Home / POINT OF U / Η κάθοδος των Ελλήνων μυρίων ανά τους αιώνες

Η κάθοδος των Ελλήνων μυρίων ανά τους αιώνες

0fcef9c97fdecae2fe8f468ba3ec4073Είχα αργήσει και το φανάρι πορτοκαλί.  Εξέταζα το παιδί στην “Κάθοδο των Μυρίων” και έπρεπε να είμαστε σε δέκα λεπτά στο σπίτι της πρώην γιατί αλλιώς θα μου κάνει πάλι ασφαλιστικά για παραβίαση της απόφασης επικοινωνίας.  Κοκκίνησε το φανάρι και εμπιστεύτηκα τον μπροστινό μου στον οποίο κόλλησα και πέρασα κι εγώ.   Άκουσα μια σειρήνα και είδα το αστυνομικό λίγο πιο μπροστά μου οπότε σκέφτηκα ότι σε άλλον θα κάνουν νόημα.  Όχι σε εμένα.

“Δίπλωμα και άδεια παρακαλώ”.    Πότε πρόλαβε και είναι ήδη στο παράθυρό μου;  Βραχυκύκλωσα και έψαξα στο ντουλαπάκι μου.  Τότε είδα έναν άλλο αστυνομικό να έρχεται από μπροστά.  Έτσι εξηγείται!  Είχε βάλει σειρήνα δεύτερο αυτοκίνητο της Τροχαίας που ήταν από πίσω μου όταν πέρασα το κόκκινο φανάρι.  Τώρα μάλιστα.  Όχι ένας, αλλά δυο θέλουν να με γράψουν.

Χαμογέλασα.  Στα δύσκολα φαίνονται οι μάγκες.

“Δηλαδή τώρα ποιος θα με γράψει;  Τέλος του μήνα, φαντάζομαι πρέπει να συμπληρώσετε τους στόχους σας, ε;”

Κοιτάχτηκαν.  Μίλησαν μαζί, μπερδεύτηκαν, σταμάτησαν.  Ο πισινός αστυνόμος, αυτός που είχε έρθει πρώτος, ήδη κρατούσε το δίπλωμά μου, είχε το πλεονέκτημα.  Ο μπροστινός έκανε μια γύρα το αμάξι μου, τάχα σαν επιθεώρηση και τον άφησε μόνο του.

“Σα να τσαντίστηκε ο συνάδελφος” πέταξα και καλά σαν χιούμορ.

Δεν έδωσε σημασία.  Τώρα κοιτούσε την άδεια.  Δεν είχα ιδέα που ήταν η ασφάλεια του αυτοκινήτου.  Τώρα που της βγάζουμε ηλεκτρονικές όλο ξεχνάω να τυπώσω το pdf.

“Για να τα λέμε όλα όμως, κι εσείς περάσατε με κόκκινο.”

Σήκωσε το φρύδι.  Αυτό δεν το περίμενε.

“Και μάλιστα αφού ήρθατε από πίσω, ήταν πιο κόκκινο από το δικό μου.”

Έβλεπα μια φλέβα πάνω από το φρύδι του να φουσκώνει.  Πήρε μια κοφτή ανάσα, μάλλον προσπαθούσε να σκεφτεί κάτι που είχε μάθει στην εκπαίδευση.

“Κύριε Χαλκίδη βρισκόμουν σε καταδίωξη.  Αυτό που κάνατε ήταν επικίνδυνο.”

-Ε, κι εσείς κάνατε κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο.

Δεν του είχα αφήσει καθόλου χρόνο.

fa54dae1b88fe0d8863c202c59233cc9“Έχω δικαίωμα και υποχρέωση να παρέμβω.”

-Μπορούσατε να καλέσετε με τον ασύρματο το αστυνομικό που ήταν πιο μπροστά.  Λιγότερo επικίνδυνο, πιο σίγουρο και θα προκαλούσατε λιγότερα προβλήματα στην κυκλοφορία.

Έδειξα προς τον κάπως άκομψο τρόπο που είχε βάλει το αυτοκίνητό του εκτός πεζοδρομίου και στραβά τόσο κοντά στην διασταύρωση.  Ο άλλος αστυνόμος μυρίστηκε την φάση και πλησίασε.  Ευκαιρία!

-Εσείς θα ξέρετε να μας βοηθήσετε σίγουρα.  Υπάρχει συγκεκριμένο πρωτόκολλο αν είναι δυο τα οχήματα, πιο πρέπει να γράψει την κλήση;

Κι αυτός δεν το περίμενε.  Αλλά τόση ώρα έβραζε στο ζουμί του και μάλλον τα είχε μαζεμένα για τον συνάδελφο από πριν.

“Θα κοιτάξω στις σχετικές διατάξεις.”  Έβγαλε από την τσέπη ένα iPhone και πήγε μπροστά από το αμάξι να ψάξει με την ησυχία του.

-Μπράβο κινητό!  είπα τάχα με θαυμασμό.  Αλήθεια, είναι νόμιμο αυτό που κάνει;  Εννοώ εν ώρα υπηρεσίας με το προσωπικό του κινητό.

Τους έχω.  Ο δικός μου, αυτός που ήταν στην φάση να αρχίσει να μου κόβει κλήση, πήγε προς το αμάξι του και έβγαλε από το ντουλάπι ένα βιβλίο.  Βγήκα από το αυτοκίνητο και έπιασα τον άλλον με το iPhone.

-Είναι εξαιρετικό εκ μέρους σας που έχετε τόση εξοικείωση με την τεχνολογία!

“Ε, ότι μπορούμε κάνουμε για να είμαστε σωστοί.  Έχει εδώ ένα app με όλη την νομολογία και ενημερώνεται μάλιστα κάθε μέρα.

-Καταπληκτικό.  Ενώ ο συνάδελφός σας εκεί πέρα, έδειξα προς τα πίσω γενικά και κάπως υποτιμητικά, πασχίζει με ένα παλιό βιβλίο, ποιος ξέρει πόσο εκτός εποχής θα είναι όσα βρει.

Αυτό ήταν.  Η αρένα έτοιμη.   Ένα τελευταίο φυτίλι μόνο να ανάψω.  Άφησα τον iPhoneόπληκτο να πολεμάει με την αργή σύνδεση να διαβάσει στην οθονούλα του κινητού και γύρισα προς τον άλλον.  Διακριτικά έκανα σήμα τηλεφώνου κοροϊδευτικό και μετά γκριμάτσα σε στυλ “καλά!  Αυτός μέχρι να βγάλει άκρη θα νυχτώσουμε!”

Ξαναμπήκα στο αυτοκίνητο και περίμενα.   Πέντε λεπτά αργότερα είχαν πιαστεί στα χέρια.  Ο ένας έλεγε ότι είναι παράνομο να χρησιμοποιεί προσωπικό κινητό εν ώρα υπηρεσίας, ο άλλος ότι θα τον καταγγείλει που πέρασε κόκκινο.  Άρχισαν να πετάνε διατάγματα ο ένας στον άλλον.

Θα σε πάω με τον 2045/87 ρε!

-Εμένα;  Που να σου πάρει ο 8086/94 τον διάολο μαλάκα.

Σιγά μην το πιστέψει αυτό ο διοικητής.  342/78 και τα αρχίδια μου ρε!

Πολύ προσεκτικά πήρα δίπλωμα και άδεια από το καπό που τα είχε αφήσει ο ένας και έφυγα.  Σκέφτηκα προς στιγμή μήπως τους τραβήξω βίντεο να το ανεβάσω στο YouTube αλλά αν κατάλαβα καλά από τις φωνές τους αυτό αντίκειται στον 1698/82.

Φτάσαμε στο σπίτι της πρώην με τεράστια καθυστέρηση.  Βγήκε με χαμόγελο καθότι ήξερε ότι το χρησιμοποιήσει εναντίον μου.  Γύρισα προς τον γιο μου για μια τελευταία κουβέντα:

“Και αυτό Θοδωρή μου είναι ο λόγος που έχασαν οι Έλληνες και στην Κάθοδο των Μυρίων και σε κάθε άλλο πόλεμο!    Τρωγόμαστε μεταξύ μας.”

Comments

comments

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog
x

Check Also

Συνήθως ξυπνάω λίγο πριν βρέξει. Καβάφης, Καζαντζάκης και το κάμπριο

Δεν θυμάμαι πότε ανακάλυψα αυτή την ιδιαίτερα χρήσιμη ικανότητά μου. Μπορεί να ...

Teachers’ Coffee S02E02 – Γκρίνια. Και ειδήσεις

Καθότι λείψαμε το καλοκαίρι, είπαμε να αρχίσουμε να κοιτάμε τις ειδήσεις από ...