Home / POINT OF U / Γράμμα στον μικρό Πρίγκιπα που Κρύβουμε μέσα μας… – Χρήστος Δασκαλάκης

Γράμμα στον μικρό Πρίγκιπα που Κρύβουμε μέσα μας… – Χρήστος Δασκαλάκης

img_4351

Ανακάλυψα αυτό το τραγούδι τυχαία πέρσι, όταν ήμουν καλεσμένος στη ραδιοφωνική εκπομπή της φίλης μου Νατάσσας, και ακόμα θυμάμαι τη στιγμή που κόντεψαν να με πάρουν τα κλάματα πάνω από το μικρόφωνο. Λίγο οι ευαίσθητοι στίχοι των ποιημάτων, που διαβάσαμε για τους ακροατές, λίγο οι στίχοι του τραγουδιού, λίγο οι αναμνήσεις, με λύγισαν όλα και περίμενα τη στιγμή που γυρνώντας στο σπίτι θα μπορούσα να αφήσω τα δάκρυα μου ελεύθερα.

Και αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις λέξεις, πάλι το ίδιο τραγούδι ακούω. Και πάλι τα μάτια μου δακρυσμένα είναι, και ναι, νιώθω τόσο λυτρωμένος που δεν ντρέπομαι να το γράψω, δεν ντρέπομαι να το αφήνω να συμβεί…

Ακούω αυτό το τραγούδι και νιώθω πως θέλω να γίνω καλύτερος. Ακούω αυτήν τη μελωδία και νομίζω πως μπορώ να κάνω τον κόσμο καλύτερο. Πως μπορώ να γιατρέψω κάθε πληγή μου και κάθε ανάμνηση που με πονά. Ψιθυρίζω τους στίχους και νιώθω πως μπορώ να αγαπήσω, μπορώ να αγαπηθώ, μπορώ να βρω όλα αυτά που ονειρευόμουν ως παιδί, αλλά που δεν μπορούσα να έχω.

Δυναμώνω την ένταση και νιώθω κάθε λέξη, κάθε νότα να με κυριεύει και να φέρνει τρυφερά συναισθήματα στην καρδιά μου. Αφήνω τη σκέψη μου ελεύθερη και εκείνη ταξιδεύει στους γονείς μου, στους φίλους μου, στους ανθρώπους που με γνώρισαν, με στήριξαν, με αγάπησαν. Τι υπέροχο πράγμα, πραγματικά, να σε αγαπούν, ειδικά όταν αυτό άργησε τόσα χρόνια να συμβεί…

Ακούω αυτές τις λέξεις και σκέφτομαι εσένα.

Ήρθες απρόσμενα, έμεινες παραπάνω από όσο είχα συνηθίσει, μου κράτησες το χέρι, με ταξίδεψες, με βοήθησες να γίνω καλύτερος.

Και με την ίδια διακριτικότητα που ήρθες, με την ίδια και έφυγες.

Και καθώς ακούω απόψε ξανά αυτήν τη μελωδία, δεν γίνεται να μην νιώσω την καρδιά μου να δακρύζει κρατώντας συντροφιά στα μάτια μου.

Αν σε είχα μπροστά μου, θα έμενα δακρυσμένος κοιτώντας σε, δίνοντας σου το χέρι μου, λέγοντας σου ένα τεράστιο ευχαριστώ, ένα ειλικρινές «Σ’ αγαπώ», τραγουδώντας σου αυτούς τους στίχους που τώρα ματώνουν τόσο τρυφερά την ψυχή μου.

Δεν σε έχω όμως εδώ, δεν μπορώ να σε κοιτάξω στα μάτια, δεν μπορώ να σου τραγουδήσω, δεν μπορώ να σου πω Ευχαριστώ.

Μπορώ όμως να τα νιώσω, μπορώ γλυκά να πονέσω όπως τη στιγμή που θα σε έβλεπα να φεύγεις.

Και επειδή λόγια ματωμένα δεν αξίζουν μπροστά σε μια τέτοια στιγμή, κλείνω μόνο με δυο στίχους. Τους στίχους που θα σου είχα τραγουδήσει αν ήσουν εδώ…

«…στο μακρινό σου το αστέρι

να μου κρατάς σφικτά το χέρι

μικρέ μου πρίγκιπα κοιμήσου

και εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου».

 

Comments

comments

About Χρήστος Δασκαλάκης

Ο Χρήστος Δασκαλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977 και μεγάλωσε στο νησί της Ύδρας μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Σπούδασε Συμβουλευτική και Ψυχολογία στο Mediterranean College, Δημιουργική Γραφή στο Open College Of the Arts, Θεωρία της Μουσικής και Ορθοφωνία στο Ελληνικό Ωδείο και ολοκλήρωσε τον κύκλο σπουδών του με μαθήματα στην Υποκριτική και Σκηνοθεσία στο Θέατρο Των Αλλαγών. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Ο ελεύθερος χρόνος του είναι γεμάτος από ταξίδια, σελίδες με μικρές ιστορίες, παραμύθια και στίχους. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, χωρίς να ξεχνά τη μεγάλη του αγάπη, την Ύδρα. Για περισσότερες πληροφορίες και επικοινωνία, επισκεφτείτε την προσωπική του ιστοσελίδα www.christosdaskalakis.com