Home / MAKE ME FEEL / Γίναμε ανάμνηση – Gianni Potamussis

Γίναμε ανάμνηση – Gianni Potamussis

tumblr_o0a9o70cxe1u8h3kko1_1280
Πέρασε ο καιρός, έτσι σε κάποιο ράφι κάποιας βιβλιοθήκης αναμνήσεων. Aργά αλλά σταθερά, σκεπάζει η σκόνη την ιστορία μας. Είμαστε λοιπόν παρελθόν αιωνίων υποσχέσεων και αγάπης μοναδικής, άλλη μια ιστορία μέσα σε εκατομμύρια ιστοριών. Μιας ιστορίας που όπως έλεγες «μόνο η στέγη της λείπει». Της έλειπαν όμως τόσα άλλα, τόσο σημαντικά και σπουδαία. Δεν με πονά πια, τώρα έγινες άλλη μια ουλή στο στήθος, εκεί κατά τα μέρη της καρδιάς που σιγά- σιγά έχει γεμίσει και σε κάθε αναπνοή το δέρμα τραβά.
Ξέρεις, κάποια στιγμή αναρωτήθηκα αν έκανα καλά που έφυγα, αν ήταν σωστή απόφαση μου, ε λοιπόν δεν το μετάνιωσα ποτέ, ούτε μια στιγμή δεν σκέφτηκα πως ίσως… ίσως δεν έπρεπε. Ξέρεις, η αποδοχή πραγμάτων στην “comfort zone” είναι συμβιβασμός, είναι αποδοχή ουσιαστικά μιας ήττας του ίδιου μας του εαυτού. Βρεθήκαμε μαζί, κάνοντας ο καθένας μας την επανάστασή του, μια επανάσταση που μας έκανε συνοδοιπόρους σε κάτι που για τον καθένα μας ήταν διαφορετικό. Είχαμε την ίδια ανάγκη και οι δυο να πιστέψουμε σε κάτι, για μένα ήσουν εσύ, ίσως εγώ για σένα.
Πάντα μαζί σου “θα με δένει μια παρά λίγο ευτυχία”. Ο κουρνιαχτός δεν ήταν μεγάλος… ή ήταν; Ίσως για κάποιους γύρω μας που έζησαν μερικά πράγματα, που μας θεωρούσαν το τέλειο ζευγάρι. Πιστεύω πως ο καθένας μας το έζησε διαφορετικά, δεν ήμουν και δεν ήσουν για δεύτερους ρόλους, μόνο για πρωταγωνιστικούς  σε διαφορετικούς θιάσους και ράμπες.
Συνέβη αυτό που συμβαίνει όταν δυο λύκοι δεν χωρούν στην ίδια περιοχή, ή ο ένας θα φύγει ή η μάχη θα είναι μέχρι θανάτου, δεν μπορούσα να σε «σκοτώσω». Έπρεπε να φύγω κι έφυγα.
Να σ’ αγαπώ μ’ αφήνει κενό μέσα μου. Να σ’ αγαπώ με κουράζει, με μελαγχολεί. Έτσι είν’ η ζωή, η δικιά μου ζωή. Αγάπα με κάν’ το τρυφερά ένα χρόνο, ένα μήνα, μια χαμένη ώρα. Να σ’ αγαπώ, μου κάνει παρέα στις λευκές μου νύχτες. Κάτι που γεμίζει παλιές ξεθωριασμένες ιστορίες. Να σ’ αγαπώ, με συντροφεύει. Αγάπα με ακόμα, κάν’ το τρυφερά. Ένα χρόνο, ένα μήνα, μια χαμένη ώρα. Μόνο για μια χαμένη ώρα.”

Comments

comments

About Gianni Potamussis

“Μεγάλωσα” στη Bologna και εκεί έκανα Geologia & Geological Engeneering. Κάποια στιγμή είπα να παρατήσω την Γεωλογία και να κάνω Τέχνη και Θέαμα (DAMS) αλλά το “κατεστημένο” δεν με άφησε . Στην Ελλάδα γύρισα γιατί με γυρίσανε και χάθηκα στον λαβύρινθο του Μινώταυρου. Δεν παραπονιέμαι είναι ωραίο να είσαι “Οδυσσέας” ψάχνοντας “Ιθάκες”. Λατρεύω την αδρεναλίνη μέχρι τελικής πτώσης εντελώς εθισμένος και αν δεν την βρω την ψάχνω [ιατρικώς αθεράπευτος χρήστης αδρεναλίνης (πιστοποιητικά διαθέσιμα)]. Κατά τα άλλα... “αυτά”... και χάρηκα για την γνωριμία.