Home / TALK TO ME / Persona Grata Testimonials / Λευτέρης Κατσιμάνης: Ο life coach που μας προτείνει να γίνουμε αυτό που πραγματικά είμαστε

Λευτέρης Κατσιμάνης: Ο life coach που μας προτείνει να γίνουμε αυτό που πραγματικά είμαστε

received_716544455170477

Συνέντευξη στη Χαρά Μαρκατζίνου

Ο Λευτέρης Κατσιμάνης είναι life coach (σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης), τακτικό μέλος του Hellenic Coaching Association και του European Mentoring & Coaching Council, και ένας από τους 9 Ευρωπαίους life coach που έχουν επιλεγεί για το solidarity coaching(υποστήριξη φιλανθρωπικών μη κερδοσκοπικών οργανώσεων).Έχει μελετήσει και εκπαιδευτεί σε πολλά συστήματα προσωπικής ανάπτυξης που εφαρμόζονται στις δυτικές κοινωνίες και έχει διαπιστώσει τα θετικά αποτελέσματα στις επιχειρήσεις με τις οποίες έχει συνεργαστεί την τελευταία δεκαετία.

Μιλώντας στο kiss my grass, μας εξηγεί τι είναι το life coaching και πώς μπορεί να μας βοηθήσει στην καθημερινή μας ζωή.

Τι είναι το life coaching;

Η αλήθεια είναι ότι, επειδή είναι μία μεθοδολογία που καλύπτει ένα τεράστιο φάσμα, δεν υπάρχει επίσημος ορισμός. Ούτε καν τα επίσημα διεθνή association δε μπορούν να καταλήξουν σε έναν ορισμό που να αποδίδει ακριβώς τι είναι το life coaching. Ωστόσο, ένας από αυτούς είναι ότι είναι συνδημιουργία. Αν θα θέλαμε, όμως, συνοπτικά να το περιγράψουμε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι στ’αλήθεια η πιο σύγχρονη μέθοδος υποστήριξης του ανθρώπου στο να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις που εμφανίζονται στην καθημερινότητα του, στη ζωή του, στη δουλειά του και γενικώς σε οποιονδήποτε τομέα απαιτείται από τον άνθρωπο να δράσει. Έχει έντονα αυτογνωσιακό χαρακτήρα, δημιουργεί εκείνο το πλαίσιο της αποκατάστασης της σχέσης με τον εαυτό μας και αυτό στο οποίο καταλήγει είναι για οτιδήποτε να έχουμε εμείς το τιμόνι στα χέρια μας. Να καθόμαστε εμείς στη θέση του οδηγού.

Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το life coaching;

Αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτό τη στιγμή που αναγνώρισα ότι το έκανα ήδη από πολύ μικρή ηλικία. Όταν συνειδητοποίησα ότι είχα φυσική τάση στο να ασχολούμαι με τον άνθρωπο, να τον υποστηρίζω και ότι οποτεδήποτε κάποιος είχε ένα πρόβλημα ή ήθελε υποστήριξη ερχόταν σε μένα. Όταν το αναγνώρισα αυτό στον εαυτό μου, αναζήτησα ποιο είναι το “επάγγελμα” που αντιστοιχεί σε αυτή τη φυσική μου ιδιότητα κι όταν βρήκα το life coaching ένιωσα το απόλυτο καθρέφτισμα, ένιωσα να κουμπώνει πάνω μου και να μπορώ να υπάρξω μέσα σε αυτό με μεγάλη άνεση. Οπότε για μένα το γεγονός ότι  ασχολήθηκα με το life coaching ήταν ένα είδος εκπλήρωσης της δικής μου προσωπικής προδιαγραφής.

Και πρέπει να είσαι πολύ τυχερός γιατί λίγοι άνθρωποι, πιστεύω, κάνουν αυτό ακριβώς, αυτό για το οποίο έχουν την προδιαγραφή…

Νομίζω ότι είναι κι ένας από τους όρους της ευτυχίας σε αυτή τη ζωή. Ο άνθρωπος που έχει καταφέρει να βρει αυτό, έχει εκπληρώσει σε μεγάλο βαθμό την διάσταση της ευτυχίας.

Σήμερα οι άνθρωποι πόσο δεκτικοί είναι στο life coaching;

Είναι πολύ πιο δεκτικοί από ό,τι ήταν κάποτε. Το life coaching εμφανίστηκε πριν περίπου 35-40 χρόνια. Στην Ελλάδα έχει περίπου μια 10ετία με πιο έντονη παρουσία και τα τελευταία 4-5 χρόνια έχει γίνει ευρύτερα γνωστό. Πλέον οι άνθρωποι είναι πολύ πιο δεκτικοί. Γενικά, έχει αρχίσει και διαμορφώνεται μία νέα κουλτούρα στην ελληνική πραγματικότητα, όπου οι άνθρωποι ασχολούνται περισσότερο με το να γνωρίσουν, να κοιτάξουν περισσότερο τον εαυτό τους και να επιλύσουν όλα αυτά που τους δυσκολεύουν στη ζωή.

Αν θα θέλαμε να βρούμε τη διαφορά ανάμεσα σε ένα ψυχολόγο κι έναν life coach, τι θα λέγαμε;

Η διαφορά είναι τεράστια. Καταρχήν δεν είναι ανταγωνιστικές αυτές οι δύο κατευθύνσεις. Η κάθε μία κατεύθυνση εξυπηρετεί το δικό της σκοπό στο δικό της πεδίο. Η ψυχολογία σε οδηγεί στο να ανακαλύψεις πράγματα, αλλά δε σου δείχνει τον τρόπο να τα αξιοποιήσεις. Γι’αυτό και πολλές φορές η δική μου δουλειά αρχίζει εκεί που τελειώνει η δουλειά του ψυχολόγου. Βεβαίως, η ψυχολογία ασχολείται με περιπτώσεις που άπτονται της ψυχοπαθολογίας. To life coaching δεν ασχολείται με την ψυχοπαθολογία. Ασχολείται περισσότερο με την έρευνα της συμπεριφοράς, των δυνάμεων, των πόρων που έχει ο άνθρωπος προκειμένου να τον ευθυγραμμίσει καλύτερα στο να είναι πιο αποτελεσματικός και σε μεγαλύτερη συμφωνία με τον εαυτό του στην καθημερινότητά του.

Περιέγραψέ μου μία δυνατή στιγμή στην πορεία σου ως life coach.

Έχω ζήσει πάρα πολλές δυνατές στιγμές στην πορεία μου ως life coach. Η πιο δυνατή στιγμή, χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες, είναι το να δω να γίνεται η ανατροπή σε έναν άνθρωπο την τελευταία στιγμή . Έχουμε κάνει 7-8 συνεδρίες και υπάρχει η αίσθηση ότι κάνουμε κύκλους γύρω από το ίδιο σημείο.Ξαφνικά με μία ερώτηση που οδηγεί σε ένα πολύ μεγάλο βάθος αυτοανακάλυψης, είδα να καλύπτεται μία απόσταση τεράστια και να υπάρχει η ανατροπή με ένα τρόπο αδιανόητο. Μετά από αυτά τα 10” ο άνθρωπος που είχα μπροστά μου ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Όταν βλέπεις και βιώνεις μία τόσο δραματική αλλαγή, εντυπωσιάζεσαι. Και αυτό αυξάνει την πίστη σου στις δυνατότητες που έχει ο άνθρωπος. Ουσιαστικά βλέπεις ότι τα όρια υπάρχουν μόνο μέσα στο μυαλό μας.

Κακό πράγμα το μυαλό…

Είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης που έχουμε πάνω μας το μυαλό μας.

Την στιγμή που περιέγραφες αυτή την εμπειρία το πρόσωπό σου έγινε πιο φωτεινό..

Είναι κάτι που μου δίνει τεράστια χαρά όταν το βλέπω να συμβαίνει και τεράστιο κίνητρο να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω με την καρδιά μου.

Ε ναι, γιατί αν δεν κάνεις κάτι με την καρδιά καλύτερα να μην το κάνεις καθόλου!

Ακριβώς!

Τι είναι,λοιπόν, η ευτυχία;

Για μενα η ευτυχία είναι η συμφωνία με τον εαυτό μας. Αν κάνει ο καθένας ένα flashback στη ζωή του και θυμηθεί ποιες ήταν οι στιγμές που ένιωσε ευτυχισμένος και σκάψει να δει πίσω από αυτές τις στιγμές, ποια ήταν η συνθήκη που επικρατούσε, θα ανακαλύψει ότι ήταν οι στιγμές που κατά λάθος βρέθηκε να είναι σε συμφωνία με τον εαυτό του.

Ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος σήμερα;

Ο άνθρωπος δεν είναι ευτυχισμένος σήμερα διότι αντί να επιδιώκει τη συμφωνία με τον εαυτό του επιδιώκει να έχει για να είναι ευτυχισμένος. Ενώ η ευτυχία είναι μία κατάσταση που ξεκάθαρα συνδέεται με το “είμαι”, ο άνθρωπος έχει συνδέσει σήμερα την ευτυχία με το “έχω”, που σημαίνει ότι όσο έχω, είμαι ευτυχισμένος κι όσο δεν έχω δεν είμαι ευτυχισμένος. Είναι, λοιπόν, σε ένα διαρκές ασανσέρ, όπου ανεβοκατεβαίνει ο δείκτης της ευτυχίας του αναλόγως με το τι έχει.

Ποιος είναι ο βαθμός συμμετοχής σου στο εκάστοτε πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο coachee;

O βαθμός συμμετοχής μου είναι στο 100%. Μπαίνω ολόκληρος στο πρόβλημα. Βέβαια, μπαίνω έχοντας τις δικές μου ασφαλιστικές δικλείδες, αλλά μπαίνω ολόκληρος μέσα στο πρόβλημα που έχει ο άλλος. Δε φοβάμαι να συνδεθώ με τον άνθρωπο. Δε φοβάμαι να εκδηλώσω συναισθήματα εκείνη τη στιγμή και μάλιστα θεωρώ ότι αυτή η σύνδεση έχει μια βαθιά θεραπευτική δράση και για μένα τον ίδιο. Όχι μόνο για τον coachee μου. Θεωρώ ότι αν δεν συμμετέχω ολόκληρος στη διαδικασία που βιώνει ο coachee μου, δε μπορώ να τον βοηθήσω στο 100%. Κι εγώ θέλω να τον βοηθήσω στο 100%.

Ψυχανάλυση, life coaching, ενεργειακές θεραπείες, theta healing: Tι είναι αυτό που έχουμε χάσει και το αναζητούμε; Ο κόσμος σήμερα κάνει μια στροφή είτε προς ένα από αυτά είτε προς περισσότερα.

Αναζητούμε το νόημα. Η ανθρωπότητα και στη μεγάλη της κλίμακα και στην ατομική της κλίμακα είναι στη φάση της αναζήτησης του νοήματος.Αναζητά τον τρόπο να επανατοποθετηθεί απέναντι στα πράγματα, αναζητά τον τρόπο να κοιτάξει αλλιώς τον εαυτό της και να βρει ένα τρόπο ζωής που να έχει ένα πιο πλούσιο νόημα, γιατί το πραγματικό καύσιμο της ζωής είναι το νόημα. Το νόημα βέβαια είναι προσωπικό για τον καθένα, όμως επειδή είμαστε κοινωνικά όντα, υπάρχουν στιγμές που το δικό μας προσωπικό νόημα συνδέεται με την ευρύτερη συλλογικότητα στην οποία ανήκουμε, με το ευρύτερο νόημα και τότε είναι ίσως η στιγμή που το προσωπικό νόημα φτάνει σε μια μεγαλύτερη ολοκλήρωση. Ωστόσο, το νόημα πρέπει πάντα να ξεκινάει από το πρόσωπο.

Πώς νιώθεις όταν ολοκληρώνεις ένα κύκλο με έναν coachee ή όταν ο coachee σου φτάσει στο δικό του επιθυμητό αποτέλεσμα;

Νιώθω σαν να έχω γεννήσει ένα παιδί. Τέτοια χαρά έχω. Και καμαρώνω με τον ίδιο τρόπο που ένας γονιός θα καμάρωνε το παιδί του.

Ποιο είναι το motto σου;

Έχω δύο motto. To ένα αφορά την κοινωνική μου ματιά και το άλλο στο άτομο. Το πρώτο λοιπόν είναι ότι “έφτασε η ώρα των παράξενων ανθρώπων”, παράξενων με την έννοια των ιδιαίτερων ανθρώπων. Κι αυτό το motto έχει προκύψει από μια βαθιά παρατήρηση που έχω κάνει εδώ και χρόνια στην κοινωνία, στα μοτίβα τα κοινωνικά που υπάρχουν και στην κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπου. Και στ’αλήθεια πιστεύω ότι έχουμε φτάσει σε μια εποχή που υπάρχει πλέον ο χώρος, το πεδίο και η ευκαιρία οι ιδιαίτεροι άνθρωποι να βγουν μπροστά. Κάτι ανάλογο είχε γίνει την εποχή που έχουμε ονομάσει belle epoque. Και το άλλο motto που έχω και αφορά στο άτομο είναι το “γίνε αυτό που είσαι”. Είναι κάτι που το υπενθυμίζω και στον εαυτό μου καθημερινώς.

Γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων είναι δύσκολες στις μέρες μας;

Είναι πάρα πολύ απλό: γιατί ο άνθρωπος έχει απομακρυνθεί από τη σχέση του με τον εαυτό του. Και στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους αναπαράγουμε τη σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας. Όταν, λοιπόν, η σχέση μας με τον εαυτό μας είναι δυσλειτουργική, αυτό έχει σαν φυσική συνέπεια, οι σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας να είναι επίσης δυσλειτουργικές.

Άρα, αυτή τη δυσλειτουργία μας είναι που κρύβουμε πίσω από τη μοναξιά μας;

Πίσω από τη μοναξιά μας κρύβουμε αυτή τη δυσλειτουργία. Από την άλλη, όμως, η μοναξιά είναι μία ασυνείδητη διαδικασία αναζήτησης των εσωτερικών μας δυνάμεων, Απλά για να λειτουργήσει αυτό θα πρέπει να μπει συνείδηση. Αν δεν μπαίνει συνείδηση, η μοναξιά λειτουργεί ανάποδα. Μας απομακρύνει ακόμα περισσότερο κι από τον εαυτό μας. Είναι η διαφορά που έχει η μοναξιά από τη μοναχικότητα. Η μοναχικότητα είναι μια κατάσταση προσωπικής ελευθερίας. Η μοναξιά είναι μία κατάσταση έλλειψης.

Σε μια κουβέντα μας, μου είπες πως τα συναισθήματα είναι η γλώσσα της καρδιάς. Πόσο, λοιπόν, ξέρουμε να μιλάμε αυτή τη γλώσσα αλλά και να την κατανοούμε;

Ο δυτικός άνθρωπος έχει μια αναπηρία σε αυτό το θέμα γιατί είναι έτσι δομημένη η εκπαίδευσή του μέσα από την οικογένεια, από το σχολείο, από όλες τις εκπαιδευτικές διαδικασίες που περνάει ο άνθρωπος, όπου το κομμάτι της αναγνώρισης, της βίωσης και της αποδοχής του συναισθήματος έχει αποκλειστεί. Στη Δύση επικρατεί η λεγόμενη νοησιαρχία. Ο νους είναι εκείνος που έχει την πρωτοκαθεδρία και το συναίσθημα θεωρείται κάτι κατώτερο. Με αποτέλεσμα να μην έχουμε αποκτήσει τη δεξιότητα να μπορούμε να διαβάζουμε και να αναγνωρίζουμε τη γλώσσα της καρδιάς που είναι το συναίσθημα. Τα τελευταία χρόνια, ειδικά στην Αμερική, έχει αρχίσει και αναγνωρίζεται αυτή η έλλειψη στο δυτικό άνθρωπο κι έχει αρχίσει να δίνεται περισσότερη έμφαση στην ανάπτυξη της συναισθηματικής του γλώσσας. Το παράδοξο και το ωραίο με την καρδιά είναι ότι είναι σαν την πυξίδα. Η πυξίδα δείχνει πάντα μία και τη σωστή κατεύθυνση, που σημαίνει ότι  όταν συντονιστείς με αυτό που εμείς εννοούμε καρδιά, δεν έχεις διλήμματα, άρα είσαι ελεύθερος. Συντονιζόμενος με την καρδιά, συντονίζεσαι με τη βαθύτερη επιθυμία της ύπαρξής σου. Η ριζική επιθυμία του όντος πηγάζει μέσα από την καρδιά. Αυτό δε σημαίνει ότι ο νους δεν είναι χρήσιμος. Είναι και πολύ χρήσιμος μάλιστα. Όμως, για να είναι χρήσιμος πρέπει να είναι στη σωστή του διάσταση και χρήση. Κι η σωστή του χρήση είναι να βρίσκει τους τρόπους και τα μέσα να υλοποιεί αυτό που η καρδιά θέλει κι όχι να ασχολείται με τα εμπόδια, τις αμφιβολίες, τις αντιρρήσεις και να βρίσκει όλους τους λόγους για να μην κάνει ο άνθρωπος αυτό που θέλει η καρδιά.

Πόσο υγιής είναι η σχέση μας με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Πώς αυτά έχουν αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή;

Είμαι της άποψης ότι κανένα μέσο που συνδέει τον άνθρωπο δεν είναι κακό. Όλα τα μέσα που συμβάλλουν στη μεγαλύτερη και ευρύτερη σύνδεση των ανθρώπων είναι καλά. Έχει σημασία πώς τα χρησιμοποιούμε αυτά τα μέσα. Αν τα χρησιμοποιούμε για να υποκαταστήσουμε την πραγματική ανθρώπινη επαφή, τότε δε μας ωφελούν. Αν τα χρησιμοποιήσουμε για να διευρύνουμε, επεκτείνουμε και εμπλουτίσουμε την πραγματική ανθρώπινη επαφή, τότε είναι εξαιρετικά . Θέλω να σου πω ότι είμαι πολύ κοντά σε ένα coaching project, που έχω κάνει με πολυετή έρευνα, το οποίο  θα γίνεται μέσω chatting. Θα γίνεται coaching session μέσω chatting. Κι αυτό γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος είναι τόσο εξοικειωμένος με το chatting πολύ περισσότερο από ότι είναι με τον ομιλούντα λόγο και επειδή υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι δε μας βλέπουν την ώρα που κάνουμε chatting για κάποιο λόγο αυτό λειτουργεί σαν μάσκα που απελευθερώνει. Έχω παρατηρήσει ότι είναι πολύ πιο ειλικρινής στις διατυπώσεις του ο άνθρωπος στο γραπτό λόγο μέσω chatting παρά στον ομιλούντα λόγο,κι αυτό μπορεί να βοηθήσει εξαιρετικά στη διαδικασία του coaching, οπότε είναι ένα project που σκέφτομαι να αρχίσω να υλοποιώ σιγά σιγά απευθυνόμενος κυρίως σε ανθρώπους που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις και δεν υπάρχει η δυνατότητα της προσωπικής επαφής. Από τον πειραματισμό που έχω κάνει έχω δει ότι λειτουργεί εξαιρετικά.

Αν και είμαι λάτρης του γραπτού, ωστόσο δε θα άλλαζα την προσωπική επαφή…

Θα γίνει ένας συνδυασμός του chatting με το skype, όπου θα ξεκινά η διαδικασία από την ανωνυμία, το σκοτάδι και σιγά σιγά θα περνάει στο φως.

Ποιο είναι το συνηθέστερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι coachee σου;

Η έλλειψη αυτοπεποίθησης. Γιατί ζούμε σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα του οποίου οι διαδικασίες δεν έχουν προβλέψει αυτό το καθοριστικό για τον άνθρωπο πράγμα. Γι’αυτό και πιστεύω ότι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει ένας γονιός στο παιδί του είναι η αυτοπεποίθηση.

Κι αν δεν την έχει ο γονιός την αυτοπεποίθηση;

Πρέπει να την βρει. Έχει χρέος να την βρει.

Η πατρότητα πώς σε έχει εξελίξει και πώς σε έχει βοηθήσει στο life coaching και αντίστροφα;

Η πατρότητα με έχει βοηθήσει να είμαι πιο υπεύθυνος και πιο συνειδητός και σε σχέση με τον εαυτό μου και σε σχέση με τους άλλους και κυρίως σε σχέση με την κόρη μου. Το life coaching μου έχει δώσει τα εργαλεία για να το κάνω αυτό πιο αποτελεσματικά. Στ’αλήθεια θεωρώ πολύ τυχερό τον εαυτό μου που είμαι πατέρας που γνωρίζει αυτή τη μεθοδολογία. Γιατί θεωρώ ότι μέσα από αυτό μπορώ να είμαι πολύ πιο χρήσιμος στο παιδί μου.”Κόβω δρόμο” μέσα από αυτό.

Αν έδινες ένα χρώμα και μία γεύση στη ζωή σου όπως είναι τώρα, ποια θα ήταν αυτά;

Είναι και το αγαπημένο μου χρώμα αυτό που θα σου πω, το βαθύ πορτοκαλί γιατί είναι το χρώμα του ήλιου που ανατέλλει και του ήλιου που δύει. Κι από γεύση μ’αρέσει η κανέλα, γιατί είναι η γεύση της αγάπης. Θέλω να σε ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου έδωσες να μιλήσω για το life coaching και να σου πω ότι ήταν μια ευκαιρία για μένα μέσα από τις δικές σου ερωτήσεις να συνειδητοποιήσω ακόμη περισσότερο κάποια πράγματα  σε σχέση με αυτό που κάνω.

Εγώ σε ευχαριστώ γιατί κάθε κουβέντα μαζί σου ανοίγει κι άλλους ορίζοντες κι έρχεται σαν βάλσαμο στην καρδιά.

Comments

comments

About Χαρά Μαρκατζίνου

Αστερόσκονη και χαμόγελο, αγάπη και φως, όνειρα και ταξίδια. Με λένε Χαρά κι αυτό τα λέει όλα...Πασπαλίζω απλόχερα χαμόγελα και χαρίζω αγκαλιές. Ερωτεύομαι με πάθος χωρίς να είναι λάθος...Η αλήθεια μου είναι η δύναμή μου κι αν κοιτάξεις στα μάτια μου θα δεις αυτό που νιώθω. Η αγάπη είναι η κινητήριος δύναμη για μένα και η συγγνώμη είναι λύτρωση. Λύτρωση όμως είναι και το γράψιμο, που υπήρξε πάντα διέξοδος και τρόπος έκφρασης στη ζωή μου. Γράφω και ταξιδεύω, ζωγραφίζω κι ονειρεύομαι...