Home / LIFE / 22 τύποι θλίψης στο Facebook – Αλέξης Χαλκίδης

22 τύποι θλίψης στο Facebook – Αλέξης Χαλκίδης

037cc7bf19da283b59d59e616656b49c
Τύποι αντίδρασης στο Facebook:
Ο μπερδεμένος:  “Ρε παιδιά, πέθανε ο Χ;”
Ο Κος CNN:  “Σας ανακοινώνω ότι πέθανε ο Χ.”
Ο συνωμοσιολόγος:  “Δεν πέθανε. Κάτι περίεργο παίζει στον τρόπο που πέθανε.”
Ο ρευματολόγος:  “H μουσική του δεν ήταν παρά μια μπανάλ συνέχεια της ανεξάρτητης σκηνής της ΝοτιοΔυτικής Ακτής με έντονες επιρροές από Εσκιμώικα παραδοσιακά τραγούδια.”
H χαζογκόμενα: “Δεν ξέρω για την μουσική του αλλά για κοντός είχε ωραίο κώλο.”
Ο κυριλέ:#rip + (όποιος πέθανε)”  Σκέτο.  Ούτε link. Έτσι να υπάρχει.
Ο ακόμα πιο κυριλέ: “#rip + ατάκα του, τραγούδι του ή αναφορά που δεν την πιάνουν οι μισοί”
Ο αντιδραστικός: “Καλύτερα που πέθανε. Θυμάστε εκείνη την φορά που είχε βγει γυμνός με μια γούνα σε διαδήλωση και την άλλη φορά που είχε πει κάτι που νομίζω ότι το ερμηνεύω ως ρατσιστικό;”
Ο έμπειρος:  “Μόνο ο πρώτος του δίσκος άξιζε. Άντε και ο δεύτερος. Εκείνος που πούλησε τρία αντίτυπα, ε, εγώ πρόλαβα το ένα από μαύρο στην μαύρη αγορά. Αυτά που ακούτε εσείς είναι σαβούρα.”
Ο υπερβολικός: “Ήταν ο μεγαλύτερος μουσικός μετά τον Μπαχ. Δηλαδή και πιο πάνω από Μπετόβεν αν τον πετύχαινε θα τον είχε σκίσει.”
O επικαλούμαι: “Πάντως ο Ψ είπε ότι ήταν ιδιοφυΐα και ο Ψ ότι ήταν φοβερός και ο Ω ότι έπαιζε το καλύτερο μαντολίνο σε όλη την Λαπωνία.”
O πολιτικοποιημένος: “Ήταν κλασσικό δείγμα νεοσυντηρητικού φιλελεύθερου θύματος του καπιταλισμού.”
Ο ευαίσθητος: “Μου άλλαξε τη ζωή, με στήριξε σε δύσκολες στιγμές, δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.”
Ο εξωγήινος:  “OK, ήταν Νο1 στα charts για είκοσι χρόνια διαρκώς αλλά εγώ δεν είχε τύχει να τον ακούσω ποτέ.”
Ο μερακλής που λέει ιστορίες:  “Μια φορά περνούσα από την Κατεχάκη. Φαντάρος. Πεινούσα. Έπεσε και ένα αστέρι και έκανα ευχή. Ήμουν έτοιμος να αυτοκτονήσω. Έβρεχε. Έτρωγα μούσμουλα. Τότε άκουσα το τραγούδι του Χ και όλα άλλαξαν….”  (κλπ κλπ ηλίθια προσωπική ιστορία σχεδόν άσχετη αλλά κοτσάρει και ένα link από κάτω και τσιμπάει δέκα like)
Ο άσχετος:  “ΟΚ, προσωπικά δεν είχα ακούσει ποτέ, αλλά ήταν σημαντικός καλλιτέχνης.”
Ο φιλανθρωπάκιας:  “Με την ευκαιρία του θανάτου του Χ, επειδή το τρίτο του παιδί ήταν λίγο ψευδό, να δώσουμε όλοι ότι μπορούμε στον σύλλογο για την θεραπεία της μανιοκαταθλιπτικής σπαστικής κολίτιδας Αγρινίου.”
Ο ψαγμένος: “Όλοι τον ξέρετε από τα hitάκια, αλλά εγώ θα σας βάλω το B side από ακυκλοφόρητο που έβγαλε στο Γυμνάσιο.”
Ο επιδημίας:  “Αμάν πια! Φέτος έχουν πεθάνει όλοι. Επιδημία είναι. Πρώτα πέθανε ο Χ, μετά ο Ψ και τώρα ο Ω… δεν θα μείνει ούτε ένας καλιτέχνης στο τέλος!”
O κολλημένος:  (Όποιος κι αν πέθανε) “Lemmy forever ρε”.
Ο ενεργειακός:  “Κάθε φορά που σκοράρει ο Ramsey πεθαίνει ένας διάσημος.”
Η εξαίρεση: “Λοιπόν εγώ δεν έγραψα τίποτα όταν πέθανε ο Ζαμπέτας.  Ούτε όταν έγινε η Χούντα.   Ούτε όταν φτάσανε οι άνθρωποι στο Φεγγάρι.  Αλλά σήμερα που πέθανε ο Χ θα μιλήσω.”
Ο μπλόγκερ:  (New Post- Τίτλος – 21 τύποι θλίψης στο Facebook; Γράφει ότι βλακεία έχει δει τόσα χρόνια στο Facebook και ξεσπαθώνει.  Προσθέτει άλλους πέντε τύπους από προτάσεις φίλων του και καθιστά τον τίτλο αναξιόπιστο γιατί ο αριθμός τύπων αυξάνεται διαρκώς.)

Comments

comments

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog
x

Check Also

Συνήθως ξυπνάω λίγο πριν βρέξει. Καβάφης, Καζαντζάκης και το κάμπριο

Δεν θυμάμαι πότε ανακάλυψα αυτή την ιδιαίτερα χρήσιμη ικανότητά μου. Μπορεί να ...

Teachers’ Coffee S02E02 – Γκρίνια. Και ειδήσεις

Καθότι λείψαμε το καλοκαίρι, είπαμε να αρχίσουμε να κοιτάμε τις ειδήσεις από ...