Home / MAKE ME FEEL / Συγγνώμη. Προσπάθησα! – Ilusión

Συγγνώμη. Προσπάθησα! – Ilusión

a_melancholy_light_by_annao_photography-d945l08

“Συγγνώμη. Προσπάθησα”.

Ό, τι πιο κενό μπορούμε να πούμε και ό, τι πιο άδειο μπορούμε να ακούσουμε. Ή μάλλον, ό, τι πιο ανούσιο και αχρείαστο. Η συγγνώμη εκφράζει παραδοχή του σφάλματος, όχι σφάλμα στο σφάλμα. Χρησιμοποιείται για να δηλώσει μετάνοια ή για να προειδοποιήσουμε τους άλλους ότι πρόκειται να τους ενοχλήσουμε ή να τους διακόψουμε. Είναι η συγκατάθεση, η επιείκεια που ζητάει κάποιος για να του συγχωρεθεί ένα σφάλμα που διέπραξε, μια άπρεπη ή άστοχη ενέργεια ή συμπεριφορά. Μπορεί λοιπόν να χρησιμοποιηθεί πριν ή μετά σε σχέση με ένα σημείο. Προειδοποιητικά ή συμπερασματικά.

Το ρήμα προσπάθησα σε χρόνο αόριστο. Έχει συντελεστεί η ενέργεια στο παρελθόν. Ξεκίνησε, τελείωσε, ολοκληρώθηκε. Προσπαθώ σημαίνει διαθέτω τις σωματικές, πνευματικές, ψυχικές μου δυνάμεις για να επιτύχω έναν σκοπό. Κάνω μια απόπειρα, μια δοκιμή. Το προσπάθησα λοιπόν δηλώνει παραίτηση γιατί αναφέρεται στο πριν, όχι στο τώρα ή το μετά. Σε συνδυασμό με τη συγγνώμη λοιπόν τι προκύπτει; Όχι η έννοια της μετάνοιας που σημαίνει παραδοχή του σφάλματος και αλλαγή της στάσης με σκοπό την επανόρθωση. Προκύπτει απουσία. Τωρινή, μελλοντική, και αναπόφευκτα προηγούμενης. Είναι ανήθικο και ταυτόχρονο λυπηρό να δηλώνουμε θέληση ή να επικαλούμαστε προσπάθεια όταν το μόνο που κάνουμε είναι να παραιτούμαστε και να περιμένουμε την διευκόλυνση. Όταν θέλω κάτι οι λέξεις που χρησιμοποιώ, οι προθέσεις μου και οι ενέργειές μου οφείλουν να βρίσκονται σε συμφωνία.

Δεν έχω το δικαίωμα να προκαλώ καταστάσεις, συναισθήματα και προσδοκίες όταν με ευκολία –άλλοτε περισσότερη και άλλοτε λιγότερη- το βάζω στα πόδια, ενώ μέχρι χθες ήθελα να είμαι εδώ. Τότε προφανώς και δεν υπήρξα εδώ. Και αν το σκεφτώ για μια στιγμή, το ήξερα. Απλά δεν έδωσα την βαρύτητα που όφειλα να δώσω. Δεν ήθελα. Εγώ ή εσύ. Όποιο κι αν είναι το υποκείμενο του ρήματος προσπάθησα. Όχι δεν προσπάθησε αρκετά όποιος έφυγε. Έφυγε για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Για να μην προσπαθήσει. Και δε ζητάει συγνώμη από τον άλλον για τον άλλον. Γνωρίζει πως μια λέξη δεν αλλάζει την κατάσταση. Ξέρει πως η συγγνώμη δε θα γίνει δεκτή. Ζητάει συγνώμη από τον εαυτό του γιατί αν ενδιαφερόταν για τον άλλον δε θα έφτανε στο σημείο να χρειάζεται τη συγχώρεση αυτού που έχει- είχε- απέναντί του. Ζητάει συγγνώμη από τον εαυτό του γιατί ξέρει. Η ασυμφωνία ανάμεσα σε λόγια και πράξεις, η αστάθεια που ευθύνεται για επιλεκτική παρουσία, η ευθύτητα του ψεύδους… όλα υπήρχαν και έριχναν τη σκέψη αυτόματα, ανεξέλεγκτα, και ενοχικά από το ένα άκρο στο άλλο. Το ζητούμενο όμως είναι η ασφάλεια, η σταθερότητα, το μοίρασμα. Όχι δεν υπάρχει συγνώμη όταν παραπλανούμε τον εαυτό μας ή κάποιον άλλον. Δε συγχωρούμε. Τι να συγχωρέσουμε από όλα; Τι να συγχωρέσουμε ακριβώς; Το θέλω είναι αυτό που κινεί τα πάντα. Το δε θέλω αρκετά δε σημαίνει θέλω. Σημαίνει αφήνω τα πράγματα στην τύχη τους. Ή μάλλον στην ατυχία τους. Γιατί η τύχη είναι προνόμιο των τολμηρών, όχι των δειλών. Και αυτός που τη μια στιγμή θέλει και την άλλη όχι, δεν είναι μπερδεμένος. Πέρα από δειλός είναι και ψεύτης. Τα ψέματα τα λέει πρώτα στον εαυτό του και κατ’ επέκταση στον κάθε σημαντικό του –ή πιο ορθά- ασήμαντο άλλο. Και το ψέμα δεν μπορεί να είναι λειτουργικό για τον απλούστατο λόγο ότι το ένα φέρνει το άλλο.

Συγνώμη να ζητήσουμε λοιπόν από εαυτό μας για τις στιγμές που δεν τον προφυλάξαμε. Να προσπαθούμε να τον προστατεύουμε. Να προσπαθούμε μη φτάνουμε στο σημείο να ζητάμε από κάποιον συγνώμη ή να μας ζητάει κάποιος συγνώμη. Να μην ενοχλούμε τις λέξεις. Να μη γινόμαστε πομπός συγγνώμης. Ούτε δέκτης. Το μήνυμα της συγνώμης αποστέλλεται αλλά δεν περιορίζεται σε ένα απλοϊκό, πρώτο επίπεδο ανάγνωσης. Αν θέλουμε κάτι, το διεκδικούμε. Αν όχι, ας μην εμπλέκουμε άλλους. Αν επιλέγουμε αυτούς τους άλλους, να τους βάζουμε στον κόσμο μας. Αν όχι, ας μην τους αγγίζουμε. Η συγγνώμη είναι για να διορθώνουμε. Η προσπάθεια για να φτιάχνουμε. Όταν χαλάμε κάτι λοιπόν η συγγνώμη δε λειτουργεί προστατευτικά. Δεν εμπεριέχει καλή πρόθεση αλλά μια καλή και εύκολη ευκαιρία διαφυγής. Διευκόλυνση. Είναι αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα αποτυχίας, άθροισμα των μείων. Στην ουσία δηλώνει αποποίηση αντί για ανάληψη της ευθύνης. Αν προσπαθούσαμε αρκετά θα προστατεύαμε/προστατευόμασταν από συγνώμες. Και αν θέλει πια τόση προσπάθεια κάτι ίσως να είναι μάταιο. Και η ματαιότητα είναι εγκεφαλική συνήθως συνθήκη, δυνητική και υποθετική, όχι πραγματική ή παρούσα.

Μάταιο δεν είναι κάτι όταν η προσπάθεια είναι πηγή χαράς και η χαρά πηγή προσπάθειας. Όταν δεν προδικάζουμε, όταν δε σκοτώνουμε τα θέλω μας στο βωμό των συνθηκών. Μάταιο είναι να πιστεύουμε στο μάταιο εμμένοντας σε δοτά θέλω και πιστεύω. Μάταιο είναι να είναι λίγα τα θέλω μας και να τα πουλάμε για κάτι περισσότερο από το λίγο. Μάταιο είναι να είναι τα θέλω μας τόσο ρευστά και εύκολα μεταβαλλόμενα. Τι είναι και πού είναι τα θέλω μας; Στο χέρι μας είναι.

Comments

comments

About Kiss My GRass