Home / FASHION ART DECO / Η Coco Chanel τα χώνει στις γυναίκες. Και τον εαυτό της.

Η Coco Chanel τα χώνει στις γυναίκες. Και τον εαυτό της.

Ένα καταπληκτικό κείμενο από την οπτική της, μάλλον με πολύ μαύρα γυαλιά ηλίου.  
Μονόλογος της Κοκό Σανέλ στο κεφάλαιο με τίτλο “Δύστυχες γυναίκες”, το υπόλοιπο θα το βρείτε εδώ.  
.

Oί γυναίκες δεν με διασκεδάζουν ποτέ. Δεν αισθάνο­μαι καμιά φιλία γι’ αύτές. (Οί ίδιες άλλωστε αγνοούν πλήρως τί σημαίνει αύτή ή λέξη.) Ή φιλία στή Γαλ­λία εξάλλου είναι στοίχημα.

Ή λέξη τιμή, επίσης, δεν έχει κανένα νόημα γιά τις γυναίκες.

Δεν τό παίζουν αύτό τό παιχνίδι, εννοούν oμως νά τό παίζουν οί άλλοι μαζί τους.

Tο χειρότερο άπ’ oλα είναι τό ζευγάρι.

Καθένας ξεχωριστά σου αρέσει* οί δυο μαζί είναι κόλαση. ‘Όσο γιά τό νά είσαι ό φίλος και των δύο, είναι ό τετραγωνισμός του κύκλου. Τό ζευγάρι είναι ένας συνεταιρισμός* ό συνεταιρισμός, ((ή ισχύς εν τη ενώσει », είναι βαρετός γιατί είναι χρήσιμος. Ό έρω­τας πρέπει νά είναι μιά εταιρεία άμοιβαίας εξόντωσης και όχι άλληλοϋποστήριξης. Είναι εξίσου δύσκολο νά γίνεσαι μάρτυρας στή συνενοχή ενός ζευγαριού όσο και στήν άσυμφωνία του. Τό ζευγάρι δεν σκέφτεται ποτέ τήν άφόρητη θέση στήν οποία βάζει τό τρίτο πρόσωπο* το ζευγάρι δεν είναι ποτέ απλό, γενναιόδω­ρο, αύθόρμητο* δεν είναι παρά επίκριση, κομπίνα και εγωισμός. Είναι κάτι απάνθρωπο: ένα τεχνητό δη­μιούργημα πού υπάρχει γιά κοινωνικούς λόγους. Μπο­ρεί τό ζευγάρι νά μισιέται, άγαπιέται δμως δταν πρό­κειται νά συμπράξει εναντίον τρίτων* είναι σάν εκείνα τά μασημένα γρανάζια πού τρώγονται, άλλά κάνουν μιά χαρά τη μηχανή νά δουλεύει.

Εύτυχώς όμως πού « ή γυναίκα δεν είναι πάντοτε τό θηλυκό του άντρα* μπορεί ένα ζευγάρι νά αποτελείται άπό δύο τελείως άνόμοια μεταξύ τους άτομα)). Ό Μπαλζάκ τό λέει αύτό* και είναι παρηγορητικό. Ή Μαρί Λωρανσέν έλεγε : ((Μισώ αύτό τό τρίτο πρόσω­πο πού ονομάζεται τό Ζευγάρι ».

Ό Μπόυ Καπέλ μου έλεγε συχνά:

– Μήν ξεχνάς πώς είσαι γυναίκα…

mte5ndg0mdu0ote5oda4nti3Ή άλήθεια είναι ότι τείνω νά τό παραξεχνάω.

Γιά νά τό θυμαμαι, στέκομαι μπροστά σ’ έναν καθρέ­φτη : βλέπω τήν εικόνα μου, το διπλό άπειλητικο τόξο τών φρυδιών μου, τ άνοιχτά σάν της φοράδας ρουθού­νια μου, τά μαλλιά μου, πού είναι πιο μαΰρα κι άπ’ του διαβόλου, τό στόμα μου σάν χαράδρα άπ’ όπου ξεχύ­νεται μιά εύέξαπτη δσο και γενναιόδωρη καρδιά* και, ώς επιστέγασμα δλων αύτών, ένας τεράστιος φιόγκος μικρού κοριτσιού πού πηγαίνει σχολείο, κι άπό κάτω το βασανισμένο πρόσωπο μιας γυναίκας πού παραπη- γε σχολείο! Ή μαύρη τσιγγάνικη επιδερμίδα μου, οπου τα δόντια και τα μαργαριτάρια αντανακλούν πά­νω της τη διπλή τους λευκότητα* τό σώμα μου, ίδια ξερακιανό σαν τον κορμό του αμπελιού χωρίς σταφύ­λια* τα αργασμένα χέρια μου, με τούς κόμπους τους σαν ψεύτικη σιδερογροθιά.

H σκληρότητα του καθρέφτη άντανακλα τη δική μου σκληρότητα* είναι μια πάλη σώμα με σώμα ανάμεσα σ’ αύτόν και σε μένα* εκφράζει ό,τι σαφές, αποτελε­σματικό, αισιόδοξο, φλογερό, πραγματιστικό, μαχητι­κό, περιπαικτικό και δύσπιστο ύπάρχει μέσα μου και πού φωνάζει από μακριά πώς είμαι Γαλλίδα. Υπάρ­χουν τέλος κι αύτά τά καστανόχρυσα μάτια μου, πού έποπτεύουν τήν είσοδο στήν καρδιά μου: εκεί βλέπει κανείς πώς είμαι γυναίκα.

Μιά δύστυχη γυναίκα.

Απόσπασμα και εικονογραφήσεις από το βιβλίο “Η αύρα της Σανέλ” του Paul Morand, εκδόσεις ΑΓΡΑ.  

Περισσότερα αποσπάσματα εδώ.

Comments

comments

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog