Home / POINT OF U / Guest Stars' view / Το βαλς των χαμένων κλισέ – Ελένη Καραμαγκιώλη

Το βαλς των χαμένων κλισέ – Ελένη Καραμαγκιώλη

tumblr_npoojq3rjx1se6w0do1_1280

Κλισέ… η παγίδα της αντίληψης. Τ’ ακούς παντού…

Πρέπει και να τα συζητάς κιόλας, άλλως κινδυνεύεις με κοινωνικό αφανισμό και βλέμμα βαθειάς αποδοκιμασίας.

Μα δεν υπάρχουν άντρες. Όχι καλή μου δεν υπάρχουν, στο δυαράκι σου δεν συχνάζουν αρκετοί, τι να σου κάνω που διαλέγουν κανένα ποτάδικο στο κέντρο.

Και ναι, είναι όλοι ίδιοι, διότι ψάχνεις τον κλώνο του προ αμνημονεύτων πρώην (δεν μας ανησυχεί ότι για να είναι πρώην κάτι δεν έκανε καλά).

Α, επίσης το πακέτο του πανέμορφου, πετυχημένου, ασκερλή και συγχρόνως ευαίσθητου έχει παραδοθεί… σε άλλη πόρτα, μη σου πω και έξω από την πόρτα. Προς τι η αναζήτηση αυτού που δεν υπάρχει;

Άλλο κλισέ. Κυκλοφόρησε. Επικίνδυνο κι αυτό.

Διότι με τη φίλη, που κατακεραυνώνει τον αθώο σερβιτόρο, που άργησε να φέρει τα πατατάκια πέντε ολόκληρα λεπτά της ώρας, αφού έχει ψάξει πριν να βρει το τέλειο σημείο στο μπαρ – κανένα μπαρ δεν έχει τέλεια σημεία, διαφορετικά θα ήταν η βιτρίνα του ATTICA – και έχει γκρινιάξει δύο ώρες πριν την έξοδο ότι δεν έχει τι να βάλει, έχει παχύνει, έχει αποτύχει το νέο κούρεμα – πολύ τα πήρε η Σοφία και της το είπε ότι τα θέλει μακριά – , καλύτερα να απέχεις από απόπειρες κοινωνικής δικτύωσης (και δεν εννοούμε facebook).

Τρίτο κλισέ. Nα είσαι ο εαυτός σου και όλα καλά θα πάνε. Περιττό. Τi άλλο θα μπορούσες να είσαι;

Παρεκτός και σε κάλεσε ο Ιναρίτου για το κάστινγκ της νέας του ταινίας, που δε νομίζω.

Road trip με φίλες (και φίλους) ξέρεις αυτούς που δεν τους θυμόμαστε μόνο όταν βαριόμαστε.

Πατατάκια και όχι γκότζι μπέρι.

Γέλιο. Αβίαστο. Αγκαλιές. Αταξίες. Χωρίς τιμωρίες.

www.solygeiablog.gr

Comments

comments

About Ελένη Καραμαγκιώλη

Επάγγελμα: Δικηγόρος Επαγγελματική Ευτυχία: Συγγραφή Λίγες πληροφορίες: Γεννήθηκα το 1974 και ενηλικιώθηκα στη Θήβα, στην Αθήνα ανακάλυψα ότι οι μεγάλες πόλεις έχουν και δυνατά φώτα. Σπούδασα νομικά, πνευματικά δικαιώματα , media, και πλέον κατέληξα ότι αυτό που σπουδάζεις χρησιμεύει ως χαλί για αυτό που θα κάνεις πραγματικά και που συχνά δεν έχει καμία σχέση για εκείνο για το οποίο ξεκίνησες. Και τα χαλιά όταν στα παίρνουν κάτω από τα πόδια πολύ χρησιμεύουν. Αγαπώ την Αθήνα, τον Auster, τους Rolling Stones και τον Vetrianno, τους ανθρώπους με πάθη και φετίχ, το κρασί και την Τέχνη. Γράφω γιατί δεν ξέρω να κάνω κάτι άλλο καλύτερα. Μάλλον δεν έχω άλλη επιλογή από το να γράφω. Είμαι εν ολίγοις ένα smalltown girl living in a big world , που πάντα ήθελε να ζήσει τον κόσμο από έναν εξώστη. Και να σκεφτεί κανείς ότι φοβάμαι τα ύψη.