Home / POINT OF U / Editors' view / Στο λεύκωμά μου… 15 χρόνια μετά – Άρτεμις

Στο λεύκωμά μου… 15 χρόνια μετά – Άρτεμις

tumblr_l4lymeKXqN1qb3l4uo1_500

Μας ρωτούσαν στα λευκώματα: τί εστί έρως;

Και απαντώ, 15 χρόνια μετά το τελευταίο λεύκωμα:

Είναι γλυκό μεθύσι με την αψάδα του λεμονιού στο στόμα. Αλλά ποιό μεθύσι άξιζε χωρίς hangover;

Είναι κλάματα χωρίς λόγο, αλλά δεν υπάρχει δάκρυ δίχως κάθαρση.

Αξίζει κάθε δάκρυ σου, το τομάρι. Το ξέρεις.

Είναι νεύρα που τα πληρώνει ο πρώτος πρόχειρος, αλλά μετά γελάτε μαζί.

Είναι ένα κρυμμένο τσιγάρο από τα δικά του, που το καπνίζεις όταν θες να πνίξεις το ουρλιαχτό σου.

Είναι ένας περίπατος καλοκαιριού στα μέρη που ζει, κι ας έχει αυτός χρόνια να πάει.

Είναι ένα παραμιλητό στον ύπνο σου,  αλλά και μια αγκαλιά που σε κρύβει πριν καν ξυπνήσεις.

Είναι ένα ξεχασμένο μπουφάν του στη ντουλάπα σου, που το βρίσκεις, το φοράς και το βάζεις να σε πάρει αγκαλιά να το μυρίσεις, για να ταξιδέψεις σε ταραγμένες θάλασσες φωτιάς μέσα σε μια εισπνοή.

Είναι που ξέρει πως βλέπεις μια βλακεία που σιχαίνεται στην τηλεόραση, αλλά έρχεται με ξινισμένο ύφος να τη δει μαζί σου.

Είναι που μια κλεμμένη γουλιά απ’ τον καφέ του αφού πιει, γίνεται για ‘σένα ένεση καφεΐνης κι αδρεναλίνης μαζί, ενώ αυτός γκρινιάζει πού’χασε δυο μικρογραμμάρια νερού και 2 κόκκους καφέ.

Είναι που χώνεται στην κουζίνα σου να μαγειρέψει κι εσύ μαζεύεις τα λερωμένα κατσαρολικά γελαστή, αλλά τον απολαμβάνεις αραχτό να γελάει στην θέση του.

Είναι που μιλάς ακατάπαυστα από αμηχανία πλάι του, αλλά εκείνος σε χαλαρώνει με ένα απαλό χάδι στο μάγουλο και σου σκορπά όλη την ένταση.

Είναι που δεν κοιμάται κανείς σας και ξεγελάτε την κρύα νύχτα με καυτά σώματα και λόγια που δεν ειπώθηκαν, παρά μόνο σε ματιές, και βαριές αναπνοές.

Είναι που δεν κοιμάσαι και τον κοιτάς να παριστάνει ότι κοιμάται για να μη σε ανησυχήσει.

Είναι που έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς σου, χωρίς να γίνεται ρουτίνα με συγκεκριμένους ρυθμούς κι επαναλαμβανόμενες πράξεις.

Είναι κάθε ανάσα του, κάθε χαμόγελό του, κάθε ματιά του, κάθε γέλιο του.

Γλυκανάλατο, ε; Καλά.

Ας πάρει φωτιά και η δική σου σάρκα με ένα βλέμμα, κάνε κι ένα κρύο ντους να συνέλθεις, και μετά έλα μίλα μου.

Αλλά θυμήσου αυτό: η φωτιά ζεσταίνει, φέρνει θαλπωρή, αλλά λιώνει κάθε μέταλλο και αφήνει πίσω της στάχτες…

Comments

comments

About Άρτεμις

Ερωτευμένη μέχρι κόκκαλο και μου φαίνεται. Όσοι με ξέρουν το βλέπουν, όσοι με διαβάζουν, το υποθέτουν. Γράφω για να διατηρήσω την πνευματική μου ισορροπία και για να μοιραστώ τις αλήθειες μου, αισθήσεις, μυρωδιές, ακούσματα και βιώματα. Πού ξέρεις, μπορεί να 'ναι και τα δικά σου...
x

Check Also

Είδος υπό εξαφάνιση #2 – Άρτεμις

Κορίτσια μου, ήρθε και η σειρά σας. Σιγά μη σας άφηνα στην ...

Είδος υπό εξαφάνιση – Άρτεμις

Ακούω και διαβάζω πολλές φορές από μας τα κοριτσάκια, μια απορία που ...