Home / MAKE ME FEEL / Συνταγές λύπης – Δημήτρης Τσολάκης

Συνταγές λύπης – Δημήτρης Τσολάκης

15207983_343089592715059_799413069_n

Θα χρειαστώ:

-Μια κατσαρόλα μεγάλη σαν τον κόσμο
-Δύο ή τρεις αναμνήσεις που σημαίνουν κάτι για εμένα
-Τρία κόκκινα φύλλα από Αλεξανδρινό
-Λίγη χρυσόσκονη από τα περσινά Χριστούγεννα
-Δύο σημερινά αστέρια
-Το βιβλίο της Μάρως με τίτλο «Οι παλιές αγάπες πάνε στο παράδεισο»
-Χνούδι απ’το πρώτο μου αρκουδάκι
-Έναν από τους ήλιους που έβγαινα να παίξω όταν ήμουν παιδί
-Εσένα

-Εμένα
-Μία πρέζα χάος
-Ένα κουτάλι της σούπας όνειρα
-Τρεις σταγόνες λύπη

Ανακατεύουμε τα όνειρά μας που φουσκώνουν, μαζί με τις αναμνήσεις, τα φύλλα από το Αλεξανδρινό, τη χρυσόσκονη από τα περσινά Χριστούγεννα και μόλις ανακατέψουμε καλά στάζουμε με προσοχή τη λύπη μας. Η λύπη τσουρουφλίζει τα όνειρα και αυτά ξεχειλίζουν από τη κατσαρόλα και εκεί ανακαλύπτουμε ότι δεν χωράνε στον κόσμο μας. Τότε προσθέτουμε σιγά σιγά το χνούδι απ’το αρκουδάκι και τον ήλιο που βγαίναμε να παίξουμε σαν παιδιά.

Παρατηρούμε πως το μείγμα ηρεμεί για λίγο και στο μυαλό μας προβάλλονται εικόνες ευχάριστες, ανέμελες, με μυρωδιές από πυξάρια, ποτάμια και βρεγμένα χώματα. Το μείγμα χαμογελάει στη κατσαρόλα και παίρνει δύναμη για να ξαναφουσκώσει. Έρχεται η στιγμή που προσθέτω εσένα και εμένα, μαζί με μία μικρή πρέζα χάος ίσα για τη γεύση. Εσύ και γω θα βγάλουμε και άλλο χάος από μόνοι μας καθώς θα λιώνουμε στη κατσαρόλα, γι αυτό δεν πρέπει η δόση να ξεπερνά την αναγραφόμενη.

Λίγη ώρα αργότερα, αφού θυμώσουμε, εκνευριστούμε, αγαπηθούμε, ορκιστούμε, μαλώσουμε, τα ξαναβρούμε, κάνουμε έρωτα, χαμογελάσουμε ο ένας στον άλλον, αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε βράσει αρκετά και αμέσως ρίχνουμε στη κατσαρόλα/ κόσμο το βιβλίο της Μάρως « Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο». Χαμηλώνουμε τη φωτιά. Το βιβλίο δίνει νέα γεύση στο μείγμα της ζωής μας. Την κάνει πιο πικρή γιατί έτσι πρέπει να είναι. Τα μάτια μας τσούζουν, λέμε ψέματα, καθαρίζουμε κρεμμύδια, κλαίμε, γελάμε, το μείγμα είναι σχεδόν έτοιμο. Το αδειάζουμε όπου βρούμε και πετάμε από πάνω τα δύο αστέρια μπας και αρχίσει να μοιάζει με κάτι, αυτό το οποίο φτιάξαμε. Μετά το βαφτίζουμε και το λέμε ζωή, το σερβίρουμε παγωμένο, αυτός που τρώει να παγώνει σύγκορμος και να τρέμει. Επιπλέον, αξίζει να αναφέρουμε πως δεν γνωρίζουμε τι γεύση θα έχει από δω και πέρα, για όποιον τολμήσει να δοκιμάσει στο μέλλον.

Τέλος, να πούμε ότι ο καθένας μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει όποια υλικά επιθυμεί και σε όποιες ποσότητες. Σύμφωνα, πάντα, με τη δική του ζωή. Αυτή η συνταγή ήταν απλά μία δική μου πρόταση. Η ζωή μου.

Comments

comments

About Δημήτρης Τσολάκης

Γεννήθηκα στην Έδεσσα αρχές του 95. Εργάζομαι από τριών χρονων. Δυσκολο επάγγελμα να είσαι βιβλιοφάγος. Διαβάζεις τα βιβλία ίσια και τον κόσμο ανάποδα, προσπαθώντας μάταια όλη σου τη ζωή να τον φέρεις τούμπα. Προσωρινά σπουδάζω ιστορία στα Ιωάννινα και γράφω μανιωδώς. Eπιβιώνω πίνοντας και ξεχνώντας.