Home / POINT OF U / Editors' view / Καλοκαίρι είναι… – Παναγιώτης Λαμπρίδης

Καλοκαίρι είναι… – Παναγιώτης Λαμπρίδης

Η ζωή λένε, είναι μόνο στιγμές και τίποτε άλλο. Ναι είναι. Και το καλοκαίρι είναι η εποχή που έχει τις ωραιότερες. Τις ωραιότερες και τις πιο έντονες.

Δυστυχώς όμως όλα τα όμορφα κάποτε έχουν ένα τέλος. Έτσι κι αυτό το καλοκαίρι. Σιγά σιγά τελειώνει.

Οι στιγμές του όμως, θα μείνουν ανεξίτηλες μέσα στο μυαλό και την καρδιά. Μέσα από εικόνες, σημάδια, ήχους, αρώματα και συναισθήματα. Για τον καθένα από μας ίσως να ‘ναι και διαφορετικά. Η γεύση που αφήνουν όμως είναι ίδια. Γλυκιά και αξέχαστη. Που θα μας κάνει να περιμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο.

Γιατί μας αρέσουν οι γλυκιές γεύσεις. Γιατί μας αρέσουν οι όμορφες στιγμές. Γιατί μας αρέσουν τα χαμόγελα. Και το καλοκαίρι είναι όλα αυτά.

Το καλοκαίρι είναι…

Το χαμόγελο που ζωγραφίζεται στο πρόσωπο σου, όταν κρατάς στο χέρι σου τα εισιτήρια του πλοίου.

Να σε πάρει ο ύπνος στο κατάστρωμα μέσα σε sleeping bag, ενώ το αεράκι σου χαϊδεύει το πρόσωπο.

Η πρώτη ρουφηξιά του καφέ το πρωί στο πλοίο, ενώ βλέπεις το νησί να πλησιάζει μπροστά σου.

Η ανυπομονησία που σε πιάνει στη διαδρομή από το λιμάνι, μέχρι στο σπίτι στο χωριό.

Να βρεις τη γιαγιά σου να σε περιμένει στο κατώφλι.

Η πρώτη πατημασιά στην άμμο της παραλίας.

Να ‘χει ποτίσει με αρμύρα το δέρμα σου.

Η πρώτη γουλιά ούζο στην ταβέρνα.

Να σε βρει ο ήλιος μεθυσμένο το πρωί, πάνω σε μια ξαπλώστρα.

Να σε πονάνε τα πόδια σου από το περπάτημα στα βότσαλα.

Το άρωμα από τα νυχτολούλουδα.

Η μυρωδιά του αντηλιακού στο δέρμα σου.

Να ρίξεις πετονιά από ένα βραχάκι και να χαζεύεις το πέλαγο.

Να γυρίσεις από τη θάλασσα και να γεμίσεις με άμμο το πάτωμα.

Να μαζέψεις άσπρα βότσαλα στην παραλία.

Να σε βρει το ξημέρωμα στην ακρογιαλιά, ακούγοντας μόνο μια κιθάρα και το κύμα.

Τα άσπρα σημάδια στο σώμα σου απ το μαγιό.

Τα ζεστά φιλιά.

Να κάτσεις σε ένα τραπέζι με φίλους που ξέρεις από παιδιά, να πιείτε ούζα.

Το κόκκινο ζουμί από τη ντομάτα στη χωριάτικη.

Να σε περιμένει κάθε απόγευμα μια γατούλα στην αυλή για να την ταΐσεις.

Να πιεις ένα δίσκο γεμάτο σφηνάκια τεκίλα με τους φίλους σου.

Να γυρίσεις σπίτι πάνω σ’ ένα μηχανάκι τρικάβαλο.

Να ξαπλώσεις σε ένα μπαλκονάκι το βράδυ και να σε πάρει ο ύπνος μετρώντας τα αστέρια.

Να βουτήξεις στη θάλασσα, ενώ έχεις γίνει μούσκεμα παίζοντας ρακέτες.

Να βρεις την ταβέρνα που φτιάχνει τους καλύτερους κεφτέδες.

Να φας μια βάρκα καρπούζι με το κουτάλι.

Να κάνεις μπουγάδα μέσα σε μια λεκάνη στο χέρι.

Να γίνεις μούσκεμα πάνω σε μια βάρκα, ενώ προσπαθείς να πιάσεις καλαμάρια.

Να γεμίσουν καπνό τα ρούχα σου, καθώς ανάβεις φωτιά στην παραλία.

Η μυρωδιά από το φιδάκι για τα κουνούπια.

Να σκεπάζεσαι το βράδυ με τα σεντόνια snoopy που είχες από μικρός.

Να σε πιάσει μια ακατανίκητη επιθυμία να ερωτευθείς.

Οι αληθινές αγκαλιές.

Μια γρατζουνιά στο πόδι σου από ένα βραχάκι στη θάλασσα.

Να μην ξέρεις τι μέρα είναι και να μη σε νοιάζει κιόλας.

Να περπατήσεις ξυπόλητος στους δρόμους του χωριού.

Τα γεμιστά της γιαγιάς.

Να κόψεις φρέσκια ρίγανη απ το δρόμο.

Να σε πάρει ο ύπνος το μεσημέρι κάτω από ένα δέντρο, ακούγοντας μόνο τα τζιτζίκια.

Να παίξεις μπουγέλο με μπύρες ένα ζεστό βράδυ στην παραλία.

Να σου κολλήσει στο μυαλό ένα τραγούδι, που να σου θυμίζει το συγκεκριμένο καλοκαίρι για πάντα.

Ένα χαζό βραχιολάκι που αγόρασες και θα το φοράς μέχρι να λιώσει στο χέρι σου.

Να βρεις ένα άσπρο κοχύλι στο κύμα.

Να μαζέψεις σύκα ένα μεσημέρι από το δέντρο του γείτονα.

Να γυρίσεις ένα απόγευμα όλη την παραλία με ένα ποδήλατο.

Να σου στάξει ένας λεκές από παγωτό στο μπλουζάκι σου.

Να αγοράσεις ζεστό ψωμί στις 4 το πρωί από το φούρνο του χωριού.

Να σε βρει ερωτευμένο η πανσέληνος του Αυγούστου.

 

Να χαζεύεις με νοσταλγία, το κύμα που αφήνει πίσω του το πλοίο στην επιστροφή.

Να γυρίσεις στο σπίτι σου στην πόλη και να έχεις ακόμα άμμο στα παπούτσια.

Να νιώσεις τόσο γεμάτος ώστε να μπορείς να αντέξεις αμέτρητους χειμώνες.

Καλοκαίρι είναι η ζωή σε μια κουταλιά…

Comments

comments

About Παναγιώτης Λαμπρίδης

Αλόχα. Είμαι ο Πάνος κι είμαι καλά. Γραφίστας στο επάγγελμα, από Μυτιλήνη κατάγομαι και ξέρω από καλό λάδι. Όταν είμαι πολύ καλά, γράφω κανένα κειμενάκι, έτσι για τη χαρά του παιδιού. Κατά τα άλλα, μ αρέσουν οι ευγενικοί άνθρωποι, τα ειλικρινή χαμόγελα και να μην έχω άδικο. Τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψετε εν καιρώ. See ya.

%d bloggers like this: