Home / LIFE / Συνήθως ξυπνάω λίγο πριν βρέξει. Καβάφης, Καζαντζάκης και το κάμπριο

Συνήθως ξυπνάω λίγο πριν βρέξει. Καβάφης, Καζαντζάκης και το κάμπριο

ef89c74cd1822bbb93bb8993873cd2e7Δεν θυμάμαι πότε ανακάλυψα αυτή την ιδιαίτερα χρήσιμη ικανότητά μου. Μπορεί να είναι 2 ή 3 το ξημέρωμα, μπορεί να έχω κοιμηθεί αργά. Αλλά με μαθηματική ακρίβεια ξυπνάω λίγα λεπτά πριν αρχίσει η βροχή. Όταν πρωτοέτυχε αναρωτιόμουν τι γινόταν. Συνήθως κοιμάμαι ακαριαία και ξυπνάω με την μια το πρωί εύκολα. Αλλά πάντα μετά από λίγο ακουγόταν η βροχή. Ε, στο τέλος το κατάλαβα. Ειδικά όταν κοιμάσαι στην ύπαιθρο είναι πολύ χρήσιμο.

Η κρίση μέσης ηλικίας έχει ήδη πάρει αρκετούς φίλους και γνωστούς. Ο ένας αποφάσισε πριν 5-6 χρόνια ότι πρέπει πριν πεθάνει, όσο του σηκώνεται να πηδήξει ό,τι προλάβει. Ξαφνικά τον ενόχλησε ότι δεν ήταν λέει και πολύ ερωτευμένος με την γυναίκα και μητέρα των παιδιών του. Ο άλλος χώρισε κατευθείαν, πήρε cabrio και το παίζει έφηβος με αντίστοιχες συνοδούς. Ο τρίτος ξεσκίζεται στην δουλειά για να διώξει μακριά τα προβλήματα. Αυτουνού μάλλον ούτε του σηκώνεται ούτε προλαβαίνει τίποτα πια. Ευτυχώς το παίζει και η γυναίκα του αντίστοιχα ηρωϊδα “για τα παιδιά”, οπότε μαζοχίζονται μαζί.

Τα΄κλεισα σήμερα τα 48. Τα άνοιξα, τα έκλεισα, χέστηκα. Γεννήθηκα το 1969 όταν ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι και προχθές προσγειωθήκαμε σε μετεωρίτη. Το λες και πρόοδο αυτό. Αν πεθάνω αύριο δεν έχω κανένα απολύτως απωθημένο. Έχω ταξιδέψει, έχω αγαπήσει, μπήκα σε σαλόνια και τουαλέτες σπιτιών και ψυχών αρκετές.

willem-de-kooning-untitled_bΚαι τώρα;

Η κρίση μέσης ηλικίας έχει πολλά πρόσωπα. Δεν είναι σαν την φίλη που λέει “μα, πρέπει να κάνω κάτι σημαντικό πριν πεθάνω” με καημό. Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Το δύσκολο είναι μάλλον να ορίσεις τι είναι το αρκετά σημαντικό που θα βάλεις σαν τέτοιο στόχο.

Αν είναι να πάω άλλα 48 χρόνια -πράγμα πιθανό έτσι που πάει η Ιατρική – κάπου ανάμεσα στον Καζαντζάκη και τον Καβάφη μάλλον πρέπει να βρω εγώ το άλογο που θα καβαλήσω τώρα. Το κάμπριο προαιρετικό. 911 νομίζω καλύτερα.

Comments

comments

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog