυτιλιακές εφημερίδες «Lloyd’s List» του Λονδίνου και «Trade Winds» της Νορβηγίας. Άρθρα και συνεντεύξεις του έχουν δημοσιευτεί στη «Ναυτεμπορική», στο «Βήμα», στο περιοδικό «Ναυς», στο «Independent Investors News» των Η.Π.Α. και στο «The Baltic Exchange Magazine» του Λονδίνου. Διετέλεσε επίσης ανταποκριτής των Lloyd’s στην Ελλάδα επί οκτώ χρόνια.
Έχει παρουσιαστεί από τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια NET, ΑΝΤ1, ALPHA, ALTER, EXTRA, STAR και το ραδιόφωνο του ANT1 με αφορμή τα πολυσυζητημένα βιβλία του .
Το βιβλίο του «Λύκος ή Πρόβατο;» εκδόθηκε για πρώτη φορά από τις εκδόσεις Λιβάνη το 2006. Γρήγορα ξεχώρισε και καταχωρήθηκε από τη μηνιαία επιθεώρηση του περιοδικού «Διαβάζω» ως ένα από τα δέκα πρώτα σε πωλήσεις βιβλία – μεταξύ 148 νέων τίτλων – και λόγω συνεχούς και επίμονης ζήτησης επανεκδόθηκε και επανακυκλοφορεί από το Φεβρουάριο του 2016. Το 2011 εκδόθηκε το βιβλίο του «Η σιωπή των ανδρών» από τις εκδόσεις Ανατολικός, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και διατίθεται ακόμα από τα βιβλιοπωλεία IANOS.
Το έντονο ενδιαφέρον του για την παρατήρηση και την έρευνα σοβαρών κοινωνικών φαινομένων και μοντέλων συμπεριφοράς που απομακρύνουν τον άνθρωπο από την κατάσταση της ικανοποίησης και της ευτυχίας, τον παρακινεί στο γράψιμο βιβλίων που προσθέτουν αξία στο αναγνωστικό του κοινό. Το χαρακτηριστικό συγγραφικό του στιλ ξεχωρίζει για την αμεσότητά του και την προφανή μελέτη της ανθρώπινης σκέψης και των μοντέλων συμπεριφοράς.
Το μυθιστόρημα «Ο κύκλος του πάθους» περιέχει αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία και γράφτηκε με την πρόθεση να μεταδώσει στον αναγνώστη τις επιγνώσεις του συγγραφέα μέσα από ένα περιπετειώδες ταξίδι αυτοανακάλυψης.
Εραστής της προόδου, φιλοσοφεί και καταγράφει τις σκέψεις του από τα εφηβικά του χρόνια. Του αρέσει το διάβασμα, η μαγειρική, τα σπορ, οι τέχνες και τα ταξίδια. Γοητεύεται από τις ομορφιές της φύσης και το θαύμα της ζωής .
Μιλάει αγγλικά και ιταλικά. Ζει με τη σύζυγό του, Σαπφώ, και τα δυο παιδιά τους σε ένα νεοκλασικό διατηρητέο κτίριο του 1908, στη Μαρίνα Ζέας, στον Πειραιά. Έχει ακόμα μια κόρη από παλιότερη ερωτική του σχέση με γνωστή ηθοποιό η οποία έχει την επιμέλειά της.
www.anastasismaraslis.com

%d bloggers like this: