Home / POINT OF U / Editors' view / Θέλω να στολίσω ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο…-Αγγελική Λυριάννα Χατζηρήγα

Θέλω να στολίσω ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο…-Αγγελική Λυριάννα Χατζηρήγα

 

Θέλω να στολίσω ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο αγάπη μου. Να έχει κάτι από τη λάμψη των ματιών σου στα λαμπιόνια, λίγο από το άρωμα σου στα κλαδιά και την ανατριχίλα στην υφή δακτύλων στο χιόνι, σκεπτόμενη να με παίρνεις άλλοτε αγκαλιά…

Να ψηλώνει περήφανα σαν ορκίζομαι πως δική σου θα με βρίσκει το ξημέρωμα και να χαμογελώ νοσταλγικά στην όψη του, οραματιζόμενη τον αποχωρισμό, δικό σου ή δικό του! Άσε με σου λέω, θέλω να μείνω μόνη μου απόψε στο κενό δωμάτιο. Κλειστά θα αφήσω όλα τα φώτα και μόνο εκείνο θα στέκει αγέρωχα στα μέση να με ταξιδεύει σε εικόνες του σήμερα, παλλόμενο στο χθες. Γιατί στολίζουμε δέντρο μάτια μου σε ρωτώ; Προκειμένου να γαληνέψουν τα σκοτάδια της ψυχής ή μήπως για τις όμορφες φωτεινές μέρες που αποζητούμε λίγο αργότερο στο μέλλον; Ανοίγω τη σκονισμένη κούτα μπρος μου, γλόμποι πολύχρωμοι και άλλοτε φθαρμένοι, μια δόση παλιού κόντρα στο νέο! Γυάλινος εύθραυστος όπως οι φορές που από άτρωτος έγινες και πάλι μωρό κουλουριασμένο στις γωνίες του μυαλού σου…

Ένας γλόμπος για κάθε «σ’αγαπώ» χρωστούμενο και όχι. Ένας για ένα «συγγνώμη» που παράπεσε στη σκονισμένη αποθήκη και ένα «ευχαριστώ» για τις στιγμές που ήρθαν για να μείνουν, χαραγμένες εντός σου. Θέλω να στολίσω ένα δέντρο αγάπη μου, για τις παλιές αγάπες, που φάνταζαν τόσο ειδυλλιακά όμορφες στο χθες. Ένα ακόμη… για τις φιλίες που πάταξε ο χρόνος και έντυσε ανάμνηση εκείνη η φωτογραφία, ανθρώπους-κομμάτια σου, που κομμάτια σε έκαναν τον ίδιο. Θέλω να στολίσω ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, για εκείνους που έφυγαν, αφήνοντας κενές καρέκλες χρόνια ολόκληρα στο οικογενειακό ρεβεγιόν… Ναι αγάπη μου, ένα δέντρο για κάθε πεινασμένο και φτωχό σωματικά μα και… πνευματικά!

Ψηλό και όμορφο στην όψη, σαν τις ελπίδες μου στα μυστικά που μου επιφυλάσσει ο νέος χρόνος. Να τραγουδάμε σκοπούς ολόκληρους γύρω του, να χορεύουμε ακόμη με αυτούς, ξυπόλυτοι στο πάτωμα. Να μυρίζει όλο το σπίτι κανέλα ή και σοκολάτα ανακατεμένη με βανίλια, μα εμείς να είμαστε μαζί, το υπόσχεσαι; Θέλω μόνο να κοιτάς, να με προσέχεις σαν με πιάνει ακατάπαυστη φλυαρία και να με χαϊδεύεις τρυφερά σαν σιωπηλά απομακρύνομαι από κοντά σου, αντικρουόμενη με τα «σκοτάδια» μου. Νιώθω πάντα λίγο γλυκο-πικραμένη τέτοιες μέρες αγάπη μου, οραματίζομαι κάθε μεγάλο ή μικρό δέντρο της ζωής μου, όλα όσα άκουσε και έζησε στολισμένο στο σαλόνι, τους ανθρώπους που γνώρισε, που αποχαιρέτησε… Ιστορίες πολύτιμες και μοιρασμένες κρυμμένα στα κλαδιά του!

Το χάρισα εκείνο το δεντράκι αγάπη μου, το δέντρο το δικό μας ήθελα να μη χωράει παραγκωνισμένα μυστικά. Με κούρασαν οι λέξεις, φανερές και μη. Θέλω μόνο να με ακούς, δίχως να μιλάς. Θέλω να αγαπήσω τα Χριστούγεννα, επειδή σε αγαπώ… επειδή αγαπώ και εμένα μέσα από εσένα! Επειδή με αγαπάς και εσύ…

Μικρό παιδί, κουρνιασμένο στοργικά κάτω από τα πολύχρωμα λαμπιόνια αγκαλιά σου. Κάθε χρόνο η ίδια ευχή στον ‘Αι Βασίλη. Έπαιρνα πολύχρωμα στυλό και χωνόμουν στη γωνία κάτω από το δέντρο, να μη προλάβει κανείς να κλέψει κάτι από τις λέξεις μου σ’ εκείνον… Φοβόμουν, φοβόμουν πως αν κάποιος κρυφάκουγε θα στερούσε την ευχή μου. Μα δε φοβάμαι πια αγάπη μου, το σχοινί του ακροβάτη της καρδιάς μου, απέμεινα να αγαπώ ισορροπώντας κάθε φόβο μου. Κάθε χρόνο εύχομαι: «Κάνε να είμαι ευτυχισμένη». Γιατί τι παραπάνω χρειάζεται ο άνθρωπος, παρά λίγο χαμόγελο που χαρίζει ή και χαρίζεται;

Θέλω να στολίσω ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο μαζί σου. Να σε δεις μέσα από τη λάμψη του, έτσι όπως σε βλέπω εγώ. Να στέκω με προσμονή κάτω από το γκι, αποζητώντας το φιλί σου… Εκείνο που σε έκανε να ξεχωρίσεις, δημιουργώντας αστεράκια πολύτιμα στους χάρτες του μυαλού μου, αστεράκια σαν και εκείνο που τοποθετώ στην κορυφή στηριζόμενη στους ώμους τους δικούς σου. Ύστερα θα το βλέπουμε να λάμπει υπερήφανα και θα καλούμε φίλους μας να το θαυμάσουν… Τα κλαδιά του θα γεμίσουν δώρα και ευχές και εμείς θα κάνουμε έρωτα στα κόκκινα! Κόκκινα φιλιά, σε λευκά πουκάμισα… όχι κλεμμένα ούτε δανεικά. Κόκκινα δικά μας! Αργότερα θα πέφτουμε για ύπνο και εκείνο θα φωτίζει ακόμη το δρόμο μας, θα σκοντάφτει σε κάθε «σ’αγαπώ» που δε τολμάμε να ξεστομίσουμε και διψασμένα κοιμόμαστε αγκαλιά, για τόσο… για όσο… Θα του κρεμάω ενθουσιώδης κάρτες στα κλαδιά, με πόλεις που θέλω να επισκεφτούμε παρέα και ας μη το κάνουμε πραγματικά ποτέ… Όπως θα ντύνεσαι για τη δουλειά, γυρνώντας τα κλειδιά εγώ θα μένω εδώ, να το κοιτώ και να αντικρίζω εμάς.

Το δικό μας Χριστουγεννιάτικο δέντρο αγάπη μου, εκείνο που αγαπώ όσο αγαπώ και εσένα, εκείνο που ελπίζω να φτάσουμε και εκείνο που αντικρίζω εσένα, σαν με κάνεις να ανυπομονώ να στολίσω πολλά ακόμη Χριστουγεννιάτικα δέντρα στο πλευρό σου!

Comments

comments

About Αγγελική - Λυριάννα Χατζηρήγα

Με βάφτισαν Αγγελική-Ελευθερία όσοι όμως πραγματικά με γνωρίζουν ξέρουν πως γεννήθηκα Λυριάννα! Μεγάλωσα με γαλλικά, μπαλέτο, πιάνο μα κρυφά μέσα μου ζει πάντα εκείνη η μικρή ροκού με τις μωβ ανταύγειες και το μαύρο μολύβι κάτω από τα μάτια! Με κέρδισε η δημοσιογραφία μα… Γράφω για να ερωτευθώ και ερωτεύομαι για να γράφω. Αφήνω συνήθως την τρεμάμενη πένα μου να με οδηγεί όπου εκείνη επιθυμεί… Γιατί όποιος δε φοβάται να «τσαλακωθεί» μέσα από το χαρτί, γνωρίζει τι πραγματικά, αιωνιότητα σημαίνει!
x

Check Also

Σαν ερωτευτείς γραφιά! – Αγγελική Λυριάννα Χατζηρήγα

  Τολμώ να παραδεχτώ πως δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα από το ...

Πώς καταλαβαίνεις ότι βγαίνεις με τη σωστή γυναίκα! – Αγγελική Λυριάννα Χατζηρήγα

  Τα πάντα στη ζωή είναι αισθήσεις, νέες ή παλιές… εθιστικές ή ...