Home / LIFE / Είμαστε ψεύτες και υποκριτές. Και πλούσιοι

Είμαστε ψεύτες και υποκριτές. Και πλούσιοι

Έχετε κατοικίδιο; Για πείτε μου, πόσο σας κοστίζει κάθε μήνα; Όχι, μην μου πείτε πόσο γλυκό είναι και πόσο σας χαροποιεί. Πόσο σας κοστίζει ρώτησα. Πρώτα θα πείτε ένα άσχετο νούμερο και μετά θα αρχίσετε τις δικαιολογίες. “Μα, τα αποφάγια του δίνω!” “Ο κτηνίατρος είναι φίλος.” Και άλλα αντίστοιχα. Ψέματα. Αυταπάτες. Όταν σας πιέσω, θα αρχίσετε τις υπεκφυγές και θα καταλήξουμε ότι είναι απάνθρωπο κάποιος να χαρίσει τον σκύλο ή την γάτα του, λόγω κρίσης. Κι όμως χιλιάδες Έλληνες κάθε μέρα αποφασίζουν να πάρουν νέο κατοικίδιο.  Ή τον άστεγο που έχει μόνη συντροφιά τον σκύλο.

Συνδρομητική τηλεόραση κανείς; Πάλι θα ακούσω για την “φοβερή προσφορά”, ότι είναι “σχεδόν τζάμπα” και ότι “γλιτώνω από το βίντεο κλαμπ”. Δουλευόμαστε, έτσι; Αν είχες οικονομικό πρόβλημα δεν θα έβλεπες καν τηλεόραση, πόσο μάλλον συνδρομητική. Θα δούλευες, θα έφτιαχνες κάτι, θα έγραφες έστω ένα άρθρο στο blog σου μπας και σε παρατηρήσει κάποιος και βρεις κάτι έτσι.

mariah-robertson-untitled-nude-odonata-out-of-focus-photography-1332778443_b

Σε παλιότερα άρθρα όπως το “πως ξέρει η Μέρκελ ότι έχουμε λίπος;” το έγραψα κάπως ευγενικά. Στο “γκρινιάζετε ενώ έχετε λεφτά” πάλι απαντούσα σοβαρά και οικονομολογικά. Εδώ θα σας το πω χύμα στην καθημερινότητά μας μπας και συνεννοηθούμε.

Αγοράζεις ποπ κορν και αναψυκτικό στο σινεμά; Αγάπη μου είσαι από άλλον πλανήτη, τα έχουν διπλάσια ή τριπλάσια εκεί. Πριν μπεις κάνε στάση στο περίπτερο.  Εδώ που τα λέμε, γιατί ακριβώς πας καν σινεμά; Σου περισσεύει το δεκάευρω; (Συν μετακίνηση/χρόνος/parking και άλλα σχετιζόμενα έξοδα) Εμφιαλωμένο νερό; Μάλιστα, κύριε Περιέ… από Γαλλία τουρίστας είσαι; Μια χαρά νερό έχει σχεδόν παντού η βρύση στην Ελλάδα.

Καπνίζεις; Ναι,ναι, ξέρω, οι δικαιολογίες είναι άπειρες και καλοεξασκημένες. Στην χώρα μας μπορείς να τις λες δημοσίως και να μην τρως ξύλο. Είναι το ντέρτι, ε; Κάπου εκεί που στρίβεις (γιατί και καλά “είναι πιο φτηνό”/”κάνω λιγότερα”/”απασχολούνται τα χέρια μου”) για μέτρα αντικειμενικά πόσο σου κοστίζει. Όχι το “είναι απόλαυση” δεν είναι δικαιολογία όταν μου κλαίγεσαι ότι δεν έχεις να φας ή να πάει Αγγλικά το παιδί σου.

Δεν πιάνω καν το θέμα “παιδιά”, όπου ο ΝεοΈλληνας δίνει ρεσιτάλ υποκρισίας. Όσο λιγότερο ασχολείται, τόσο περισσότερα ξοδεύει για ξεκάρφωμα. “Ε, δεν μπορεί ο Γιαννάκης να μην έχει το…” και δώσε πόνο! Ο Γιαννάκης θέλει να παίξει μαζί σου μπάλα, όχι να του πάρεις τα παπούτσια των 100 ευρώ και να κάνεις τριπλή βάρδια. Αντί να πληρώνεις συνδρομή στο γυμναστήριο που δεν πας ποτέ πια, γιατί δεν κάνετε μια βόλτα μαζί με τα ποδήλατα; Εκείνα που δεν επισκευάζεις παρά μόνο αγοράζεις κάθε άνοιξη καινούργιο, εκείνα λέω.

Δεν θα συνεχίσω. Επειδή ήδη έχετε κολλήσει σε κάποιο από τα παραπάνω και το έχετε πάρει προσωπικά. Αντί να δείτε αντικειμενικά την κατάσταση και να μετρήσετε ακριβώς τι σας κοστίζει και τι σας προσφέρει το κάθε τι που κάνετε. Η φροντίδα των μαλλιών μου κοστίζει περίπου 20 ευρώ τον χρόνο. Τόσο κάνουν τα ανταλλακτικά ξυράφια με τα οποία ξυρίζω κεφάλι (ταυτόχρονα και το μούσι) στο ντους κάθε 2-3 μέρες, συν το κόστος του έξτρα χρόνου με τρεχούμενο νερό. Αν είστε Ελληνίδα γυναίκα, αυτό το κόστος μπορεί να είναι εκατό φορές μεγαλύτερο ή και παραπάνω.

Δεν το ξέρετε καν. Γιατί είστε πλούσιοι και δεν σας νοιάζει. Και μη μου αρχίσετε τα “α, εσύ δεν ξέρεις, εγώ έχω έναν γνωστό που πεινάει…” Προφανώς ρε καραγκιόζηδες υπάρχουν φτωχοί που υποφέρουν! Αλλά οι περισσότεροι Έλληνες δεν είναι φτωχοί. Υποφέρουν λόγω υποκρισίας, λόγω προηγούμενης κακομαθησιάς και καλοπέρασης.

Οπότε μην μας πρήζετε για την κρίση. Ακόμα δεν έχετε καταλάβει τίποτα.

Comments

comments

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog