Home / LIFE / Διαζύγιο από το κινητό

Διαζύγιο από το κινητό

ansel-krut_bΜε κουράζει η Αθήνα.  Δεν χρειάζεται καν να κάνω κάτι.  Πέντε ώρες συναντήσεις και κουβέντα.  Βασικά καφέ πίναμε και αυτά τα ξερακιανά μπισκότα που βάζουν πάντα συνοδεία.  Αλλά ο θόρυβος, η μόλυνση, ο κόσμος…κάτι με κούρασε.   Περπάτησα γρήγορα να ξεφύγω μόλις τελειώσαμε και με ρούφηξε η είσοδος του μετρό.  Όχι, δεν θα κάνω άλλες δουλειές σήμερα, φτάνει.  Θέλω να μαζευτώ γρήγορα σπίτι και να σκεφτώ κάτι ευχάριστο.

Δίπλα μου στο παγκάκι του σταθμού μια κυρία σαραντάρα καλοστεκούμενη.  Αρκετά ωραία ώστε όταν γράφω “σαραντάρα” να έχω έναν ενδοιασμό.  Τσέκαρα το κινητό μου γιατί και αυτή έπαιζε με το δικό της.  Δικαίωμα.  Αλλά εγώ τσέκαρα απλά.  Αυτή έγραφε μανιωδώς.   Πολλές κοπέλες έχουν ταχύτητα σε αυτά τα μικρά πληκτρολόγια, αυτή πέταγε.  Με την άκρη του ματιού μου είδα ότι είχε γεμίσει σχεδόν σελίδα.

miriam-schapiro-16-frames-4-1335797948_bΉρθε το τραίνο.  Με το ποδήλατο πάντα μπαίνω τελευταίος και ψάχνω πιο άδειο βαγόνι για να μην ενοχλώ.  Ευτυχώς είχαν όλα χώρο οπότε μπήκα στο ίδιο με την μανιακή πληκρολόγο μου.  Αυτή έκατσε, εγώ όρθιος με το ποδήλατο στον διάδρομο.  Κοίτα σύμπτωση!  Ακριβώς από πίσω της…

….δεν έχω παράπονο στο κρεβάτι.  Βέβαια ήταν καλύτερα στην αρχή αλλά προσπάθησες.  Απλά δεν σου βγαίνει φυσικά αλλά αυτό το ήξερα από την αρχή….”

Χυλόπιτα;  Η κούρασή μου εξαφανίστηκε.  Άκουγα το αίμα μου, κοκκίνισαν τα αυτιά μου, έπρεπε να κάνω τον James Bond τώρα και να μην δείξω τίποτα αλλά ολόκληρος είχα πάρει φωτιά από το ενδιαφέρον μου για την υπόθεση στο κινητό.  Κι άλλη κλεφτή ματιά:

“...ότι και να κάνουμε δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση.  Χωρίζουμε.”

Πιο πολύ εντύπωση μου έκανε ότι δεν έκανε καν παύσεις.  Μετά το “χωρίζουμε” πάτησε το τριγωνάκι αποστολής στο Facebook χωρίς καν να κοντοσταθεί.  Να κοιτάξει πιο πάνω αν έκανε λάθη στο κείμενο.  Εγώ για το ίδιο κείμενο θα είχα κάνει δυο ώρες και είκοσι λάθη.  “….ότι και να κόψουμε δεν θα βουλωθεί η επανάσταση.  Χιονίζουμε.”

Αυτή όμως απλά πάτησε το σπιτάκι στο κινητό της και άνοιξε Candy Crush Saga.  Πήγαινε και καλά σε σκορ όταν ακούστηκε ο ήχος εισερχόμενου μηνύματος Facebook.  Αυτό το “ping!” το ενοχλητικό.  Αυτή τελείωσε την πίστα βέβαια πριν το κοιτάξει.  Εγώ μέτραγα στάσεις για να ξέρω αν θα προλάβω να μάθω τι έγινε.

…κάτι…κάτι (δεν τα έβλεπα όλα, είχε μακριά μαλλιά που έκρυβαν το τηλέφωνο μερικές φορές)...με ποιόν θα μείνει ο Αντρέας;”

vikenti-nilin-from-the-neighbours-series-gaiety-is-the-most-outstanding-feature-of-the-soviet-union-1352899409_bΤσαντίστηκα.  Καλά να το παίζω εγώ περίεργος Κατίνος εδώ αλλά αυτοί οι τρελοί χωρίζουν και συζητάνε ποιος θα πάρει το παιδί έτσι ήρεμοι με μηνυματάκια στο Facebook;   Έχω τρία παιδιά και έχω δώσει επικές μάχες για πάρτη τους.  Χρόνια ολόκληρα.  Εντάσεις, κλάμα, φωνές κι από τους δυο μας για να το λύσουμε το θέμα.    Δεν μπορούσα να διανοηθώ ανθρώπους που να συζητάνε έτσι το μέλλον μιας ψυχής ανάμεσα σε διαμάντια κόκκινα στο Candy Crush να σκάνε.  Θα της πω κάτι.  Δεν με νοιάζει τι θα σκεφτεί και πως το ξέρω.  Ναι ρε, διάβαζα το κινητό σου, ναι, είμαι περίεργος, έχεις πρόβλημα;  Αυτό είναι το θέμα ή ο μικρός;

Το τραίνο έφτασε στο τέρμα, βγήκαμε και οι δυο.  Από κουσούρι έμεινα κοντά της.  Στις κυλιόμενες ετοίμαζα το λογύδριό μου.   “Μου πέφτει λόγος, ναι ρε, μου πέφτει.  Γιατί αύριο ο μικρός θα βγει στην κοινωνία και θα καθαρίζει κόσμο έτσι που τον παρατάς, έτσι που τον ξεπετάς με φόντο το σκούρο μπλε του Facebook στο κινητό σου.”  Βγήκαμε έξω και επιτάχυνα για να βγω μπροστά της να της τα πω αλλά δεν πρόλαβα.

“Καλώς το παιδί μου!”  Άνοιξε την αγκαλιά της προς μια εύσωμη κυρία.  Από πίσω της με κόκκινο λουράκι παρουσιάστηκε ένα μικρό τεριέ.   Φορούσε και καρώ γιλέκο.

Αντρέα αγάπη μου!

Comments

comments

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog
x

Check Also

Συνήθως ξυπνάω λίγο πριν βρέξει. Καβάφης, Καζαντζάκης και το κάμπριο

Δεν θυμάμαι πότε ανακάλυψα αυτή την ιδιαίτερα χρήσιμη ικανότητά μου. Μπορεί να ...

Teachers’ Coffee S02E02 – Γκρίνια. Και ειδήσεις

Καθότι λείψαμε το καλοκαίρι, είπαμε να αρχίσουμε να κοιτάμε τις ειδήσεις από ...