Home / LIFE / Βοήθεια! Το παιδί μου παίζει όλη μέρα υπολογιστή / ταμπλέτα / τηλέφωνο! – Αλέξης Χαλκίδης

Βοήθεια! Το παιδί μου παίζει όλη μέρα υπολογιστή / ταμπλέτα / τηλέφωνο! – Αλέξης Χαλκίδης

"Έτσι μεγάλωσα εγώ". (Νο1)

“Έτσι μεγάλωσα εγώ”. (Νο1)

“Δεν μιλάει σε άλλους. Κλείνεται με τις ώρες στο δωμάτιό του. Όλο είναι με το κινητό στο χέρι. Είναι αντικοινωνικό. Του έχει γίνει μανία!”

Κατά πάσα πιθανότητα το παιδί είναι μια χαρά. Μερικές ερωτήσεις για να κάνετε αυτοδιάγνωση της υστερίας σας:

1. Αν ήθελε, θα μπορούσε να βγει έξω; Μήπως είστε τόσο υστερικοί μαζί του από μικρό παιδί, ώστε να μην θεωρεί καν πιθανό να μπορεί να πάει ούτε ως την γωνία χωρίς συνοδεία; Εκεί που ζείτε υπάρχει χώρος να μαζευτούν παιδιά; Εμείς μικροί πηγαίναμε με τα πόδια στο σχολείο και τα λέγαμε με τους φίλους μας. Στη γειτονιά σας μπορεί να πάρει ελεύθερα το ποδήλατό του και να βρεθεί στο σπίτι του κολλητού του; Σχεδόν σίγουρα, όχι. Από την μια ο κολλητός του πιθανώς να μένει μακριά, λόγω αλλαγών στον τρόπο που οργανώνονται οι κοινωνίες μας. Από την άλλη δεν τα αφήνουμε ουσιαστικά να κάνουν ποδήλατο.

2. Που αλλού θα μπορούσαν να βρεθούνε με άλλα παιδιά; Στο σχολείο τα διαλείμματα είναι λιγότερα από ποτέ άλλοτε. Ούτε οι χώροι, ούτε οι συνθήκες επιτρέπουν μια χαλαρή συνεύρεση με φίλο σου. Εγώ εκτός από το περπάτημα, μοιραζόμουν σε όλο το Γυμνάσιο και Λύκειο ώρα με τους φίλους μου στο λεωφορείο,

Έτσι μεγάλωσα εγώ (Νο2)

Έτσι μεγάλωσα εγώ (Νο2)

σημαντικό σημείο ανάπτυξης φιλίας και συζήτησης. Καθότι μάλιστα δημόσιο σχολείο (και λεωφορείο) πολλές φορές καταλήγαμε να περπατάμε ή να κάνουμε ωτοστόπ. Εμπειρίες ζωής και σφραγίδες παντοτινής φιλίας.

3. Μπορούν να βρεθούν με άλλα παιδιά σαν παιδιά; Στον σύγχρονο κόσμο έχουμε μετατρέψει κάθε κοινωνική εμπειρία σε ελεγχόμενη με αστυνόμευση. Τα παιδικά πάρτι γίνονται σε “ασφαλείς” χώρους, με φοβερή οργάνωση, πολλούς ενήλικες και πλήρη έλεγχο. Δεν μπαίνουμε χύμα ο ένας στο σπίτι του άλλου όπως παλιά. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες και αυτές με το χρονόμετρο στο χέρι, χωρίς κανένα περιθώριο χαλάρωσης και κοινωνικής επαφής. (Για τα παιδιά, οι μεγάλοι μια χαρά περνάμε!)

Να συνεχίσω; Δεν είναι άλλοθι το “ε, είναι αλλιώς ο κόσμος τώρα….” Για ξανασκεφτείτε την παιδική σας ηλικία. Μήπως και οι δικοί σας γονείς ήταν υπερπροστατευτικοί Ελληνάρες; Υποκριτές που άφηναν τα παιδιά τους χωρίς ζώνη στο αμάξι από την μια, αλλά τρία λεπτά αργότερα φώναζαν σαν μανιακοί μπροστά σε όλους αν περπατούσατε δυο μέτρα μπροστά τους στο πεζοδρόμιο χωρίς να σας κρατάνε το χέρι; Ο κόσμος είναι όσο αλλιώς τον αφήσουμε να είναι, ειδικά όταν μιλάμε για την δική μας γειτονιά. Αν ζείτε κάπου όπου δεν υπάρχει

Έτσι μεγάλωσα εγώ (Νο3)

Έτσι μεγάλωσα εγώ (Νο3)

συνεννόηση ή επαφή με τους γείτονες καν, τι ακριβώς ζητάτε από τα παιδιά σας;

Είναι μάλλον σύμπτωμα του άγχους των γονέων αυτές οι ατάκες. Γονείς που λείπουν όλη μέρα, που δεν έχουν επαφή με τα παιδιά. Και μετά ψάχνουμε δικαιολογίες, ψάχνουμε αρρώστιες και ψυχολογικές παθήσεις προβληματικές στον ορισμό τους, για να μετακινούμε τα όρια όπου θέλουμε. Περιγράφουμε ως “εθισμό” την ώρα που περνάνε τα παιδιά σε video games οι ίδιοι ενήλικες, που βλέπω να παίζουν με τις ώρες Candy Crush στην δουλειά. Ξεχνάμε τα δικά μας παιδικά ή εφηβικά κολλήματα με κόμικ, αθλήματα, τηλεόραση, συλλογές καρτών / νομισμάτων / γραμματόσημων ή οτιδήποτε άλλο. Τότε το λέγαμε “πάθος”, ή “μανία” σαν κάτι θετικό.

“Άλλο εμείς…”  Ναι, άλλο εμείς. Οπότε μην γκρινιάζετε που είναι άλλα τα παιδιά μας τώρα.

Comments

comments

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog